patomechanizm reakcji alergicznej

Patomechanizm reakcji alergicznej to zespół procesów immunologicznych prowadzących do rozwoju nadwrażliwości organizmu na określone antygeny, zwane alergenami. Klasyczna reakcja alergiczna (nadwrażliwość typu I) rozpoczyna się od pierwszego kontaktu z alergenem, kiedy dochodzi do sensytyzacji organizmu i produkcji swoistych przeciwciał IgE przez limfocyty B pod wpływem cytokin wydzielanych przez limfocyty Th2.

Przeciwciała IgE wiążą się z receptorami FcεRI na powierzchni komórek tucznych i bazofilów. Podczas ponownej ekspozycji na alergen dochodzi do mostkowania receptorów FcεRI, co aktywuje kaskadę sygnałową prowadzącą do degranulacji tych komórek. Uwolnione zostają mediatory preformowane (histamina, tryptaza, chymaza) oraz mediatory syntetyzowane de novo (leukotrieny, prostaglandyny, cytokiny), które wywołują objawy kliniczne alergii.

W reakcji alergicznej wyróżnia się fazę wczesną, występującą w ciągu minut od ekspozycji na alergen, oraz fazę późną, rozwijającą się po kilku-kilkunastu godzinach. Faza późna charakteryzuje się napływem komórek zapalnych (eozynofilów, neutrofilów, limfocytów) do miejsca reakcji i przedłużonym stanem zapalnym. Zaburzenia równowagi między limfocytami Th1 i Th2 oraz dysfunkcja limfocytów T regulatorowych są uznawane za kluczowe elementy w patogenezie chorób alergicznych.

Reakcje alergiczne mogą obejmować różne narządy i układy, prowadząc do rozwoju schorzeń takich jak alergiczny nieżyt nosa, astma oskrzelowa, atopowe zapalenie skóry czy alergie pokarmowe. W najcięższej postaci mogą manifestować się jako anafilaksja – zagrażająca życiu, uogólniona reakcja nadwrażliwości przebiegająca z hipotensją, obrzękiem krtani i oskrzeli.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl