Przedawkowanie leku BDS N (budezonid)

Przedawkowanie budezonidu, substancji czynnej produktu leczniczego BDS N zawiesina do nebulizacji, wymaga odpowiedniej wiedzy klinicznej i znajomości patomechanizmów jego działania. W niniejszym artykule przedstawione zostaną szczegółowe informacje dotyczące objawów przedawkowania oraz postępowania terapeutycznego w takiej sytuacji, ze szczególnym uwzględnieniem różnic między ostrym a przewlekłym przedawkowaniem.¹

Ostre przedawkowanie

Ostre przedawkowanie budezonidu, nawet przy zastosowaniu znacznie przekraczających zalecane dawek, nie wykazuje istotnego znaczenia klinicznego. Aktualnie nie są znane dokładne parametry ostrej toksyczności budezonidu, co wynika z jego wysokiego profilu bezpieczeństwa w stosunku do dawek terapeutycznych.²

Krótkotrwałe przedawkowanie może prowadzić do przejściowego zahamowania czynności osi podwzgórze-przysadka-nadnercza, co może skutkować przejściowym zmniejszeniem wydzielania endogennych glikokortykosteroidów.³

Przewlekłe przedawkowanie

W przypadku długotrwałego stosowania bardzo dużych dawek budezonidu możliwe jest wystąpienie bardziej znaczących konsekwencji klinicznych. Najistotniejszym zagrożeniem jest zanik kory nadnerczy, który może prowadzić do niewydolności nadnerczy z poważnymi konsekwencjami klinicznymi.⁴

U pacjentów z przewlekłym przedawkowaniem mogą wystąpić objawy systemowego działania glikokortykosteroidów, które mogą manifestować się różnorodnymi objawami klinicznymi, typowymi dla hiperkortyzolemii.⁵

Szczególnie istotnym powikłaniem długotrwałego przedawkowania jest zaburzenie adaptacji do stresu, które może stanowić poważne zagrożenie dla pacjenta w sytuacjach nagłych, takich jak infekcje, urazy czy zabiegi operacyjne, wymagających prawidłowej odpowiedzi układu hormonalnego.⁶

Objawy toksyczności związane z substancją pomocniczą

Należy zwrócić uwagę, że produkt BDS N zawiera również substancję pomocniczą – disodu edetynian w stężeniu 0,1 mg/ml. Substancja ta w stężeniach przekraczających 1,2 mg/ml może powodować skurcz oskrzeli, co może stanowić dodatkowe zagrożenie przy znacznym przedawkowaniu preparatu.⁷

Postępowanie w przypadku przedawkowania

Postępowanie terapeutyczne w przypadku przedawkowania budezonidu zależy od czasu trwania ekspozycji na nadmierne dawki leku:

• Przewlekłe przedawkowanie – zazwyczaj nie wymaga podejmowania szczególnych działań doraźnych. Po przerwaniu stosowania nadmiernych dawek i kontynuowaniu leczenia preparatem BDS N w zalecanych dawkach terapeutycznych, prawidłowa czynność osi podwzgórze-przysadka-nadnercza powinna samoistnie powrócić w ciągu 1-2 dni.⁸
• Sytuacje stresowe – w przypadku wystąpienia sytuacji stresowej u pacjenta z zahamowaniem osi podwzgórze-przysadka-nadnercza może być konieczne zastosowanie „osłony kortykosteroidowej”, polegającej na podaniu dużej dawki hydrokortyzonu, aby zapobiec ostremu niedoborowi kortyzolu.⁹
• Zanik kory nadnerczy – w przypadku rozpoznania zaniku kory nadnerczy należy uznać, że stan kliniczny pacjenta zależy od egzogennej suplementacji steroidów i zastosować odpowiednią dawkę podtrzymującą kortykosteroidu o działaniu ogólnoustrojowym.¹⁰

Objawy przedawkowania budezonidu

Należy pamiętać, że powyższe objawy przedawkowania odnoszą się do preparatu BDS N dostępnego w trzech stężeniach: 0,125 mg/ml, 0,25 mg/ml oraz 0,5 mg/ml w postaci zawiesiny do nebulizacji.¹¹