Interakcje leku
Bufar Easyhaler (80 mcg + 4,5 mcg)/dawkę inh.

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji – BUFAR Easyhaler

Interakcje lekowe mają szczególne znaczenie w przypadku złożonych produktów leczniczych, takich jak BUFAR Easyhaler (80 mikrogramów budezonidu + 4,5 mikrogramów formoterolu fumaranu dwuwodnego), gdyż mogą dotyczyć zarówno budezonidu, jak i formoterolu. Interakcje te mogą mieć charakter farmakokinetyczny lub farmakodynamiczny i mogą prowadzić do istotnych klinicznie konsekwencji dla pacjenta.¹

Interakcje farmakokinetyczne

Budezonid, jako substancja metabolizowana przez izoenzym CYP3A4 cytochromu P450, podlega istotnym interakcjom z inhibitorami tego enzymu. Jednoczesne stosowanie silnych inhibitorów CYP3A4 może znacząco podwyższać stężenie budezonidu w osoczu, co może prowadzić do nasilenia działań niepożądanych charakterystycznych dla kortykosteroidów.²

Do silnych inhibitorów CYP3A4 należą:

• Leki przeciwgrzybicze: ketokonazol, itrakonazol, worikonazol, pozakonazol
• Antybiotyki makrolidowe: klarytromycyna, telytromycyna
• Inne: nefazodon, kobicystat, inhibitory proteazy HIV

Jeżeli jednoczesne stosowanie budezonidu i silnego inhibitora CYP3A4 jest konieczne, należy zachować jak najdłuższy odstęp pomiędzy dawkami inhibitora i budezonidu. U pacjentów przyjmujących silne inhibitory CYP3A nie zaleca się stosowania terapii podtrzymującej i doraźnej produktem BUFAR Easyhaler.³

Badania wykazały, że ketokonazol w dawce 200 mg na dobę zwiększał stężenie budezonidu w osoczu średnio sześciokrotnie po doustnym podaniu budezonidu w dawce 3 mg. Gdy ketokonazol podawano 12 godzin po budezonidzie, stężenie budezonidu zwiększało się średnio 3-krotnie, co wskazuje, że rozdzielenie czasu podania tych leków może częściowo ograniczyć interakcję.⁴

Również itrakonazol (200 mg raz na dobę) może powodować istotny wzrost stężenia budezonidu w osoczu (średnio 4-krotny) po jednoczesnym podaniu z wziewnym budezonidem w dawce 1000 μg.⁵

Jednoczesne podawanie inhibitorów CYP3A, w tym produktów zawierających kobicystat, zwiększa ryzyko ogólnoustrojowych działań niepożądanych. Należy unikać takiego skojarzenia leków, chyba że korzyść przewyższa zwiększone ryzyko. W przypadku konieczności łącznego stosowania tych leków pacjenta należy uważnie obserwować pod kątem wystąpienia ogólnoustrojowych działań niepożądanych glikokortykosteroidów.⁶

Interakcje farmakodynamiczne

Interakcje związane z formoterolem (agonistą receptorów β2-adrenergicznych) dotyczą głównie innych leków wpływających na układ adrenergiczny lub sercowo-naczyniowy.⁷

Antagoniści receptorów β-adrenergicznych (β-blokery) mogą osłabiać lub całkowicie hamować działanie formoterolu. Z tego powodu nie należy stosować produktu BUFAR Easyhaler jednocześnie z β-adrenolitykami (włączając w to krople do oczu zawierające te substancje), chyba że istnieją wyraźne wskazania do takiego postępowania.⁸

Jednoczesne stosowanie formoterolu z lekami mogącymi wydłużać odstęp QTc może zwiększać ryzyko wystąpienia arytmii komorowych. Do takich leków należą:⁹

• Leki antyarytmiczne: chinidyna, dizopyramid, prokainamid
• Leki przeciwpsychotyczne: pochodne fenotiazyny
• Leki przeciwhistaminowe: terfenadyna
• Leki przeciwdepresyjne: trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne

Należy również zachować ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu formoterolu z lekami, które mogą zaburzać tolerancję serca na beta-2-sympatykomimetyki. Do takich leków należą:¹⁰

• Lewodopa
• L-tyroksyna
• Oksytocyna
• Alkohol

Jednoczesne stosowanie inhibitorów monoaminooksydazy (MAO), w tym leków o podobnych właściwościach takich jak furazolidon i prokarbazyna, może nasilać reakcje nadwrażliwości.¹¹

U pacjentów poddawanych znieczuleniu przy użyciu halogenowanych węglowodorów (np. halotan, enfluran, izofluran) istnieje zwiększone ryzyko wystąpienia arytmii przy jednoczesnym stosowaniu formoterolu.¹²

Jednoczesne stosowanie innych beta-adrenolityków oraz leków przeciwcholinergicznych może potęgować działanie rozszerzające oskrzela formoterolu.¹³

U pacjentów leczonych glikozydami naparstnicy hipokaliemia może zwiększać predyspozycje do wystąpienia arytmii. Hipokaliemia może być następstwem leczenia agonistami receptorów β2-adrenergicznych i może ulec nasileniu przy jednoczesnym stosowaniu:¹⁴

• Pochodnych ksantyny (np. teofilina)
• Kortykosteroidów
• Leków moczopędnych

W badaniach klinicznych nie zaobserwowano interakcji budezonidu i formoterolu z innymi lekami stosowanymi w leczeniu astmy.¹⁵

Interakcje u dzieci i młodzieży

Badania dotyczące interakcji produktu BUFAR Easyhaler przeprowadzono wyłącznie u dorosłych. Należy zachować szczególną ostrożność podczas stosowania tego produktu u dzieci i młodzieży, zwłaszcza w przypadku jednoczesnego stosowania innych leków, które mogą wchodzić w interakcje z budezonidem lub formoterolem.¹⁶

Interakcje z alkoholem

Alkohol może wchodzić w istotne interakcje z lekami zawartymi w produkcie BUFAR Easyhaler. Jego spożywanie podczas terapii tym produktem może zaburzać tolerancję serca na beta-2-sympatykomimetyki, do których należy formoterol.¹⁷

Alkohol może potęgować działanie depresyjne na ośrodkowy układ nerwowy, co w połączeniu z lekami rozszerzającymi oskrzela może prowadzić do nasilenia działań niepożądanych. Ponadto spożywanie alkoholu może nasilać hipokaliemię indukowaną formoterolem, co zwiększa ryzyko arytmii, zwłaszcza u pacjentów leczonych glikozydami naparstnicy.

W związku z powyższym zaleca się unikanie spożywania alkoholu podczas terapii produktem BUFAR Easyhaler, a pacjentów należy poinformować o potencjalnych zagrożeniach związanych z jednoczesnym stosowaniem tych substancji.

Szczegółowe zestawienie interakcji

Należy zwrócić szczególną uwagę na możliwość wystąpienia interakcji podczas modyfikacji terapii, włączania nowych leków lub zmiany dawkowania. W przypadku wątpliwości dotyczących potencjalnych interakcji zaleca się konsultację z lekarzem specjalistą lub farmaceutą.¹⁸