starcze przytępienie słuchu spowodowane toksycznym wpływem leków
Wskazanie

Starcze przytępienie słuchu spowodowane toksycznym wpływem leków to zaburzenie słuchu, które występuje u osób starszych w wyniku działania ototoksycznego niektórych substancji leczniczych. To zjawisko często nakłada się na fizjologiczny proces presbyacusis (starczego niedosłuchu), potęgując problemy ze słuchem. Uszkodzenie to najczęściej dotyczy komórek słuchowych ucha wewnętrznego i może mieć charakter nieodwracalny.

Do leków o szczególnie silnym działaniu ototoksycznym należą antybiotyki aminoglikozydowe (Gentamycyna, Tobramycyna, Amikacyna), leki przeciwnowotworowe (Cisplatyna, Karboplatyna), diuretyki pętlowe (Furosemid, Torasemid), a także duże dawki kwasu acetylosalicylowego (Polopiryna, Aspirin). Ryzyko ototoksyczności wzrasta przy długotrwałej terapii, wyższych dawkach lub jednoczesnym stosowaniu kilku leków o potencjale ototoksycznym.

W leczeniu starczego przytępienia słuchu wywołanego lekami pierwszym krokiem jest, jeśli to możliwe, odstawienie lub zamiana leku ototoksycznego. W przypadku nieodwracalnego uszkodzenia stosuje się głównie metody kompensacyjne, takie jak aparaty słuchowe (dostępne w Polsce m.in. jako Oticon, Phonak, Signia, ReSound) lub w ciężkich przypadkach implanty ślimakowe. Pomocniczo można stosować leki wspomagające mikrokrążenie, takie jak Cavinton, Vinpocetine czy Betaserc, choć ich skuteczność w tego typu uszkodzeniach jest ograniczona.

Największą trudnością w leczeniu pacjentów z tego typu niedosłuchem jest fakt, że uszkodzenia ototoksyczne mają często charakter nieodwracalny. Dodatkowo, u osób starszych występuje zwykle wiele chorób współistniejących wymagających farmakoterapii, co utrudnia modyfikację leczenia. Problematyczna bywa także akceptacja aparatów słuchowych przez pacjentów geriatrycznych oraz trudności w ich obsłudze. Istotnym wyzwaniem jest również różnicowanie przyczyn niedosłuchu, gdyż u osób starszych nakładają się czynniki związane z wiekiem, działaniem leków oraz innymi schorzeniami.