Interakcje leku
AuroDulox 60 mg

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Duloksetyna, jako lek wpływający na układ nerwowy, wchodzi w szereg istotnych interakcji z innymi substancjami leczniczymi, które muszą być brane pod uwagę podczas planowania terapii. Poniżej przedstawiono szczegółową analizę znanych interakcji oraz ich znaczenie kliniczne.¹

Interakcje z substancjami wpływającymi na metabolizm

Inhibitory monoaminooksydazy (IMAO) stanowią grupę leków, z którymi duloksetyna wchodzi w poważne interakcje. Jednoczesne stosowanie duloksetyny z nieselektywnymi, nieodwracalnymi inhibitorami monoaminooksydazy jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko wystąpienia zespołu serotoninowego. Należy zachować okres minimum 14 dni od zakończenia leczenia IMAO przed rozpoczęciem terapii duloksetyną. Z kolei przy przejściu z duloksetyny na IMAO wymagany jest odstęp minimum 5 dni po zakończeniu stosowania duloksetyny.²

Nie zaleca się również jednoczesnego stosowania duloksetyny z selektywnymi, odwracalnymi inhibitorami monoaminooksydazy, takimi jak moklobemid. Należy również pamiętać, że antybiotyk linezolid jest odwracalnym, nieselektywnym IMAO i nie powinien być stosowany u pacjentów leczonych duloksetyną.³

Inhibitory CYP1A2 mogą znacząco wpływać na farmakokinetykę duloksetyny, ponieważ jest ona metabolizowana głównie przez ten izoenzym. Silne inhibitory CYP1A2, takie jak fluwoksamina, mogą drastycznie zwiększać stężenie duloksetyny w osoczu. Wykazano, że fluwoksamina w dawce 100 mg raz na dobę zmniejsza klirens osoczowy duloksetyny o około 77% i zwiększa pole pod krzywą AUC0-t sześciokrotnie. Z tego powodu nie należy stosować duloksetyny jednocześnie z silnymi inhibitorami CYP1A2.⁴

Z drugiej strony, substancje zwiększające aktywność CYP1A2 mogą obniżać stężenie duloksetyny w osoczu. Wykazano, że u osób palących tytoń stężenie duloksetyny w osoczu jest prawie o 50% mniejsze niż u osób niepalących, co należy uwzględnić przy doborze dawki leku u pacjentów palących.⁵

Interakcje z lekami działającymi na ośrodkowy układ nerwowy

Należy zachować szczególną ostrożność podczas jednoczesnego stosowania duloksetyny z innymi produktami leczniczymi działającymi na ośrodkowy układ nerwowy (OUN). Dotyczy to zwłaszcza:

• leków uspokajających, takich jak benzodiazepiny
• opioidowych leków przeciwbólowych
• leków przeciwpsychotycznych
• fenobarbitalu
• leków przeciwhistaminowych o działaniu uspokajającym

Ze względu na potencjalne działanie addytywne, zwiększające efekt depresyjny na OUN, kombinacje takie powinny być stosowane z dużą ostrożnością.⁶

Leki o działaniu serotoninergicznym mogą zwiększać ryzyko wystąpienia zespołu serotoninowego, gdy są stosowane jednocześnie z duloksetyną. Należy zachować szczególną ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu duloksetyny z następującymi lekami:

• selektywne inhibitory zwrotnego wychwytu serotoniny (SSRI)
• selektywne inhibitory zwrotnego wychwytu noradrenaliny (SNRI)
• trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne (np. klomipramina, amitryptylina)
• inhibitory monoaminooksydazy (IMAO), takie jak moklobemid lub linezolid
• produkty zawierające ziele dziurawca zwyczajnego (Hypericum perforatum)
• tryptany
• tramadol, petydyna
• tryptofan

Zespół serotoninowy jest rzadkim, ale potencjalnie zagrażającym życiu powikłaniem, dlatego należy monitorować pacjentów pod kątem jego wczesnych objawów.⁷

Szczególną ostrożność należy zachować podczas jednoczesnego stosowania duloksetyny z produktami leczniczymi zawierającymi buprenorfinę, ze względu na zwiększone ryzyko zespołu serotoninowego, stanu potencjalnie zagrażającego życiu.⁸

Interakcje z lekami metabolizowanymi przez CYP2D6

Duloksetyna jest umiarkowanym inhibitorem CYP2D6, co może prowadzić do zwiększenia stężenia leków metabolizowanych przez ten enzym. Po podaniu duloksetyny w dawce 60 mg dwa razy na dobę i pojedynczej dawki dezypraminy (substrat CYP2D6), pole pod krzywą AUC dezypraminy zwiększyło się trzykrotnie. Jednoczesne podawanie duloksetyny (40 mg dwa razy na dobę) zwiększa pole pod krzywą AUC tolterodyny (2 mg dwa razy na dobę) w stanie równowagi o 71%, choć nie wpływa na farmakokinetykę jej aktywnego metabolitu 5-hydroksylowego.⁹

Należy zachować szczególną ostrożność przy jednoczesnym podawaniu duloksetyny z lekami metabolizowanymi głównie przez CYP2D6, zwłaszcza tymi o wąskim indeksie terapeutycznym, takimi jak:

• rysperydon
• trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne (np. nortryptylina, amitryptylina, imipramina)
• flekainid
• propafenon
• metoprolol

W takich przypadkach może być konieczne dostosowanie dawki tych leków.¹⁰

Interakcje z lekami przeciwzakrzepowymi i przeciwpłytkowymi

Jednoczesne stosowanie duloksetyny z doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi lub przeciwpłytkowymi wymaga zachowania ostrożności ze względu na zwiększone ryzyko krwawienia wynikające z interakcji farmakodynamicznej. U pacjentów zgłaszano zwiększenie wartości współczynnika INR (ang. International Normalized Ratio) po jednoczesnym stosowaniu duloksetyny i warfaryny.¹¹

Jednak badania kliniczne na zdrowych ochotnikach wykazały, że stosowanie duloksetyny i warfaryny w tym samym czasie w ustalonych warunkach nie powodowało klinicznie istotnej zmiany współczynnika INR w stosunku do wartości początkowej, ani zmian w farmakokinetyce R- lub S-warfaryny.¹²

Interakcje z lekami zobojętniającymi i antagonistami receptora H₂

Badania wykazały, że jednoczesne stosowanie duloksetyny z lekami zobojętniającymi zawierającymi glin i magnez lub duloksetyny z famotydyną (antagonista receptora histaminowego H₂) nie wpływało w sposób istotny na szybkość ani na stopień wchłaniania duloksetyny po doustnym podaniu dawki 40 mg.¹³

Interakcje z doustnymi środkami antykoncepcyjnymi

Wyniki badań in vitro wskazują, że duloksetyna nie pobudza katalitycznej aktywności CYP3A, co sugeruje, że nie powinno dochodzić do istotnych interakcji z doustnymi środkami antykoncepcyjnymi i innymi lekami steroidowymi metabolizowanymi przez ten enzym. Nie przeprowadzono jednak szczegółowych badań interakcji in vivo.¹⁴

Interakcje duloksetyny z alkoholem

Jednoczesne spożywanie alkoholu z duloksetyną wymaga szczególnej ostrożności. Alkohol jest substancją działającą depresyjnie na ośrodkowy układ nerwowy, a jego kombinacja z duloksetyną może prowadzić do nasilenia działania sedatywnego oraz upośledzenia funkcji poznawczych i motorycznych.¹⁵

Pacjenci leczeni duloksetyną powinni być poinformowani o możliwości wystąpienia nasilonych objawów sedacji, zaburzeń koordynacji ruchowej i zwiększonego ryzyka upadków przy jednoczesnym spożywaniu alkoholu. Zaleca się całkowitą abstynencję od alkoholu podczas terapii duloksetyną lub co najmniej znaczne ograniczenie jego spożycia.

Tabela interakcji duloksetyny z innymi substancjami