Przedawkowanie
Tardysol 20 mg/ml
Przedawkowanie preparatu Tardysol, zawierającego 20 mg/ml jonów żelaza w postaci żelaza siarczanu siedmiowodnego, stanowi poważne zagrożenie zdrowotne, szczególnie u dzieci. Toksyczność żelaza pojawia się już przy dawce ≥20 mg/kg masy ciała, a ryzyko ciężkich powikłań znacząco wzrasta przy dawkach ≥60 mg/kg. Zatrucie przebiega w pięciu fazach: początkowa faza żołądkowo-jelitowa objawia się bólem brzucha, nudnościami, wymiotami (w tym krwistymi), biegunką i możliwą martwicą błony śluzowej przewodu pokarmowego. Następuje faza utajona bez objawów klinicznych, po której rozwija się faza ogólnoustrojowa z kwasicą metaboliczną z luką anionową, koagulopatią, hipowolemią, niedociśnieniem, hipoperfuzją narządów, ostrą niewydolnością nerek, letargiem, śpiączką, drgawkami i wstrząsem. Kolejna faza to hepatotoksyczność z podwyższoną aktywnością aminotransferaz, koagulopatią i encefalopatią wątrobową, a późne powikłania obejmują zwężenia przewodu pokarmowego.
Przedawkowanie leku Tardysol
Przedawkowanie preparatu Tardysol (roztwór doustny 20 mg/ml jonów żelaza w postaci żelaza siarczanu siedmiowodnego) stanowi poważne zagrożenie dla zdrowia i życia pacjentów. Ryzyko toksycznego działania żelaza pojawia się już przy dawce 20 mg/kg masy ciała, natomiast znacząco wzrasta przy dawkach równych lub przekraczających 60 mg/kg masy ciała. Szczególnie narażoną grupą są dzieci, u których odnotowano liczne przypadki przedawkowania żelaza.1
Fazy zatrucia żelazem
Zatrucie żelazem charakteryzuje się występowaniem 5 następujących po sobie faz objawowych, które należy uwzględnić w diagnostyce i monitorowaniu pacjenta:2
Faza 1: Żołądkowo-jelitowa
Pierwsza faza obejmuje podrażnienie błony śluzowej przewodu pokarmowego, które manifestuje się głównie poprzez ból brzucha, nudności, wymioty, biegunkę oraz krwawienia z przewodu pokarmowego (krwiste wymioty, smoliste stolce). W skrajnych przypadkach może dojść do martwicy tkanek przewodu pokarmowego.3
Faza 2: Utajona
Druga faza charakteryzuje się brakiem objawów klinicznych, z czasową poprawą lub całkowitym ustąpieniem objawów żołądkowo-jelitowych. Jest to faza pozornej poprawy, która może maskować postępujące zmiany metaboliczne.4
Faza 3: Ogólnoustrojowa
W trzeciej fazie dochodzi do rozwoju kwasicy metabolicznej z luką anionową, koagulopatii oraz niestabilności hemodynamicznej (hipowolemia, niedociśnienie) z hipoperfuzją narządów. Stan ten może prowadzić do ostrej niewydolności nerek, letargu i śpiączki, często z towarzyszącymi drgawkami, a w końcowym etapie do wstrząsu.5
Faza 4: Hepatotoksyczność
Czwarta faza dotyczy uszkodzenia wątroby, które może przebiegać z różnym nasileniem – od zwiększonej aktywności aminotransferaz do rozwinięcia pełnoobjawowej koagulopatii i encefalopatii wątrobowej.6
Faza 5: Powikłania odległe
Po pewnym czasie od zatrucia możliwe jest wystąpienie powikłań w postaci zwężeń przewodu pokarmowego, które powstają w wyniku gojenia się ran w obrębie przewodu pokarmowego. Z tego względu istotne jest długoterminowe monitorowanie pacjenta pod kątem objawów ostrzegawczych.7
Diagnostyka zatrucia
Rozpoznanie zatrucia żelazem opiera się przede wszystkim na objawach klinicznych oraz podwyższonym stężeniu żelaza w surowicy krwi.8
Postępowanie terapeutyczne
Leczenie przedawkowania Tardysolu powinno być wdrożone jak najszybciej i obejmuje:9
Leczenie objawowe
Niezbędne jest ścisłe monitorowanie stanu klinicznego pacjenta. Wstrząs, odwodnienie oraz zaburzenia równowagi kwasowo-zasadowej wymagają standardowego postępowania w oddziale specjalistycznym, obejmującego utrzymanie prawidłowej funkcji oddechowej, objętości krwi, równowagi wodno-elektrolitowej oraz kontroli diurezy.10
Oczyszczanie przewodu pokarmowego
Dekontaminacja przewodu pokarmowego może być rozważona w wybranych przypadkach, jednak nie należy traktować jej jako postępowania rutynowego. Procedurę tę należy przeprowadzać wyłącznie w warunkach szpitalnych. W szczególności można zastosować oczyszczanie przewodu pokarmowego przy użyciu roztworu zawierającego glikol propylenowy (makrogol).11
Terapia chelatująca żelazo
W przypadku ciężkiego zatrucia, w zależności od stężenia żelaza w surowicy oraz nasilenia i utrzymywania się objawów klinicznych, może być zalecane zastosowanie środka chelatującego. Terapią referencyjną jest deferoksamina. Przed zastosowaniem tego leku należy zapoznać się z jego Charakterystyką Produktu Leczniczego.12
Objawy przedawkowania
| Faza zatrucia | Objawy kliniczne | Dawka wywołująca toksyczność |
|---|---|---|
| Faza żołądkowo-jelitowa |
|
Początek działania toksycznego: ≥20 mg/kg masy ciała Znaczne zwiększenie toksyczności: ≥60 mg/kg masy ciała |
| Faza utajona |
|
|
| Faza ogólnoustrojowa |
|
|
| Faza hepatotoksyczności |
|
|
| Późne powikłania |
|
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania