przemijające niedokrwienie mózgu
Wskazanie

Przemijające niedokrwienie mózgu (ang. Transient Ischemic Attack, TIA) to krótkotrwały epizod deficytu neurologicznego spowodowany chwilowym zaburzeniem dopływu krwi do określonego obszaru mózgu. Objawy TIA ustępują zazwyczaj w ciągu 24 godzin, najczęściej jednak trwają kilka minut do godziny. Mimo krótkotrwałości, TIA stanowi istotny czynnik ryzyka wystąpienia pełnoobjawowego udaru mózgu – ryzyko to jest szczególnie wysokie w pierwszych 48-72 godzinach po epizodzie.

W diagnostyce przemijającego niedokrwienia mózgu kluczowe jest szybkie wykonanie badań obrazowych (TK lub MRI mózgu), ultrasonografii naczyń domózgowych, badań kardiologicznych (EKG, echokardiografia) oraz podstawowych badań laboratoryjnych. Należy wykluczyć inne przyczyny objawów neurologicznych oraz zidentyfikować potencjalne źródło zatorów.

Leczenie TIA opiera się głównie na farmakoterapii przeciwpłytkowej, którą należy wdrożyć jak najszybciej. W Polsce najczęściej stosuje się kwas acetylosalicylowy (Acard, Polocard, Aspiryn), klopidogrel (Plavix, Areplex, Clopidix, Plavocorin), tikagrelol (Brilique) lub terapię skojarzoną. W przypadku TIA związanego z migotaniem przedsionków lub inną kardiogenną przyczyną zatorów, konieczne jest zastosowanie antykoagulantów: warfaryny (Warfin), acenokumarolu (Sintrom) lub doustnych antykoagulantów niebędących antagonistami witaminy K, takich jak dabigatran (Pradaxa), riwaroksaban (Xarelto), apiksaban (Eliquis) czy edoksaban (Lixiana).

Istotnym elementem postępowania jest również modyfikacja czynników ryzyka sercowo-naczyniowego. W zależności od przyczyny TIA, stosuje się leki hipolipemizujące (statyny, np. Atoris, Rosucard, Sortis), leki hipotensyjne oraz odpowiednią kontrolę glikemii u pacjentów z cukrzycą. W wybranych przypadkach, szczególnie przy istotnym zwężeniu tętnicy szyjnej wewnętrznej, może być konieczne leczenie zabiegowe (endarterektomia lub stentowanie).

Największą trudnością w leczeniu pacjentów po TIA jest właściwa stratyfikacja ryzyka wystąpienia pełnoobjawowego udaru mózgu oraz dobór optymalnej terapii przeciwzakrzepowej. Wyzwaniem pozostaje również odpowiednie zbilansowanie korzyści z intensywnego leczenia przeciwzakrzepowego z ryzykiem powikłań krwotocznych, szczególnie u osób starszych i pacjentów z licznymi chorobami współistniejącymi. Istotnym problemem jest również niedostateczna świadomość społeczna dotycząca objawów TIA, co skutkuje zbyt późnym zgłaszaniem się pacjentów do ośrodków medycznych i uniemożliwia wdrożenie wczesnej profilaktyki wtórnej.

Lista leków z tym wskazaniem

  1. 14.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl