Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku BDS N

Przedkliniczne badania bezpieczeństwa stosowania budezonidu, substancji czynnej zawartej w preparacie BDS N (0,125 mg/ml, 0,25 mg/ml, 0,5 mg/ml), dostarczają istotnych informacji dotyczących potencjalnych zagrożeń związanych z jego stosowaniem. Dane te obejmują badania toksyczności podostrnej i przewlekłej, ocenę potencjału mutagennego i rakotwórczego oraz wpływ na funkcje reprodukcyjne.¹

Toksyczność podostra i przewlekła

Badania długoterminowe przeprowadzone na psach i szczurach wykazały dobry profil bezpieczeństwa budezonidu stosowanego w formie inhalacji. W trakcie 12-miesięcznego okresu podawania leku, nawet przy zastosowaniu dawek 10-40 razy wyższych niż standardowe dawki terapeutyczne, nie zaobserwowano objawów toksyczności miejscowej w obrębie dróg oddechowych zwierząt. Wyniki te wskazują na znaczny margines bezpieczeństwa budezonidu stosowanego w formie inhalacyjnej.²

Działanie mutagenne i rakotwórcze

Ocena potencjału rakotwórczego budezonidu dostarczyła złożonych, ale istotnych z klinicznego punktu widzenia wyników. Początkowo zaobserwowano zwiększoną częstość występowania glejaków mózgu u samców szczurów, jednak obserwacja ta nie została potwierdzona w późniejszych badaniach weryfikacyjnych. W powtórnym badaniu częstość występowania glejaków nie różniła się istotnie między grupami otrzymującymi leczenie aktywne (budezonid, prednizolon, acetonid triamcynolonu) a grupami kontrolnymi.³

W badaniach rakotwórczości zidentyfikowano zmiany w wątrobie, w tym pierwotne nowotwory wątrobowokomórkowe u samców szczurów. Zjawisko to zaobserwowano zarówno w pierwszym, jak i powtórnym badaniu rakotwórczości, nie tylko dla budezonidu, ale również dla innych glikokortykosteroidów. Wyniki te najprawdopodobniej związane są z działaniem receptorowym i stanowią efekt charakterystyczny dla całej grupy leków glikokortykosteroidowych.⁴

Należy podkreślić, że dotychczasowe obserwacje kliniczne nie potwierdziły podobnego działania rakotwórczego budezonidu u ludzi.⁵

Toksyczny wpływ na reprodukcję

W badaniach wpływu na reprodukcję prowadzonych na modelach zwierzęcych wykazano, że podawanie kortykosteroidów, w tym budezonidu, może prowadzić do wystąpienia wad rozwojowych u potomstwa. Wśród obserwowanych nieprawidłowości wymienia się rozszczepienie podniebienia oraz deformacje układu kostnego. Kliniczne znaczenie tych obserwacji dla ludzi nie zostało jednoznacznie wyjaśnione.⁶

W badaniach przeprowadzonych na gryzoniach budezonid wykazywał działania typowe dla glikokortykosteroidów, jednak były one mniej wyraźne w porównaniu z innymi kortykosteroidami stosowanymi miejscowo. Sugeruje to względnie korzystniejszy profil bezpieczeństwa budezonidu w kontekście potencjalnego wpływu na procesy reprodukcyjne.⁷