dożylna urografia wydzielnicza
Wskazanie

Dożylna urografia wydzielnicza to badanie diagnostyczne układu moczowego, podczas którego po dożylnym podaniu środka kontrastowego obserwuje się jego wydzielanie przez nerki i dalszy transport przez układ moczowy. Badanie umożliwia ocenę funkcji nerek, morfologii układu kształtnego, miedniczki nerkowej, moczowodów oraz pęcherza moczowego. Jest szczególnie przydatne w diagnostyce kamicy układu moczowego, anomalii rozwojowych, wodonercza, zwężeń moczowodu, guzów nerek i pęcherza moczowego.

Podczas badania stosuje się jodowe środki kontrastowe, takie jak Omnipaque, Ultravist, Iomeron, czy Visipaque. Przed wykonaniem urografii pacjent powinien być odpowiednio nawodniony i przygotowany – zazwyczaj wymaga się ograniczenia spożycia pokarmów na kilka godzin przed badaniem oraz zastosowania lekkiego środka przeczyszczającego w celu oczyszczenia jelit, co poprawia jakość uzyskiwanych obrazów.

Największe trudności podczas przeprowadzania dożylnej urografii wydzielniczej wiążą się z możliwością wystąpienia reakcji alergicznych na środki kontrastowe, które mogą manifestować się od łagodnych objawów (wysypka, świąd) po ciężkie reakcje anafilaktyczne. U pacjentów z upośledzoną funkcją nerek istnieje ryzyko nefropatii pokontrastowej, dlatego konieczna jest ocena funkcji nerek przed badaniem. Przeciwwskazaniem do wykonania badania jest również ciąża, nadczynność tarczycy oraz wcześniejsze ciężkie reakcje na środki kontrastowe.

Warto podkreślić, że współcześnie dożylna urografia wydzielnicza jest coraz częściej zastępowana przez badania tomografii komputerowej (urografia TK) oraz rezonansu magnetycznego, które oferują większą czułość diagnostyczną przy mniejszej ekspozycji na promieniowanie (w przypadku MRI). Jednak w wielu ośrodkach urografia dożylna wciąż pozostaje ważnym narzędziem diagnostycznym, szczególnie w krajach o ograniczonym dostępie do nowoczesnych technik obrazowania.