udar niedokrwienny
Wskazanie

Udar niedokrwienny mózgu to stan nagłego zaburzenia krążenia mózgowego, który prowadzi do niedokrwienia i martwicy tkanki mózgowej. Jest najczęstszą postacią udaru, stanowiącą około 85% wszystkich przypadków. Występuje wskutek zamknięcia lub zwężenia naczynia krwionośnego doprowadzającego krew do mózgu, najczęściej w wyniku zatoru lub zakrzepu. Czynniki ryzyka obejmują nadciśnienie tętnicze, cukrzycę, hipercholesterolemię, migotanie przedsionków, palenie tytoniu oraz wiek powyżej 55 lat.

Leczenie udaru niedokrwiennego opiera się na szybkiej interwencji w oknie terapeutycznym. W Polsce stosuje się leczenie trombolityczne z użyciem rekombinowanego tkankowego aktywatora plazminogenu (rt-PA), dostępnego pod nazwą handlową Actilyse. Terapia ta jest skuteczna, jeśli zostanie wdrożona w ciągu 4,5 godziny od wystąpienia objawów. W przypadku zamknięcia dużych tętnic mózgowych wykonuje się trombektomię mechaniczną. W profilaktyce wtórnej stosuje się leki przeciwpłytkowe, takie jak Acard, Polocard (kwas acetylosalicylowy), Plavix, Areplex (klopidogrel) oraz Aggrenox (dipirydamol z ASA).

Dla pacjentów z udarem niedokrwiennym w przebiegu migotania przedsionków kluczowe jest wprowadzenie leczenia przeciwkrzepliwego. W Polsce stosuje się warfarynę (Warfin), acenokumarol (Sintrom) oraz nowsze doustne antykoagulanty: dabigatran (Pradaxa), riwaroksaban (Xarelto), apiksaban (Eliquis) i edoksaban (Lixiana). U pacjentów z istotnym zwężeniem tętnic szyjnych może być konieczne wykonanie endarterektomii lub angioplastyki z implantacją stentu.

Największe trudności w leczeniu udaru niedokrwiennego obejmują przede wszystkim wąskie okno terapeutyczne dla leczenia trombolitycznego, co często ogranicza możliwość zastosowania tej terapii. Problemem jest również opóźnienie w rozpoznaniu objawów przez pacjentów i ich bliskich oraz zbyt późne dotarcie do szpitala. Wyzwaniem pozostaje skuteczna profilaktyka wtórna i compliance pacjentów w zakresie regularnego przyjmowania leków oraz modyfikacji stylu życia. Dodatkową trudnością jest rehabilitacja neurologiczna, która wymaga wielodyscyplinarnego podejścia oraz znacznych nakładów finansowych i czasowych, a jej efekty są często niepełne, pozostawiając pacjentów z trwałą niepełnosprawnością.

Lista leków z tym wskazaniem

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl