środek przeciwpsychotyczny

Środek przeciwpsychotyczny (lek przeciwpsychotyczny, neuroleptyk) to substancja stosowana w leczeniu psychoz, w tym schizofrenii, choroby dwubiegunowej oraz stanów pobudzenia psychoruchowego. Preparaty te wpływają głównie na przekaźnictwo dopaminergiczne w mózgu poprzez blokowanie receptorów dopaminowych, szczególnie typu D2.

Klasyfikacja leków przeciwpsychotycznych obejmuje dwie główne grupy: leki pierwszej generacji (typowe, klasyczne) oraz leki drugiej generacji (atypowe). Neuroleptyki klasyczne (np. haloperidol, chlorpromazyna) silnie blokują receptory D2, co skutecznie redukuje objawy wytwórcze, ale wiąże się z wysokim ryzykiem objawów pozapiramidowych. Leki atypowe (np. olanzapina, kwetiapina, risperidon) charakteryzują się działaniem na receptory serotoninowe (5-HT2A) oraz słabszą blokadą D2, co przekłada się na mniejsze ryzyko efektów pozapiramidowych i większą skuteczność w leczeniu objawów negatywnych schizofrenii.

Stosowanie leków przeciwpsychotycznych wiąże się z ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych, takich jak zaburzenia pozapiramidowe (parkinsonizm, dystonia, akatyzja), przyrost masy ciała, zaburzenia metaboliczne (cukrzyca, hiperlipidemia), hiperprolaktynemia, wydłużenie odstępu QT oraz złośliwy zespół neuroleptyczny. Wybór właściwego leku powinien uwzględniać indywidualny profil pacjenta, historię odpowiedzi na leczenie oraz potencjalne ryzyko działań niepożądanych.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl