Specjalne ostrzeżenia
Apixaban Aurovitas

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Podczas stosowania apiksabanu należy zwrócić uwagę na szereg szczególnych sytuacji klinicznych, które wymagają wzmożonej czujności ze strony lekarza prowadzącego. Poniżej przedstawiono szczegółowe informacje dotyczące niebezpieczeństw oraz odpowiednich środków ostrożności związanych z zastosowaniem tego leku przeciwzakrzepowego.¹

Ryzyko krwawienia

Pacjenci przyjmujący apiksaban powinni być uważnie obserwowani pod kątem wystąpienia objawów krwawienia. Szczególną ostrożność należy zachować w przypadku stosowania leku w stanach klinicznych przebiegających ze zwiększonym ryzykiem krwawienia. W sytuacji wystąpienia dużego krwawienia konieczne jest natychmiastowe przerwanie podawania apiksabanu.²

Rutynowa kontrola ekspozycji na apiksaban nie jest wymagana w codziennej praktyce klinicznej. Jednakże w wyjątkowych sytuacjach klinicznych, takich jak przedawkowanie leku czy konieczność przeprowadzenia nagłego zabiegu chirurgicznego, pomocny może okazać się kalibrowany, ilościowy test anty-Xa, który umożliwia określenie stężenia apiksabanu we krwi pacjenta, co może pomóc w podejmowaniu dalszych decyzji terapeutycznych.³

W przypadku konieczności odwrócenia działania przeciwzakrzepowego apiksabanu dostępny jest lek odwracający jego działanie skierowane przeciw czynnikowi Xa.⁴

Interakcje lekowe wpływające na hemostazę

Jednoczesne stosowanie innych leków przeciwzakrzepowych z apiksabanem jest przeciwwskazane ze względu na znacząco zwiększone ryzyko krwawienia.⁵

Należy mieć na uwadze, że równoczesne stosowanie apiksabanu z lekami przeciwpłytkowymi zwiększa ryzyko wystąpienia krwawienia. W związku z tym wymagana jest szczególna ostrożność podczas takiej terapii skojarzonej.⁶

Zwiększoną czujność należy zachować również u pacjentów otrzymujących jednocześnie:

• Selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) – leki te mogą wpływać na procesy hemostazy, co w połączeniu z apiksabanem może nasilać ryzyko krwawienia⁷
• Inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (SNRI) – podobnie jak SSRI, mogą zwiększać ryzyko krwawienia u pacjentów przyjmujących apiksaban⁸
• Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), w tym kwas acetylosalicylowy – ich jednoczesne podawanie z apiksabanem wymaga szczególnej ostrożności ze względu na potencjalne zwiększenie ryzyka krwotocznych powikłań⁹

Apiksaban po zabiegach chirurgicznych

W okresie pooperacyjnym nie zaleca się jednoczesnego stosowania apiksabanu z innymi inhibitorami agregacji płytek krwi, co wynika z podwyższonego ryzyka powikłań krwotocznych.¹⁰

Apiksaban u pacjentów z migotaniem przedsionków

U pacjentów z migotaniem przedsionków, którzy wymagają stosowania pojedynczej lub podwójnej terapii przeciwpłytkowej, przed włączeniem apiksabanu należy przeprowadzić wnikliwą ocenę potencjalnych korzyści terapeutycznych w stosunku do możliwych zagrożeń związanych z łącznym stosowaniem tych leków.¹¹

W badaniu klinicznym obejmującym pacjentów z migotaniem przedsionków wykazano, że jednoczesne stosowanie kwasu acetylosalicylowego (ASA) z apiksabanem zwiększało ryzyko dużego krwawienia z 1,8% w skali roku do 3,4% w skali roku. Podobne zwiększenie ryzyka krwawienia (z 2,7% do 4,6% w skali roku) zaobserwowano podczas jednoczesnego stosowania ASA z warfaryną. W tym samym badaniu klinicznym jedynie ograniczona liczba pacjentów (2,1%) stosowała równocześnie podwójną terapię przeciwpłytkową.¹²

Apiksaban u pacjentów z OZW lub po PCI

W badaniu klinicznym, które objęło pacjentów z migotaniem przedsionków oraz ostrym zespołem wieńcowym (OZW) i/lub poddanych przezskórnej interwencji wieńcowej (PCI), zaplanowano sześciomiesięczny okres leczenia inhibitorem P2Y12 (w skojarzeniu z ASA lub bez) oraz doustnym lekiem przeciwzakrzepowym (apiksabanem lub antagonistami witaminy K). Wykazano, że jednoczesne stosowanie ASA u pacjentów leczonych apiksabanem zwiększa ryzyko dużego krwawienia zdefiniowanego według kryteriów Międzynarodowego Towarzystwa Zakrzepicy i Hemostazy (ISTH) lub krwawienia istotnego klinicznie innego niż duże (CRNM) z 16,4% do 33,1% w skali roku.¹³