Dawkowanie i sposób podawania
Omnipaque 647 mg/ml (300 mg jodu/ml)

Preparat Omnipaque (647 mg/ml, 300 mg jodu/ml) wymaga indywidualnego dostosowania dawki do rodzaju badania, parametrów pacjenta (wiek, masa ciała, pojemność minutowa serca) oraz techniki podania. Stężenia jodu stosowane są porównywalnie do innych jodowych środków kontrastowych, z naciskiem na odpowiednie nawodnienie pacjenta przed i po podaniu w celu profilaktyki nefropatii kontrastowej. Dawkowanie różni się w zależności od drogi podania i procedury diagnostycznej: dożylne podanie u dorosłych w urografii wynosi 40-80 ml (300-350 mg I/ml), u dzieci 3-4 ml/kg mc. (240-300 mg I/ml), a w tomografii komputerowej 100-250 ml u dorosłych i 1-3 ml/kg mc. u dzieci. W podaniu dotętniczym dawki wahają się od 5 do 60 ml na wstrzyknięcie, zależnie od obszaru naczyniowego, z niższymi dawkami dla naczyń mózgowych (5-10 ml, 300 mg I/ml) i wyższymi dla naczyń obwodowych (30-60 ml, 300-350 mg I/ml). W badaniach podpajęczynówkowych stosuje się niższe stężenie 240 mg I/ml, z dawkami 6-12 ml w zależności od procedury.

Pobierz ChPL PDF Omnipaque – Roztwór do wstrzykiwań – 647 mg/ml (300 mg jodu/ml)
  1. Dawkowanie i sposób podawania leku Omnipaque
    1. Dawkowanie w zależności od drogi podania
    2. Podanie dożylne
    3. Podanie dotętnicze
    4. Podanie podpajęczynówkowe
    5. Badanie jam ciała
    6. Badanie przewodu pokarmowego
    7. Właściwości fizykochemiczne wpływające na dawkowanie
    8. Kolejne rozdziały
Wskazania
  1. arteriografia
  2. artrografia
  3. badanie przewodu pokarmowego
  4. flebografia
  5. herniografia
  6. histerosalpingografia
  7. kardioangiografia
  8. mammografia ze wzmocnieniem kontrastowym
  9. mielografia lędźwiowa
  10. mielografia piersiowa
  11. mielografia szyjna
  12. sialografia
  13. tomografia komputerowa
  14. tomografia komputerowa zbiorników podstawy mózgu
  15. urografia
  16. wsteczna endoskopowa cholangiopankreatografia
  17. wsteczna endoskopowa pankreatografia
Substancja czynna
  1. joheksol
Kategoria leku
  1. środki kontrastowe
  2. środki kontrastowe jodowe
  3. środki kontrastowe niejonowe

Dawkowanie i sposób podawania leku Omnipaque

Dawkowanie preparatu Omnipaque (647 mg/ml, 300 mg jodu/ml) wymaga indywidualnego dostosowania do typu przeprowadzanego badania, parametrów pacjenta (wiek, masa ciała, pojemność minutowa serca), jego stanu ogólnego oraz techniki podania środka kontrastowego. Zasadniczo stosuje się porównywalne stężenia i objętości jodu jak w przypadku innych powszechnie używanych jodowych środków kontrastujących. 1

Należy zwrócić szczególną uwagę na odpowiednie nawodnienie pacjenta zarówno przed, jak i po podaniu leku. Jest to kluczowy element profilaktyki nefropatii indukowanej środkiem kontrastowym. 2

Dawkowanie w zależności od drogi podania

Dawkowanie Omnipaque różni się znacząco w zależności od drogi podania oraz rodzaju procedury diagnostycznej. Poniżej przedstawiono szczegółowe zalecenia dotyczące dawkowania dla poszczególnych typów badań. 3

Podanie dożylne

Dla procedur wymagających dożylnego podania środka kontrastowego należy uwzględnić różnice w dawkowaniu między pacjentami dorosłymi a pediatrycznymi, zwłaszcza w przypadku badań urologicznych. 4

Procedura Grupa pacjentów Stężenie Dawkowanie
Urografia Dorośli 300 mg I/ml lub 350 mg I/ml 40 – 80 ml
Dzieci < 7 kg 240 mg I/ml lub 300 mg I/ml 4 ml/kg mc.
Dzieci > 7 kg 240 mg I/ml lub 300 mg I/ml 3 ml/kg mc.
Flebografia kończyny dolnej – 240 mg I/ml lub 300 mg I/ml 20 – 100 ml/kończynę
Angiografia subtrakcyjna – 300 mg I/ml lub 350 mg I/ml 20 – 60 ml/wstrzyknięcie
Mammografia ze wzmocnieniem kontrastowym (CEM) – 300 mg I/ml lub 350 mg I/ml 1,5 ml/kg mc.
Tomografia komputerowa ze wzmocnieniem środkiem kontrastującym (CT) Dorośli 240 mg I/ml lub 300 mg I/ml lub 350 mg I/ml 100 – 250 ml
Dzieci 240 mg I/ml lub 300 mg I/ml 1 – 3 ml/kg mc. do maksymalnie 40 ml

Podanie dotętnicze

Dawkowanie w procedurach wymagających podania dotętniczego zależy od obszaru naczyniowego poddawanego badaniu. Dla badań naczyń mózgowych stosuje się mniejsze objętości niż w przypadku badań naczyń obwodowych. 5

Procedura Typ badania Stężenie Dawkowanie
Arteriografia Łuku aorty 300 mg I/ml 30 – 40 ml/wstrzyknięcie
Selektywna mózgowa 300 mg I/ml 5 – 10 ml/wstrzyknięcie
Aortografia 350 mg I/ml 40 – 60 ml/wstrzyknięcie
Udowa 300 mg I/ml lub 350 mg I/ml 30 – 50 ml/wstrzyknięcie
Inne 300 mg I/ml w zależności od rodzaju badania
Kardioangiografie Dorośli 350 mg I/ml 30 – 60 ml/wstrzyknięcie
Dzieci 350 mg I/ml 4 – 8 ml/wstrzyknięcie
Angiografia subtrakcyjna – 240 mg I/ml lub 300 mg I/ml 1 – 15 ml/wstrzyknięcie

Podanie podpajęczynówkowe

W badaniach podpajęczynówkowych, takich jak mielografia czy cysternografia CT, stosuje się niższe stężenie jodu (240 mg I/ml), aby zminimalizować ryzyko działań niepożądanych ze strony ośrodkowego układu nerwowego. 6

Procedura Stężenie Dawkowanie
Mielografia lędźwiowa i piersiowa 240 mg I/ml 8 – 12 ml
Mielografia szyjna (z dojścia lędźwiowego) 240 mg I/ml 10 – 12 ml
Mielografia szyjna (z dojścia szyjnego bocznego) 240 mg I/ml 7 – 10 ml
Cysternografia CT 240 mg I/ml 6 – 10 ml

Badanie jam ciała

Badania diagnostyczne jam ciała wymagają dostosowania stężenia środka kontrastowego do konkretnego typu badania. Przy procedurach takich jak artrografia można stosować różne stężenia w zależności od wielkości badanego stawu. 7

Procedura Stężenie Dawkowanie
Artrografia 240 mg I/ml lub 300 mg I/ml lub 350 mg I/ml 5 – 20 ml
ERP/ERCP (cholangiopankreatografia wsteczna) 240 mg I/ml 20 – 50 ml
Herniografia 240 mg I/ml 50 ml
Histerosalpingografia 240 mg I/ml lub 300 mg I/ml 15 – 50 ml
Sialografia 240 mg I/ml lub 300 mg I/ml 0,5 – 2 ml

Badanie przewodu pokarmowego

W badaniach przewodu pokarmowego Omnipaque może być podawany zarówno doustnie, jak i doodbytniczo, przy czym stosuje się różne stężenia w zależności od drogi podania. Dla podania doustnego zalecane jest wyższe stężenie (350 mg I/ml), podczas gdy do badań z podaniem doodbytniczym stosuje się niższe stężenie (140 mg I/ml). 8

Droga podania Stężenie Dawkowanie
Podanie doustne 350 mg I/ml 2 – 4 ml/kg mc.
Podanie doodbytnicze 140 mg I/ml 5 – 10 ml/kg mc.

Właściwości fizykochemiczne wpływające na dawkowanie

Właściwości fizykochemiczne preparatu Omnipaque, takie jak lepkość i osmolalność, mają wpływ na sposób podawania i tolerancję leku. Dla stężenia 300 mg I/ml osmolalność wynosi 0,64 Osm/kg H₂O w temperaturze 37°C, a lepkość 11,6 mPa × s w temperaturze 20°C i 6,1 mPa × s w temperaturze 37°C. 9

Lepkość roztworu zmniejsza się przy wzroście temperatury, dlatego zaleca się ogrzanie Omnipaque do temperatury ciała przed podaniem, szczególnie przy stosowaniu wyższych stężeń i przy podaniach dotętniczych lub do jam ciała, co poprawia tolerancję zabiegu i ułatwia podanie.

Kolejne rozdziały

Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.

Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl