aortografia
Wskazanie

Aortografia to procedura diagnostyczna polegająca na obrazowaniu aorty i jej odgałęzień za pomocą technik radiologicznych po podaniu środka kontrastowego. Jest wykonywana w celu wykrycia i oceny różnych patologii naczyniowych, takich jak tętniaki aorty, rozwarstwienia, zwężenia, niedrożności, anomalie wrodzone czy zmiany miażdżycowe.

Wskazania do aortografii obejmują: podejrzenie tętniaka aorty, ostry zespół aortalny (w tym rozwarstwienie aorty), uraz aorty, ocenę przed zabiegami naczyniowymi, diagnostykę choroby niedokrwiennej narządów jamy brzusznej czy monitorowanie stanu po zabiegach naprawczych aorty. Badanie to pozwala na precyzyjne określenie lokalizacji, rozmiaru i charakteru zmian patologicznych.

W diagnostyce naczyniowej obecnie aortografię klasyczną często zastępują mniej inwazyjne metody jak angio-TK czy angio-MR, które dostarczają porównywalnych informacji. Do przeprowadzenia badania wykorzystuje się jodowe środki kontrastowe takie jak Omnipaque, Ultravist, Iomeron czy Visipaque, które umożliwiają wizualizację światła naczyń.

Trudności w wykonywaniu aortografii wiążą się z ryzykiem powikłań, w tym nefropatii pokontrastowej, reakcji alergicznych na środek kontrastowy, krwiaków w miejscu wkłucia, uszkodzenia naczyń czy zatorów. U pacjentów z niewydolnością nerek konieczne jest szczególne monitorowanie funkcji nerek po badaniu. Wyzwaniem jest również precyzyjna interpretacja obrazów w przypadku złożonych patologii, takich jak rozwarstwienie aorty z wieloma kanałami przepływu.

W przypadku wykrycia patologii, dalsze postępowanie może obejmować leczenie chirurgiczne (klasyczne lub wewnątrznaczyniowe) z wykorzystaniem stent-graftów (np. Zenith, Excluder, Endurant) lub farmakoterapię ukierunkowaną na kontrolę ciśnienia tętniczego (beta-blokery jak Metocard, Betaloc; inhibitory ACE jak Prestarium, Tritace; sartany jak Lorista, Micardis).