niedrożność środkowej żyły siatkówki
Wskazanie

Niedrożność środkowej żyły siatkówki (CRVO – Central Retinal Vein Occlusion) to poważne schorzenie okulistyczne, charakteryzujące się zablokowaniem głównego odpływu krwi z siatkówki oka. Pojawia się najczęściej u osób po 50. roku życia, szczególnie u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym, cukrzycą, miażdżycą, jaskrą czy zaburzeniami krzepnięcia. Typowe objawy to nagłe, bezbolesne pogorszenie ostrości widzenia w jednym oku, które może być łagodne lub bardzo nasilone, zależnie od stopnia niedrożności.

W diagnostyce niedrożności środkowej żyły siatkówki kluczowe znaczenie ma badanie dna oka, angiografia fluoresceinowa oraz optyczna koherentna tomografia (OCT). Obraz kliniczny charakteryzuje się obecnością rozlanych wybroczyn siatkówkowych, obrzękiem tarczy nerwu wzrokowego oraz obrzękiem plamki żółtej, który jest główną przyczyną pogorszenia widzenia centralnego.

Leczenie CRVO koncentruje się na zapobieganiu powikłaniom i poprawie widzenia. W przypadku obrzęku plamki stosuje się iniekcje doszklistkowe leków anty-VEGF, takich jak Eylea (aflibercept), Lucentis (ranibizumab) czy Avastin (bewacyzumab, stosowany poza wskazaniami rejestracyjnymi). Alternatywnie można zastosować implanty z deksametazonem (Ozurdex). W Polsce dostępne są również leki poprawiające mikrokrążenie, jak Vessel Due F (sulodeksyd) czy Trental (pentoksyfilina).

Jedną z największych trudności w leczeniu niedrożności środkowej żyły siatkówki jest konieczność szybkiej interwencji, ponieważ opóźnione leczenie może prowadzić do nieodwracalnych zmian w siatkówce. Dodatkowo, pacjenci często wymagają wielu iniekcji doszklistkowych, co wiąże się z ryzykiem powikłań jak zapalenie wnętrza gałki ocznej czy jaskra wtórna. Istotnym wyzwaniem jest także leczenie powikłań CRVO, szczególnie neowaskularyzacji siatkówki i jaskry neowaskularnej, które wymagają laseroterapii panfotokoagulacji siatkówki.

Pacjenci z CRVO wymagają ścisłej, długoterminowej kontroli okulistycznej oraz leczenia chorób współistniejących, które mogły przyczynić się do wystąpienia niedrożności. Optymalne postępowanie obejmuje współpracę okulisty z internistą, diabetologiem i kardiologiem w celu modyfikacji czynników ryzyka sercowo-naczyniowego, co może zapobiec wystąpieniu CRVO w drugim oku.