Przedawkowanie
Tardysol 20 mg/ml

Przedawkowanie preparatu Tardysol, zawierającego 20 mg/ml jonów żelaza w postaci żelaza siarczanu siedmiowodnego, stanowi poważne zagrożenie zdrowotne, szczególnie u dzieci. Toksyczność żelaza pojawia się już przy dawce ≥20 mg/kg masy ciała, a ryzyko ciężkich powikłań znacząco wzrasta przy dawkach ≥60 mg/kg. Zatrucie przebiega w pięciu fazach: początkowa faza żołądkowo-jelitowa objawia się bólem brzucha, nudnościami, wymiotami (w tym krwistymi), biegunką i możliwą martwicą błony śluzowej przewodu pokarmowego. Następuje faza utajona bez objawów klinicznych, po której rozwija się faza ogólnoustrojowa z kwasicą metaboliczną z luką anionową, koagulopatią, hipowolemią, niedociśnieniem, hipoperfuzją narządów, ostrą niewydolnością nerek, letargiem, śpiączką, drgawkami i wstrząsem. Kolejna faza to hepatotoksyczność z podwyższoną aktywnością aminotransferaz, koagulopatią i encefalopatią wątrobową, a późne powikłania obejmują zwężenia przewodu pokarmowego.

Przedawkowanie leku Tardysol

Przedawkowanie preparatu Tardysol (roztwór doustny 20 mg/ml jonów żelaza w postaci żelaza siarczanu siedmiowodnego) stanowi poważne zagrożenie dla zdrowia i życia pacjentów. Ryzyko toksycznego działania żelaza pojawia się już przy dawce 20 mg/kg masy ciała, natomiast znacząco wzrasta przy dawkach równych lub przekraczających 60 mg/kg masy ciała. Szczególnie narażoną grupą są dzieci, u których odnotowano liczne przypadki przedawkowania żelaza.1

Fazy zatrucia żelazem

Zatrucie żelazem charakteryzuje się występowaniem 5 następujących po sobie faz objawowych, które należy uwzględnić w diagnostyce i monitorowaniu pacjenta:2

Faza 1: Żołądkowo-jelitowa

Pierwsza faza obejmuje podrażnienie błony śluzowej przewodu pokarmowego, które manifestuje się głównie poprzez ból brzucha, nudności, wymioty, biegunkę oraz krwawienia z przewodu pokarmowego (krwiste wymioty, smoliste stolce). W skrajnych przypadkach może dojść do martwicy tkanek przewodu pokarmowego.3

Faza 2: Utajona

Druga faza charakteryzuje się brakiem objawów klinicznych, z czasową poprawą lub całkowitym ustąpieniem objawów żołądkowo-jelitowych. Jest to faza pozornej poprawy, która może maskować postępujące zmiany metaboliczne.4

Faza 3: Ogólnoustrojowa

W trzeciej fazie dochodzi do rozwoju kwasicy metabolicznej z luką anionową, koagulopatii oraz niestabilności hemodynamicznej (hipowolemia, niedociśnienie) z hipoperfuzją narządów. Stan ten może prowadzić do ostrej niewydolności nerek, letargu i śpiączki, często z towarzyszącymi drgawkami, a w końcowym etapie do wstrząsu.5

Faza 4: Hepatotoksyczność

Czwarta faza dotyczy uszkodzenia wątroby, które może przebiegać z różnym nasileniem – od zwiększonej aktywności aminotransferaz do rozwinięcia pełnoobjawowej koagulopatii i encefalopatii wątrobowej.6

Faza 5: Powikłania odległe

Po pewnym czasie od zatrucia możliwe jest wystąpienie powikłań w postaci zwężeń przewodu pokarmowego, które powstają w wyniku gojenia się ran w obrębie przewodu pokarmowego. Z tego względu istotne jest długoterminowe monitorowanie pacjenta pod kątem objawów ostrzegawczych.7

Diagnostyka zatrucia

Rozpoznanie zatrucia żelazem opiera się przede wszystkim na objawach klinicznych oraz podwyższonym stężeniu żelaza w surowicy krwi.8

Postępowanie terapeutyczne

Leczenie przedawkowania Tardysolu powinno być wdrożone jak najszybciej i obejmuje:9

Leczenie objawowe

Niezbędne jest ścisłe monitorowanie stanu klinicznego pacjenta. Wstrząs, odwodnienie oraz zaburzenia równowagi kwasowo-zasadowej wymagają standardowego postępowania w oddziale specjalistycznym, obejmującego utrzymanie prawidłowej funkcji oddechowej, objętości krwi, równowagi wodno-elektrolitowej oraz kontroli diurezy.10

Oczyszczanie przewodu pokarmowego

Dekontaminacja przewodu pokarmowego może być rozważona w wybranych przypadkach, jednak nie należy traktować jej jako postępowania rutynowego. Procedurę tę należy przeprowadzać wyłącznie w warunkach szpitalnych. W szczególności można zastosować oczyszczanie przewodu pokarmowego przy użyciu roztworu zawierającego glikol propylenowy (makrogol).11

Terapia chelatująca żelazo

W przypadku ciężkiego zatrucia, w zależności od stężenia żelaza w surowicy oraz nasilenia i utrzymywania się objawów klinicznych, może być zalecane zastosowanie środka chelatującego. Terapią referencyjną jest deferoksamina. Przed zastosowaniem tego leku należy zapoznać się z jego Charakterystyką Produktu Leczniczego.12

Objawy przedawkowania

Faza zatrucia Objawy kliniczne Dawka wywołująca toksyczność
Faza żołądkowo-jelitowa
  • Ból brzucha
  • Nudności
  • Wymioty
  • Biegunka
  • Krwiste wymioty
  • Smoliste stolce
  • Martwica błony śluzowej przewodu pokarmowego (w ciężkich przypadkach)

Początek działania toksycznego: ≥20 mg/kg masy ciała

Znaczne zwiększenie toksyczności: ≥60 mg/kg masy ciała

Faza utajona
  • Brak objawów klinicznych
  • Poprawa lub ustąpienie objawów żołądkowo-jelitowych
Faza ogólnoustrojowa
  • Kwasica metaboliczna z luką anionową
  • Koagulopatia
  • Hipowolemia
  • Niedociśnienie
  • Hipoperfuzja narządów
  • Ostra niewydolność nerek
  • Letarg
  • Śpiączka
  • Drgawki
  • Wstrząs
Faza hepatotoksyczności
  • Zwiększona aktywność aminotransferaz
  • Koagulopatia
  • Encefalopatia wątrobowa
Późne powikłania
  • Zwężenia przewodu pokarmowego
  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl