protezowanie zastawek serca
Wskazanie

Protezowanie zastawek serca to zabieg kardiochirurgiczny polegający na wymianie uszkodzonej natywnej zastawki serca na protezę. Wskazaniami do zabiegu są najczęściej ciężka stenoza (zwężenie) lub niedomykalność zastawki, które prowadzą do poważnych zaburzeń hemodynamicznych. Najczęściej wymieniane zastawki to zastawka aortalna i mitralna, rzadziej trójdzielna i płucna. Kwalifikacja do zabiegu opiera się na ocenie ciężkości wady, objawów klinicznych, funkcji lewej komory oraz wynikach badań obrazowych (echokardiografia, tomografia komputerowa).

W Polsce stosuje się dwa główne typy protez: mechaniczne (np. St. Jude Medical, Medtronic Open Pivot, ATS) oraz biologiczne (np. Carpentier-Edwards Perimount, Medtronic Hancock II, St. Jude Medical Epic). Wybór rodzaju protezy zależy od wieku pacjenta, chorób współistniejących, przeciwwskazań do antykoagulacji oraz preferencji chorego. U pacjentów po implantacji zastawek mechanicznych konieczne jest dożywotnie stosowanie doustnych antykoagulantów (Acenokumarol, Warfin, Sintrom), podczas gdy po wszczepieniu protez biologicznych leczenie przeciwkrzepliwe może być krótkotrwałe.

Po zabiegu protezowania pacjenci wymagają profilaktyki infekcyjnego zapalenia wsierdzia (Amoksycylina, Klindamycyna) przed procedurami stomatologicznymi i innymi zabiegami. W okresie pooperacyjnym stosuje się leki przeciwbólowe (Paracetamol, Tramadol), a także kontynuuje się leczenie chorób współistniejących (nadciśnienia, niewydolności serca) z użyciem beta-blokerów (Metocard, Bisocard), inhibitorów ACE (Prestarium, Enarenal) czy diuretyków (Furosemid, Torsemed).

Największe trudności w leczeniu pacjentów po protezowaniu zastawek obejmują powikłania zakrzepowo-zatorowe, krwawienia związane z leczeniem przeciwkrzepliwym, infekcyjne zapalenie wsierdzia protezy oraz dysfunkcje protezy (przeciek okołozastawkowy, zakrzepica, degeneracja strukturalna protez biologicznych). Szczególnie wymagające jest utrzymanie terapeutycznego zakresu antykoagulacji u pacjentów z protezami mechanicznymi, co wymaga regularnego monitorowania wskaźnika INR i dostosowywania dawek leków przeciwkrzepliwych. Dodatkowym wyzwaniem jest leczenie kobiet w wieku rozrodczym ze względu na teratogenne działanie doustnych antykoagulantów oraz prowadzenie pacjentów wymagających dodatkowych zabiegów chirurgicznych, kiedy konieczne jest czasowe odstawienie lub modyfikacja leczenia przeciwkrzepliwego.

Lista leków z tym wskazaniem

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl