angiografia układu sercowo-naczyniowego
Wskazanie

Angiografia układu sercowo-naczyniowego to badanie diagnostyczne polegające na obrazowaniu naczyń krwionośnych serca oraz dużych naczyń obwodowych przy użyciu środka kontrastowego i promieniowania rentgenowskiego. Wskazaniem do wykonania angiografii jest podejrzenie choroby wieńcowej, zwężenia lub niedrożności tętnic, wady zastawkowe serca, wady wrodzone, a także ocena stanu po zawale serca lub planowanie zabiegu rewaskularyzacji.

Badanie to pozwala na dokładne uwidocznienie struktury naczyń, ocenę stopnia ich drożności oraz lokalizację potencjalnych nieprawidłowości. W przypadku angiografii wieńcowej (koronarografii) możliwe jest rozpoznanie miejsc zwężeń tętnic wieńcowych, które mogą prowadzić do niedokrwienia mięśnia sercowego. Angiografia może być również połączona z zabiegiem terapeutycznym – angioplastyką z implantacją stentu.

Podczas angiografii stosuje się jodowe środki kontrastowe, takie jak Omnipaque, Ultravist, Visipaque czy Iomeron. Do przygotowania pacjenta przed badaniem można wykorzystać leki przeciwlękowe (np. Hydroxyzinum) oraz przeciwalergiczne w przypadku ryzyka nadwrażliwości na środek kontrastowy. Po zabiegu często stosuje się leki przeciwpłytkowe, jak Plavix (klopidogrel), Acard lub Polocard (kwas acetylosalicylowy), a także leki przeciwkrzepliwe, takie jak Clexane (enoksaparyna) czy Fraxiparine (nadroparyna).

Największe trudności podczas przeprowadzania angiografii związane są z ryzykiem powikłań, takich jak reakcje alergiczne na środek kontrastowy, uszkodzenie naczyń, krwawienia w miejscu wkłucia, zaburzenia rytmu serca czy nefropatia pokontrastowa. Szczególnie problematyczne jest wykonanie badania u pacjentów z niewydolnością nerek, zaburzeniami krzepnięcia krwi lub ciężką niewydolnością serca. Wyzwaniem jest również interpretacja wyników u osób z anatomicznymi wariantami unaczynienia czy zaawansowanymi zmianami miażdżycowymi w wielu naczyniach jednocześnie. Istotne jest również odpowiednie nawodnienie pacjenta przed i po badaniu, aby zminimalizować ryzyko uszkodzenia nerek przez środek kontrastowy.