Właściwości farmakokinetyczne leku Acard 150 mg

Poniżej przedstawiono szczegółowy opis właściwości farmakokinetycznych kwasu acetylosalicylowego w postaci tabletek dojelitowych Acard 150 mg, z uwzględnieniem procesów wchłaniania, dystrybucji, metabolizmu oraz eliminacji substancji czynnej.¹

Wchłanianie

Proces wchłaniania kwasu acetylosalicylowego z tabletek dojelitowych charakteryzuje się odmienną kinetyką w porównaniu do tradycyjnych form farmaceutycznych. Rozpoczyna się po 3-6 godzinach od momentu podania preparatu, co potwierdza skuteczność otoczki dojelitowej w blokowaniu rozpadu substancji czynnej w środowisku żołądka.²

Maksymalne stężenie kwasu acetylosalicylowego w osoczu (Cmax) osiągane jest po około 6 godzinach od przyjęcia leku i dla dawki 150 mg wynosi średnio 12,7 µg/ml.³

Obecność pokarmu w przewodzie pokarmowym wpływa na kinetykę wchłaniania poprzez wydłużenie czasu absorpcji substancji czynnej, jednak nie zmniejsza to jej dostępności biologicznej.⁴

Biodostępność kwasu acetylosalicylowego po podaniu doustnym jest wysoka i wynosi 80-100%.⁵

Dystrybucja

Po wchłonięciu do krwiobiegu kwas acetylosalicylowy szybko i w znacznym stopniu rozprzestrzenia się w większości tkanek i płynów ustrojowych organizmu.⁶

Względna objętość dystrybucji kwasu acetylosalicylowego wynosi około 0,15-0,2 l/kg masy ciała i zwiększa się wraz ze wzrostem stężenia leku w surowicy.⁷

Wiązanie kwasu acetylosalicylowego z białkami osocza zależy od jego stężenia we krwi. Przy stężeniu wynoszącym 120 µg/ml, około 33% substancji czynnej wiąże się z białkami osocza.⁸

Stopień wiązania leku z białkami jest bezpośrednio zależny od stężenia albumin w osoczu. U osób zdrowych, wiązanie kwasu acetylosalicylowego z białkami osocza zmniejsza się wraz ze spadkiem stężenia albumin.⁹

W określonych stanach fizjologicznych i patologicznych, takich jak niewydolność nerek, ciąża oraz u noworodków, obserwuje się zmniejszone wiązanie kwasu acetylosalicylowego z białkami osocza. Zjawisko to występuje nie tylko z powodu hipoalbuminemii, ale również wskutek kumulacji czynników endogennych, które wypierają substancję czynną z wiązań z białkami.¹⁰

Metabolizm

Kwas acetylosalicylowy podlega częściowemu metabolizmowi już podczas procesu wchłaniania. Przemiana leku zachodzi głównie pod wpływem enzymów z grupy esteraz, zlokalizowanych przede wszystkim w wątrobie, ale również obecnych w surowicy krwi, erytrocytach oraz mazi stawowej.¹¹

Metabolizm kwasu acetylosalicylowego i jego pochodnych (salicylanów) obejmuje głównie dwa szlaki biochemiczne:

• Sprzęganie z glicyną, prowadzące do powstania kwasu salicylurowego¹²
• Sprzęganie z kwasem glukuronowym, prowadzące do powstania glukuronianu salicylo-fenolowego i salicylo-acylowego¹³

Jedynie niewielka część kwasu acetylosalicylowego podlega procesowi hydroksylacji, w wyniku którego powstają: kwas gentyzynowy, kwas 2,3-dihydroksybenzoesowy oraz kwas 2,3,5-trihydroksybenzoesowy.¹⁴

Istotną różnicę w metabolizmie kwasu acetylosalicylowego obserwuje się u kobiet, u których proces hydroksylacji przebiega wolniej ze względu na mniejszą aktywność esterazy w surowicy krwi.¹⁵

Eliminacja

Okres półtrwania kwasu acetylosalicylowego w fazie eliminacji wynosi około 2-3 godzin.¹⁶

Charakterystyczną cechą farmakokinetyki kwasu acetylosalicylowego, odróżniającą go od innych salicylanów, jest brak kumulacji niezhydrolizowanej postaci leku w surowicy krwi po wielokrotnym podaniu.¹⁷

Z podanej doustnie dawki kwasu acetylosalicylowego jedynie około 1% wydalane jest z moczem w postaci niezmienionej. Pozostała część eliminowana jest w formie salicylanów i ich metabolitów.¹⁸

U pacjentów z prawidłową funkcją nerek, 80-100% jednorazowej dawki leku jest wydalane z moczem w ciągu 24-72 godzin.¹⁹