Leki w grupie
„środki kontrastowe niejonowe”

Środki kontrastowe niejonowe to grupa preparatów diagnostycznych stosowanych w badaniach obrazowych, takich jak tomografia komputerowa, angiografia i urografia. W przeciwieństwie do jonowych środków kontrastowych, nie dysocjują w roztworze na jony, co znacząco zmniejsza ich osmolalność i poprawia tolerancję przez pacjentów.

Niejonowe środki kontrastowe działają poprzez zwiększenie kontrastu między różnymi tkankami ciała dzięki wysokiej liczbie atomowej jodu, który silnie absorbuje promieniowanie rentgenowskie. Mechanizm ich działania polega na selektywnym gromadzeniu się w określonych tkankach lub naczyniach, co umożliwia uwidocznienie struktur anatomicznych niewidocznych w standardowych badaniach RTG.

Do najważniejszych niejonowych środków kontrastowych należą: jopromid (Ultravist), joheksol (Omnipaque), jomeprol (Iomeron), jodiksanol (Visipaque), jopamidol (Iopamiro), joversol (Optiray) oraz jobitridol (Xenetix). Preparaty te różnią się głównie osmolalnością, lepkością i zawartością jodu.

Środki kontrastowe niejonowe dzielą się na dwie główne podgrupy: monomery (np. jopromid, joheksol, jomeprol) – zawierające jeden pierścień benzenowy z trzema atomami jodu oraz dimery (np. jodiksanol) – zawierające dwa połączone pierścienie benzenowe z sześcioma atomami jodu. Dimery charakteryzują się niższą osmolalnością (są izoosmolalne względem krwi) i lepszą tolerancją przez pacjentów z chorobami nerek i układu sercowo-naczyniowego.

Głównymi zaletami niejonowych środków kontrastowych są: znacznie mniejsza częstość reakcji niepożądanych w porównaniu ze środkami jonowymi, lepsza tolerancja przez pacjentów, mniejsza toksyczność dla nerek oraz możliwość stosowania większych objętości i wyższych stężeń, co przekłada się na lepszą jakość obrazowania. Ponadto, powodują mniej dolegliwości bólowych podczas iniekcji.

Mimo lepszego profilu bezpieczeństwa, niejonowe środki kontrastowe mogą powodować poważne działania niepożądane. Najpoważniejszym zagrożeniem jest nefropatia pokontrastowa, szczególnie u pacjentów z uprzednią dysfunkcją nerek, cukrzycą czy odwodnieniem. Mogą również wywoływać reakcje nadwrażliwości, od łagodnych (zaczerwienienie, świąd) po zagrażające życiu reakcje anafilaktoidalne. U pacjentów przyjmujących metforminę istnieje ryzyko kwasicy mleczanowej po zastosowaniu środków kontrastowych.

Lista leków w tej grupie

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl