Dawkowanie i sposób podawania
Rivaxar 20 mg
Rivaxar, zawierający rywaroksaban w dawce 20 mg, jest stosowany w profilaktyce udaru i zatorowości obwodowej (20 mg raz na dobę) oraz w leczeniu zakrzepicy żył głębokich (ZŻG) i zatorowości płucnej (ZP) według schematu dwufazowego: 15 mg dwa razy na dobę przez pierwsze 21 dni, następnie 20 mg raz na dobę. Długość terapii dostosowuje się indywidualnie, z minimalnym okresem 3 miesięcy w przypadku czynników ryzyka przejściowych. Po co najmniej 6 miesiącach leczenia profilaktyka nawrotów ZŻG/ZP może być prowadzona dawką 10 mg lub 20 mg raz na dobę, w zależności od ryzyka nawrotu. W przypadku zaburzeń czynności nerek dawki należy modyfikować: przy klirensie kreatyniny 30-49 mL/min zaleca się zmniejszenie dawki do 15 mg raz na dobę w profilaktyce udaru oraz rozważenie zmniejszenia dawki w leczeniu ZŻG/ZP. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (klirens <15 mL/min) oraz u chorych z marskością wątroby stopnia B i C wg Child-Pugh.
Dawkowanie i sposób podawania leku Rivaxar
Rivaxar to produkt leczniczy zawierający substancję czynną rywaroksaban, dostępny w postaci tabletek powlekanych o dawce 20 mg. Poniżej przedstawiono szczegółowe informacje dotyczące dawkowania i sposobu podawania leku, które są istotne podczas prowadzenia wywiadu medycznego z pacjentem oraz planowania terapii.1
Dawkowanie w różnych wskazaniach
Profilaktyka udaru i zatorowości obwodowej – zalecana dawka wynosi 20 mg raz na dobę, co stanowi również maksymalną zalecaną dawkę. Leczenie powinno być kontynuowane długotrwale, pod warunkiem że korzyści przewyższają ryzyko krwawienia.2
Leczenie zakrzepicy żył głębokich (ZŻG) i zatorowości płucnej (ZP) oraz profilaktyka nawrotów – schemat dawkowania jest dwufazowy:3
- Faza początkowa: 15 mg dwa razy na dobę przez pierwsze trzy tygodnie
- Faza kontynuacji: 20 mg raz na dobę
Czas trwania terapii powinien być dostosowany indywidualnie w zależności od czynników ryzyka:4
- Co najmniej 3 miesiące – w przypadku pacjentów z ZŻG lub ZP wywołanymi przejściowymi czynnikami ryzyka (np. niedawny poważny zabieg chirurgiczny lub uraz)
- Dłuższy okres leczenia – u pacjentów z wtórną ZŻG/ZP niezwiązaną z przejściowymi czynnikami ryzyka, idiopatyczną ZŻG/ZP lub nawrotową ZŻG/ZP w wywiadzie
Przedłużona profilaktyka nawrotowej ZŻG i ZP – po zakończeniu co najmniej 6-miesięcznego leczenia:5
- Standardowo: 10 mg raz na dobę
- W przypadku wysokiego ryzyka nawrotu (powikłane choroby współistniejące lub nawrót w trakcie profilaktyki dawką 10 mg): 20 mg raz na dobę
Szczegółowy schemat dawkowania w leczeniu ZŻG i ZP
| Okres | Schemat dawkowania | Łączna dawka dobowa |
|---|---|---|
| Leczenie i profilaktyka nawrotowej ZŻG i ZP | Dzień 1-21: 15 mg dwa razy na dobę Dzień 22 i następne: 20 mg raz na dobę |
30 mg 20 mg |
| Profilaktyka nawrotowej ZŻG i ZP | Po zakończeniu co najmniej 6 miesięcy leczenia ZŻG lub ZP: 10 mg raz na dobę lub 20 mg raz na dobę |
10 mg lub 20 mg |
6
Aby ułatwić zmianę dawkowania z 15 mg na 20 mg po 21 dniu leczenia, dostępne jest specjalne opakowanie rozpoczynające leczenie ZŻG/ZP, przewidziane na pierwsze 4 tygodnie terapii.7
Postępowanie w przypadku pominięcia dawki
Schemat raz na dobę (dawka 20 mg lub 10 mg) – pacjent powinien przyjąć pominiętą dawkę niezwłocznie po przypomnieniu sobie o niej, a następnego dnia kontynuować regularne przyjmowanie leku. Nie należy przyjmować podwójnej dawki tego samego dnia w celu uzupełnienia pominiętej dawki.8
Schemat dwa razy na dobę (15 mg, dni 1-21 w leczeniu ZŻG/ZP) – w razie pominięcia dawki, pacjent powinien przyjąć ją natychmiast, aby zapewnić przyjęcie łącznie 30 mg rywaroksabanu na dobę. W takiej sytuacji możliwe jest jednoczesne przyjęcie dwóch tabletek 15 mg. Następnego dnia należy powrócić do zalecanego schematu 15 mg dwa razy na dobę.9
Zmiana terapii przeciwzakrzepowej
Zmiana z antagonisty witaminy K (VKA) na rywaroksaban:10
- W profilaktyce udaru i zatorowości obwodowej: przerwać VKA i rozpocząć rywaroksaban, gdy INR ≤3,0
- W leczeniu ZŻG/ZP i profilaktyce nawrotów: przerwać VKA i rozpocząć rywaroksaban, gdy INR ≤2,5
Należy pamiętać, że po przyjęciu rywaroksabanu wartości INR mogą być fałszywie podwyższone i nie powinny być stosowane do oceny działania przeciwzakrzepowego tego leku.11
Zmiana z rywaroksabanu na antagonistę witaminy K (VKA):12
- Pacjentom zmieniającym leczenie na VKA należy podawać równocześnie VKA i rywaroksaban, aż INR osiągnie wartość ≥2,0
- Przez pierwsze dwa dni stosować standardowe dawkowanie początkowe VKA
- Następnie dawkowanie VKA dostosować według wyników INR
- Nie badać INR wcześniej niż 24 godziny po poprzedniej dawce, ale przed następną dawką rywaroksabanu
- Po przerwaniu stosowania rywaroksabanu, wiarygodny pomiar INR możliwy jest po upływie co najmniej 24 godzin od ostatniej dawki
Zmiana z pozajelitowych leków przeciwzakrzepowych na rywaroksaban:13
- Przerwać podawanie pozajelitowego leku przeciwzakrzepowego
- Rozpocząć podawanie rywaroksabanu od 0 do 2 godzin przed planowanym czasem kolejnej dawki leku pozajelitowego (np. heparyny drobnocząsteczkowej)
- W przypadku ciągłego wlewu (np. dożylnej heparyny niefrakcjonowanej) – rozpocząć podawanie rywaroksabanu w momencie przerwania wlewu
Zmiana z rywaroksabanu na pozajelitowy lek przeciwzakrzepowy:14
- Pierwszą dawkę pozajelitowego leku przeciwzakrzepowego podać w czasie, gdy powinna być przyjęta następna dawka rywaroksabanu
Dawkowanie w szczególnych grupach pacjentów
Zaburzenia czynności nerek:15
- Łagodne zaburzenia (klirens kreatyniny 50-80 mL/min): bez modyfikacji dawki
- Umiarkowane zaburzenia (klirens kreatyniny 30-49 mL/min):
- W profilaktyce udaru i zatorowości obwodowej: 15 mg raz na dobę
- W leczeniu ZŻG/ZP: 15 mg dwa razy na dobę przez pierwsze 3 tygodnie, następnie rozważyć zmniejszenie dawki z 20 mg do 15 mg raz na dobę, jeśli ryzyko krwawienia przewyższa ryzyko nawrotu ZŻG/ZP
- Ciężkie zaburzenia (klirens kreatyniny 15-29 mL/min): stosować z ostrożnością, dawkowanie jak przy umiarkowanych zaburzeniach
- Klirens kreatyniny <15 mL/min: nie zaleca się stosowania
Zaburzenia czynności wątroby:16
- Przeciwwskazane u pacjentów z chorobą wątroby związaną z koagulopatią i klinicznie istotnym ryzykiem krwawienia
- Przeciwwskazane u pacjentów z marskością wątroby stopnia B i C wg klasyfikacji Child-Pugh
Inne szczególne grupy pacjentów:17
- Pacjenci w podeszłym wieku: bez modyfikacji dawki
- Różnice w masie ciała: bez modyfikacji dawki
- Różnice związane z płcią: bez modyfikacji dawki
Dzieci i młodzież:18
- Nie określono bezpieczeństwa stosowania i skuteczności u dzieci w wieku 0-18 lat
- Nie zaleca się stosowania u pacjentów poniżej 18. roku życia
Stosowanie u pacjentów poddawanych zabiegom
Pacjenci poddawani kardiowersji:19
- Można rozpoczynać lub kontynuować podawanie leku Rivaxar
- Przy kardiowersji na podstawie wyniku echokardiogramu przezprzełykowego (TEE) u pacjentów nieleczonych wcześniej lekami przeciwzakrzepowymi, leczenie należy rozpocząć co najmniej 4 godziny przed zabiegiem
- Przed zabiegiem należy upewnić się, że pacjent przyjmował lek zgodnie z zaleceniami
Pacjenci z migotaniem przedsionków poddawani przezskórnej interwencji wieńcowej (PCI) z założeniem stentu:20
- Ograniczone doświadczenie ze zmniejszoną dawką 15 mg raz na dobę (lub 10 mg raz na dobę u pacjentów z umiarkowanym zaburzeniem czynności nerek) w skojarzeniu z inhibitorem P2Y12 przez okres do 12 miesięcy
Sposób podawania
Rivaxar należy przyjmować doustnie, tabletki powinny być przyjmowane razem z jedzeniem.21
U pacjentów, którzy nie mogą połykać całych tabletek:22
- Tabletkę można rozgnieść i wymieszać z wodą lub przecierem jabłkowym
- Przygotować bezpośrednio przed zastosowaniem
- Po podaniu rozgniecionych tabletek 15 mg lub 20 mg należy natychmiast przyjąć posiłek
Podawanie przez zgłębnik żołądkowy:23
- Przed podaniem należy potwierdzić prawidłowe umiejscowienie zgłębnika w żołądku
- Rozgniecioną tabletkę podawać w małej ilości wody
- Po podaniu przepłukać zgłębnik wodą
- Po podaniu rozgniecionych tabletek 15 mg lub 20 mg należy natychmiast podać dojelitowo pokarm
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania