Właściwości farmakokinetyczne
Nicorette Icy White Gum 4 mg

Właściwości farmakokinetyczne leku Nicorette Icy White Gum 4 mg

Nikotyna zawarta w gumie leczniczej Nicorette Icy White Gum charakteryzuje się specyficznym profilem farmakokinetycznym, który różni się od profilu obserwowanego podczas palenia papierosów. Poniżej przedstawiono szczegółową charakterystykę właściwości farmakokinetycznych tego produktu leczniczego.¹

Wchłanianie i biodostępność

Nikotyna zawarta w gumie do żucia Nicorette Icy White Gum jest łatwo wchłaniana przez błonę śluzową jamy ustnej. Wykrywalne stężenia substancji czynnej we krwi obserwuje się już po 5-7 minutach od rozpoczęcia żucia gumy. Maksymalne stężenie nikotyny osiągane jest po około 5-10 minutach od zakończenia procesu żucia.²

Stężenia nikotyny we krwi są proporcjonalne do ilości uwolnionej substancji czynnej podczas żucia. Co istotne, stężenia te rzadko osiągają poziom porównywalny do stężeń obserwowanych podczas palenia papierosów. W przeciwieństwie do palenia, podczas którego dochodzi do szybkiego wzrostu stężenia nikotyny, stosowanie gumy leczniczej prowadzi do łagodniejszego profilu farmakokinetycznego.³

Z gumy zawierającej 4 mg nikotyny uwalnia się zwykle około 3,4 mg substancji czynnej. Należy zaznaczyć, że ilość uwolnionej nikotyny zależy od intensywności i czasu żucia. Natomiast ilość wchłoniętej nikotyny jest dodatkowo modyfikowana przez straty w jamie ustnej, spowodowane połknięciem lub zwiększonym wydzielaniem śliny.⁴

Biodostępność nikotyny połkniętej jest niższa w porównaniu do tej wchłoniętej przez błonę śluzową jamy ustnej, co wynika z efektu pierwszego przejścia przez wątrobę.⁵

Dystrybucja

Po podaniu dożylnym nikotyny objętość dystrybucji wynosi około 2-3 l/kg masy ciała. Wiązanie z białkami osocza jest stosunkowo niskie i nie przekracza 5%. Ten niski stopień wiązania powoduje, że zmiany w poziomie białek osocza lub jednoczesne stosowanie innych leków nie wywierają istotnego wpływu na kinetykę nikotyny.⁶

Metabolizm

Głównym narządem odpowiedzialnym za eliminację nikotyny jest wątroba. Średni klirens osoczowy wynosi około 70 l/godz. Nikotyna jest również metabolizowana w nerkach i płucach.⁷

Zidentyfikowano ponad 20 metabolitów nikotyny, przy czym wszystkie są uważane za mniej aktywne farmakologicznie niż związek macierzysty. Głównym metabolitem nikotyny w osoczu jest kotynina, której okres półtrwania wynosi od 15 do 20 godzin. Kotynina osiąga w osoczu stężenie 10-krotnie wyższe niż stężenie nikotyny.⁸

Eliminacja

Okres półtrwania nikotyny wynosi około 2-3 godzin. Główne metabolity wydalane z moczem to kotynina (stanowiąca 15% dawki) oraz trans-3-hydroksykotynina (45% dawki). Około 10% nikotyny jest wydalane z moczem w postaci niezmienionej. Ten odsetek może wzrosnąć do 30% w przypadku zwiększonego wytwarzania moczu oraz jego pH poniżej 5.⁹

Wpływ chorób na parametry farmakokinetyczne

U pacjentów z różnymi stanami chorobowymi obserwuje się zmiany w farmakokinetyce nikotyny:

• Niewydolność nerek – postępująca ciężka niewydolność nerek powoduje zmniejszenie całkowitego klirensu nikotyny. U pacjentów poddawanych hemodializie, którzy palą tytoń, obserwuje się zwiększone stężenie nikotyny.¹⁰
• Choroby wątroby – parametry farmakokinetyczne nikotyny nie ulegają zmianie u pacjentów z marskością wątroby o lekkim nasileniu (5 punktów wg skali Childa). Obserwuje się natomiast zmniejszenie klirensu u pacjentów z umiarkowaną marskością wątroby (7 punktów wg skali Childa).¹¹
• Podeszły wiek – u zdrowych osób w podeszłym wieku wykazano nieznaczne zmniejszenie całkowitego klirensu nikotyny, jednak stopień zmian nie wymaga modyfikacji dawkowania.¹²