angiografia naczyń wieńcowych
Wskazanie
Angiografia naczyń wieńcowych to zabieg diagnostyczny umożliwiający dokładną ocenę stanu tętnic wieńcowych, które dostarczają krew do mięśnia sercowego. Wykonuje się ją najczęściej u pacjentów z podejrzeniem choroby wieńcowej, po przebytym zawale serca, przed planowanymi zabiegami kardiochirurgicznymi oraz w przypadku nietypowych dolegliwości bólowych w klatce piersiowej o niejasnej etiologii.
Zabieg polega na wprowadzeniu cewnika naczyniowego przez tętnicę udową lub promieniową do aorty, a następnie selektywnie do ujść tętnic wieńcowych. Podanie środka kontrastowego i wykonanie serii zdjęć rentgenowskich pozwala na uwidocznienie zwężeń lub niedrożności naczyń wieńcowych. Angiografia jest złotym standardem w diagnostyce choroby wieńcowej i kwalifikacji do dalszego leczenia – przezskórnej angioplastyki wieńcowej (PCI) lub pomostowania aortalno-wieńcowego (CABG).
Przed badaniem stosuje się środki uspokajające (np. Midazolam) oraz miejscowe znieczulenie (np. Lignokaina). Do wykonania angiografii niezbędne są środki kontrastowe, najczęściej jodowe, niskoosmolarne (Omnipaque, Iomeron, Ultravist, Visipaque). W przypadku pacjentów z niewydolnością nerek lub uczuleniem na jod stosuje się środki kontrastowe gadolinowe.
Główne trudności podczas badania angiograficznego obejmują ryzyko powikłań naczyniowych (krwiak, tętniak rzekomy, przetoka tętniczo-żylna), nefropatię kontrastową (szczególnie u pacjentów z wcześniejszym upośledzeniem funkcji nerek) oraz reakcje alergiczne na środek kontrastowy. Wyzwaniem może być również obrazowanie u pacjentów z zaawansowanymi zwapnieniami naczyń, przewlekłymi okluzjami tętnic wieńcowych czy nietypową anatomią naczyń wieńcowych. W takich przypadkach pomocne mogą być dodatkowe techniki obrazowania, jak wewnątrznaczyniowa ultrasonografia (IVUS) czy optyczna tomografia koherencyjna (OCT).
Dzięki rozwojowi technik obrazowania, angiografia naczyń wieńcowych stała się procedurą względnie bezpieczną, z niskim odsetkiem poważnych powikłań. Coraz częściej wykonuje się ją w trybie ambulatoryjnym z dostępu przez tętnicę promieniową, co pozwala na szybszą mobilizację pacjenta i skrócenie pobytu w szpitalu.
Lista leków z tym wskazaniem
-
Optiray 350 – Roztwór do wstrzykiwań i infuzji – 741 mg/ml (350 mg jodu/ml)
Produkt leczniczy jest roztworem do wstrzykiwań i infuzji zawierającym jowersol odpowiadający 350 mg/ml jodu elementarnego. Jest stosowany jako niejonowy środek kontrastowy w diagnostyce obrazowej, między innymi w angiografii układu sercowo-naczyniowego, tomografii komputerowej głowy i ciała oraz w urografii. Preparat umożliwia dokładne uwidocznienie naczyń i narządów podczas badań. Zastosowanie tego środka poprawia precyzję diagnozy w różnych technikach obrazowania medycznego.
• Wskazania do stosowania- angiografia naczyń obwodowych
- angiografia naczyń wieńcowych
- angiografia nerek
- angiografia organów wewnętrznych
- angiografia układu sercowo-naczyniowego
- aortografia
- cyfrowa angiografia subtrakcyjna
- flebografia
- tomografia komputerowa ciała
- tomografia komputerowa głowy
- urografia wydzielnicza
- wentrykulografia lewostronna
• Substancja czynna -
Optiray 320 – Roztwór do wstrzykiwań i infuzji – 678 mg/ml (320 mg jodu/ml)
Produkt leczniczy jest roztworem do wstrzykiwań i infuzji zawierającym 320 mg/ml jodu w postaci jowersolu. Jest to niejonowy środek kontrastowy wykorzystywany głównie do diagnostyki obrazowej, w tym angiografii naczyń mózgowych, wieńcowych, obwodowych oraz narządów wewnętrznych i nerek. Stosuje się go również w tomografii komputerowej głowy i innych narządów, a także w różnych procedurach diagnostycznych, takich jak aortografia czy flebografia. Lek pomaga w uzyskaniu wyraźnych obrazów struktur naczyniowych i narządów, co ułatwia rozpoznanie i ocenę stanu zdrowia pacjenta.
• Wskazania do stosowania• Substancja czynna