Właściwości farmakokinetyczne leku Nicorama Mint

Właściwości farmakokinetyczne gumy do żucia leczniczej Nicorama Mint zawierającej nikotynę z kationitem opisują procesy, jakim podlega substancja czynna w organizmie. Nicorama Mint dostępna jest w dwóch dawkach: 2 mg i 4 mg nikotyny. Poniżej przedstawiono szczegółowe informacje na temat właściwości farmakokinetycznych tego produktu leczniczego.¹

Wchłanianie nikotyny

Ilość uwolnionej nikotyny wchłoniętej z jednej gumy nikotynowej jest zależna od dwóch głównych czynników: ilości nikotyny uwolnionej w jamie ustnej oraz strat związanych z połknięciem substancji. Większość uwalnianej nikotyny wchłaniana jest bezpośrednio przez błonę śluzową jamy ustnej.²

W przypadku stosowania gumy Nicorama Mint uwalniana jest określona ilość nikotyny, zależna od dawki. Z gumy zawierającej 2 mg nikotyny uwalnia się zwykle około 1,4 mg substancji czynnej, natomiast z gumy zawierającej 4 mg – około 3,4 mg nikotyny. Maksymalne stężenie nikotyny we krwi osiągane jest po około 30 minutach żucia, co jest porównywalne ze stężeniem obserwowanym po 20-30 minutach od zapalenia papierosa o średniej mocy.³

Warto podkreślić, że profil farmakokinetyczny nikotyny uwalnianej z gumy Nicorama Mint różni się od profilu obserwowanego podczas palenia papierosów. W przeciwieństwie do papierosów, które powodują szybki wzrost stężenia nikotyny we krwi, guma nikotynowa prowadzi do bardziej stopniowego wzrostu stężenia substancji czynnej.⁴

Dystrybucja w organizmie

Objętość dystrybucji nikotyny po podaniu dożylnym wynosi około 2-3 l/kg. Nikotyna wiąże się z białkami osocza w niewielkim stopniu – poniżej 5%. Z tego powodu, inne zaburzenia lub jednoczesne stosowanie innych produktów leczniczych wpływających na poziom białek osocza nie powinny mieć znaczącego wpływu na kinetykę nikotyny.⁵

Metabolizm nikotyny

Nikotyna jest metabolizowana głównie w wątrobie, przy czym średni klirens osoczowy wynosi około 70 l/godz. Dodatkowo, w procesie metabolizmu nikotyny uczestniczą również nerki i płuca. Okres półtrwania nikotyny wynosi około 2 godziny.⁶

W procesie metabolizmu nikotyny powstaje ponad 20 różnych metabolitów, które są uważane za mniej aktywne niż substancja macierzysta. Głównym metabolitem nikotyny jest kotynina, charakteryzująca się znacznie dłuższym okresem półtrwania wynoszącym od 15 do 20 godzin. Stężenie kotyniny w osoczu może osiągać wartości 10-krotnie większe niż stężenia nikotyny.⁷

Eliminacja nikotyny i jej metabolitów

Nikotyna i jej metabolity są wydalane głównie przez nerki. Głównymi metabolitami wydalanymi w moczu są kotynina (stanowiąca około 15% dawki) oraz trans-3-hydroksykotynina (stanowiąca około 45% dawki). Około 10% nikotyny jest wydalane z moczem w postaci niezmienionej. Wartość ta może wzrosnąć nawet do 30% w przypadku zwiększonego wytwarzania moczu i kwasowości poniżej pH 5.⁸

Farmakokinetyka w specjalnych grupach pacjentów

Właściwości farmakokinetyczne nikotyny mogą ulegać zmianom w przypadku niektórych grup pacjentów lub stanów chorobowych:

• Niewydolność nerek – ciężka niewydolność nerek może wpłynąć na całkowity klirens nikotyny. U pacjentów poddawanych hemodializie obserwowano zwiększenie stężenia nikotyny.⁹
• Niewydolność wątroby – farmakokinetyka nikotyny nie zmienia się u pacjentów z marskością wątroby o lekkim nasileniu (5 wg skali Childa), natomiast jest zmniejszona u pacjentów z umiarkowaną marskością wątroby (7 wg skali Childa).¹⁰
• Osoby w podeszłym wieku – u zdrowych osób w podeszłym wieku zaobserwowano nieznaczne zmniejszenie całkowitego klirensu nikotyny, jednak stopień tego zmniejszenia nie wymaga modyfikacji dawkowania.¹¹
• Różnice między płciami – nie zaobserwowano istotnych różnic w kinetyce nikotyny pomiędzy kobietami i mężczyznami.¹²

Biodostępność nikotyny

Układowa dostępność biologiczna nikotyny, która została połknięta, jest niższa w porównaniu do nikotyny wchłoniętej przez błonę śluzową jamy ustnej. Jest to spowodowane efektem pierwszego przejścia przez wątrobę, gdzie znaczna część substancji ulega metabolizmowi przed dotarciem do krążenia ogólnego.¹³