Specjalne ostrzeżenia
BDS N
Budezonid w postaci zawiesiny do nebulizacji jest wskazany do długotrwałego leczenia astmy, nie zaś do szybkiego łagodzenia ostrych napadów, gdzie preferowane są krótko działające leki rozszerzające oskrzela. Leczenie wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z aktywną lub przebyłą gruźlicą płuc oraz zakażeniami grzybiczymi i wirusowymi dróg oddechowych. U pacjentów niestosujących wcześniej steroidów efekt terapeutyczny pojawia się zwykle po około 10 dniach, natomiast u osób z nadmiernym wydzielaniem śluzu wskazane jest krótkotrwałe (około 2 tygodni) stosowanie doustnych kortykosteroidów. W trakcie przejścia z doustnych steroidów na wziewny budezonid zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki doustnej (np. o 2,5 mg prednizolonu miesięcznie), monitorując objawy alergiczne i zapalne, które mogą wymagać leczenia objawowego lub czasowego zwiększenia dawki glikokortykosteroidów. Należy zwrócić uwagę na ryzyko paradoksalnego skurczu oskrzeli po inhalacji, co wymaga natychmiastowego przerwania terapii i ponownej oceny leczenia.
- Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania budezonidu w postaci zawiesiny do nebulizacji
- Pacjenci z infekcjami dróg oddechowych
- Rozpoczynanie leczenia budezonidem
- Objawy niedoboru kortykosteroidów podczas zmiany leczenia
- Paradoksalny skurcz oskrzeli
- Niewydolność kory nadnerczy
- Działania ogólnoustrojowe kortykosteroidów wziewnych
- Zapalenie płuc u pacjentów z POChP
- Wpływ na wzrost u dzieci
- Postępowanie w ostrych napadach astmy
- Zaburzenia czynności wątroby
- Interakcje lekowe
- Ryzyko kandydozy jamy ustnej
- Zaburzenia widzenia
- Informacje o substancjach pomocniczych
- Kolejne rozdziały
Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania budezonidu w postaci zawiesiny do nebulizacji
Budezonid w postaci zawiesiny do nebulizacji jest lekiem przeznaczonym do długotrwałego leczenia astmy, wymaga więc szczególnej uwagi w zakresie bezpieczeństwa stosowania. Należy wyraźnie podkreślić, że budezonid nie jest wskazany do szybkiego łagodzenia ostrych epizodów astmy, gdy wymagane jest zastosowanie wziewnych, krótko działających leków rozszerzających oskrzela.1
Pacjenci z infekcjami dróg oddechowych
Należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów z czynną lub nieaktywną gruźlicą płuc oraz u pacjentów z grzybiczymi lub wirusowymi zakażeniami dróg oddechowych. W takich przypadkach leczenie budezonidem powinno być prowadzone ze szczególną uwagą i pod ścisłą kontrolą lekarską.2
Rozpoczynanie leczenia budezonidem
U pacjentów niestosujących wcześniej steroidów, działanie lecznicze zazwyczaj uzyskuje się w ciągu 10 dni. U pacjentów z nadmiernym wydzielaniem śluzu w oskrzelach można na początku podawać dodatkowo doustne kortykosteroidy przez krótki okres (około 2 tygodni). Po zakończeniu leczenia lekiem doustnym, podawanie samego produktu BDS N powinno być wystarczające.3
U pacjentów stosujących wcześniej steroidy doustne, przed rozpoczęciem zmiany leczenia na BDS N, pacjent powinien być we względnie stabilnym stanie. Następnie, podczas rozpoczynania leczenia wziewnym steroidem należy stopniowo zmniejszać dawkę steroidu doustnego (na przykład o 2,5 mg prednizolonu lub równoważną dawkę odpowiednika na miesiąc) do możliwie najmniejszej dawki skutecznej.4
Objawy niedoboru kortykosteroidów podczas zmiany leczenia
Na ogół w czasie zmiany leczenia doustnego na produkt BDS N, ogólnoustrojowe działanie kortykosteroidu będzie słabsze, co może powodować występowanie objawów alergicznych lub zapalenia stawów, takich jak zapalenie błony śluzowej nosa, wyprysk oraz bóle mięśni i stawów. Należy wówczas zastosować odpowiednie leczenie tych objawów. W rzadkich przypadkach, wystąpienie takich objawów, jak zmęczenie, ból głowy, nudności i wymioty, może wskazywać na niewystarczające działanie glikokortykosteroidów. W takich przypadkach może być konieczne okresowe zwiększenie dawki glikokortykosteroidów doustnych.5
Paradoksalny skurcz oskrzeli
Tak jak podczas stosowania innych leków wziewnych, po podaniu produktu BDS N może wystąpić paradoksalny skurcz oskrzeli z nasileniem świszczącego oddechu bezpośrednio po zastosowaniu dawki produktu. Gdy takie objawy wystąpią, należy niezwłocznie przerwać leczenie budezonidem w postaci wziewnej i ponownie ocenić sposób leczenia pacjenta i jeśli jest to konieczne, zastosować leczenie alternatywne.6
Niewydolność kory nadnerczy
Pacjenci, u których było konieczne doraźne leczenie dużymi dawkami kortykosteroidów lub długotrwałe leczenie wziewnymi kortykosteroidami w największej zalecanej dawce, należą do grupy zwiększonego ryzyka wystąpienia niewydolności kory nadnerczy. U pacjentów tych, kiedy są narażeni na ciężkie sytuacje stresowe mogą wystąpić objawy przedmiotowe i podmiotowe niewydolności kory nadnerczy. Należy rozważyć zwiększenie dawki kortykosteroidów w okresach stresu lub podczas planowanych zabiegów chirurgicznych.7
Działania ogólnoustrojowe kortykosteroidów wziewnych
Działania ogólnoustrojowe kortykosteroidów wziewnych mogą wystąpić szczególnie w przypadku przyjmowania dużych dawek przez dłuższy okres. Prawdopodobieństwo wystąpienia tych działań jest mniejsze niż w przypadku stosowania kortykosteroidów doustnych. Do możliwych działań ogólnoustrojowych należą:8
- Zespół Cushinga lub objawy zbliżone do zespołu Cushinga
- Zahamowanie czynności nadnerczy
- Spowolnienie wzrostu u dzieci i młodzieży
- Zmniejszenie gęstości mineralnej kości
- Zaćma i jaskra
- Rzadziej objawy psychiczne lub zaburzenia zachowania, w tym nadpobudliwość psychoruchowa, zaburzenia snu, lęk, depresja lub agresja (szczególnie u dzieci)
W związku z tym ważne jest zmniejszenie dawki kortykosteroidu wziewnego do najmniejszej dawki zapewniającej skuteczną kontrolę astmy.9
Zapalenie płuc u pacjentów z POChP
U pacjentów z POChP przyjmujących wziewne kortykosteroidy obserwowano zwiększenie przypadków występowania zapalenia płuc, które wymagało hospitalizacji. Istnieją doniesienia o zwiększonym ryzyku zachorowania na zapalenie płuc związanym ze zwiększeniem dawki steroidów, ale nie obserwowano tego we wszystkich prowadzonych badaniach.10
Brak jest ostatecznych dowodów klinicznych na różnice w zwiększaniu ryzyka wystąpienia zapalenia płuc w grupie wziewnych kortykosteroidów. Lekarze powinni uważnie obserwować pacjentów z POChP w kierunku rozwoju zapalenia płuc, ponieważ kliniczne objawy tej choroby mogą maskować objawy zaostrzenia POChP.11
Czynnikami ryzyka wystąpienia zapalenia płuc u pacjentów z POChP są:
- Palenie tytoniu
- Podeszły wiek
- Niski indeks masy ciała (BMI)
- Ciężka postać POChP
U pacjentów z tymi czynnikami ryzyka należy zachować szczególną ostrożność podczas stosowania budezonidu.12
Wpływ na wzrost u dzieci
Zaleca się regularną kontrolę wzrostu u dzieci długotrwale leczonych wziewnymi kortykosteroidami. W przypadku spowolnienia wzrostu należy ponownie zweryfikować sposób leczenia w celu zmniejszenia dawki kortykosteroidu wziewnego, jeżeli jest to możliwe, do najmniejszej dawki skutecznej, która zapewni skuteczną kontrolę astmy. Należy starannie oceniać korzyści wynikające z leczenia kortykosteroidami i możliwe ryzyko związane ze spowolnieniem wzrostu. Ponadto należy rozważyć skierowanie pacjenta do pulmonologa dziecięcego.13
Postępowanie w ostrych napadach astmy
Produkt leczniczy BDS N nie jest przeznaczony do szybkiego łagodzenia ostrych napadów astmy, w których wymagane jest podanie krótko działającego leku rozszerzającego oskrzela. W przypadku, gdy u pacjenta krótko działający lek rozszerzający oskrzela okaże się nieskuteczny lub konieczne będzie zastosowanie większej niż zwykle liczby inhalacji, pacjent powinien zwrócić się do lekarza. W takiej sytuacji należy rozważyć zmianę leczenia, np. poprzez:14
- Zwiększenie dawek budezonidu w postaci wziewnej
- Wprowadzenie do leczenia długo działającego beta-mimetyku
- Okresowe zastosowanie doustnego glikokortykosteroidu
Zaburzenia czynności wątroby
Osłabiona czynność wątroby wpływa na eliminację kortykosteroidów powodując zmniejszenie szybkości eliminacji i zwiększenie ekspozycji ogólnoustrojowej. Należy ostrzec pacjenta o możliwym wystąpieniu ogólnoustrojowych działań niepożądanych.15
Klirens osoczowy po dożylnym podaniu dawki budezonidu u pacjentów z marskością wątroby był podobny do występującego u pacjentów zdrowych. Po zastosowaniu doustnym, dostępność ogólnoustrojowa budezonidu zwiększała się z powodu osłabionej czynności wątroby w wyniku zmniejszonego metabolizmu pierwszego przejścia. Znaczenie kliniczne tej obserwacji w odniesieniu do podawania produktu BDS N nie jest znane, gdyż brak jest danych dotyczących budezonidu wziewnego. Należy jednak oczekiwać zwiększonego stężenia w osoczu i w związku z tym, zwiększonego ryzyka wystąpienia ogólnoustrojowych działań niepożądanych.16
Interakcje lekowe
Badania in vivo wykazały, iż doustne podanie ketokonazolu i itrakonazolu (znanych inhibitorów aktywności CYP3A4 w wątrobie i błonie śluzowej jelit) powoduje zwiększenie ekspozycji ogólnoustrojowej na budezonid. Należy unikać jednoczesnego podawania budezonidu z ketokonazolem, itrakonazolem, inhibitorami proteazy HIV lub innymi silnymi inhibitorami CYP3A4. Jeśli nie jest to możliwe, przerwa między podawaniem wchodzących w interakcje leków powinna być jak najdłuższa. Należy również rozważyć zmniejszenie dawki budezonidu.17
Ryzyko kandydozy jamy ustnej
W czasie leczenia wziewnymi kortykosteroidami może wystąpić kandydoza jamy ustnej. Może być konieczne leczenie tego zakażenia odpowiednimi lekami przeciwgrzybiczymi, a u niektórych pacjentów konieczne może być przerwanie terapii.18
Zaburzenia widzenia
Po podaniu ogólnie lub miejscowo działających kortykosteroidów zgłaszano zaburzenia widzenia. Jeżeli u pacjenta występują objawy, takie jak niewyraźne widzenie lub inne zaburzenia widzenia, należy rozważyć skierowanie pacjenta do okulisty w celu zdiagnozowania możliwych przyczyn, które mogą być następujące:19
- Zaćma
- Jaskra
- Rzadkie choroby, takie jak centralna retinopatia surowicza środkowa (central serous chorioretinopathy – CSCR)
Informacje o substancjach pomocniczych
Produkt leczniczy BDS N zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na ampułkę, to znaczy produkt leczniczy uznaje się za „wolny od sodu”.20
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania