Właściwości farmakokinetyczne leku Madinette

Madinette to tabletki powlekane zawierające 0,03 mg etynyloestradiolu i 2 mg chlormadynonu octanu. Poniżej przedstawiono szczegółowe właściwości farmakokinetyczne obu substancji czynnych zawartych w produkcie leczniczym.¹

Właściwości farmakokinetyczne chlormadynonu octanu

Wchłanianie

Chlormadynonu octan charakteryzuje się szybkim i niemal całkowitym wchłanianiem po podaniu doustnym. Substancja ta wykazuje wysoką biodostępność ogólnoustrojową ze względu na brak efektu pierwszego przejścia. Maksymalne stężenie w osoczu osiągane jest stosunkowo szybko, w przedziale 1-2 godzin po podaniu.²

Dystrybucja

Wiązanie chlormadynonu octanu z białkami osocza jest bardzo wysokie i przekracza 95%. Substancja wykazuje szczególne powinowactwo do albumin. Co istotne, chlormadynonu octan nie wiąże się z globuliną wiążącą hormony płciowe (SHBG) ani globuliną wiążącą kortykosteroidy (CBG). Głównym miejscem magazynowania tej substancji w organizmie jest tkanka tłuszczowa.³

Metabolizm

Chlormadynonu octan podlega złożonym procesom metabolicznym w organizmie, obejmującym różnorodne reakcje redukcji i oksydacji, a także koniugacji z glukuronidami i siarczanami. W wyniku tych procesów powstaje szereg metabolitów. Najważniejszymi metabolitami występującymi w osoczu ludzkim są:⁴

• 3α-hydroksychlormadynonu octan – metabolit, którego biologiczny okres półtrwania jest zbliżony do okresu półtrwania macierzystego związku
• 3β-hydroksychlormadynonu octan – metabolit o podobnym okresie półtrwania jak substancja macierzysta

Istotne jest, że 3-hydroksymetabolity zachowują aktywność biologiczną podobną do substancji macierzystej, wykazując działanie antyandrogenowe porównywalne z chlormadynonu octanem. W moczu metabolity występują głównie w postaci związanej (koniugaty). Po rozszczepieniu enzymatycznym głównym metabolitem identyfikowanym w moczu jest 2α-hydroksychlormadynonu octan, a także 3-hydroksymetabolity oraz dihydroksymetabolity.⁵

Eliminacja

Okres półtrwania wydalania chlormadynonu octanu z osocza jest stosunkowo długi i wynosi:⁶

• około 34 godzin po podaniu pojedynczej dawki
• średnio 36-39 godzin po podaniu dawek wielokrotnych

Wydalanie chlormadynonu octanu oraz jego metabolitów następuje dwoma drogami – przez nerki oraz z kałem, przy czym ilości wydalane obiema drogami są niemal równe.⁷

Właściwości farmakokinetyczne etynyloestradiolu

Wchłanianie

Etynyloestradiol po podaniu doustnym jest szybko i niemal całkowicie wchłaniany z przewodu pokarmowego. Średni czas do osiągnięcia maksymalnego stężenia w osoczu wynosi około 1,5 godziny. Biodostępność bezwzględna etynyloestradiolu po podaniu doustnym wynosi około 40%, co wynika z dwóch istotnych procesów: koniugacji przedukładowej oraz metabolizmu pierwszego przejścia zachodzącego w wątrobie. Należy podkreślić, że parametr ten charakteryzuje się znaczną zmiennością osobniczą, mieszczącą się w przedziale 20-65%.⁸

Dystrybucja

Stężenie etynyloestradiolu w osoczu wykazuje znaczne różnice międzyosobnicze, co potwierdzają dane literaturowe. Substancja ta charakteryzuje się wysokim stopniem wiązania z białkami osocza – około 98%, przy czym wiąże się ona niemal wyłącznie z albuminami.⁹

Metabolizm

Etynyloestradiol podlega podobnym przemianom metabolicznym jak naturalne estrogeny. Podstawowym szlakiem jest hydroksylacja pierścienia aromatycznego, zachodząca przy udziale cytochromu P-450. Głównym produktem tej przemiany jest 2-hydroksyetynyloestradiol, który następnie ulega dalszym przemianom metabolicznym i reakcjom koniugacji. Istotnym procesem jest koniugacja przedukładowa etynyloestradiolu, która zachodzi zarówno w błonach śluzowych jelita cienkiego, jak i w wątrobie.¹⁰

W zależności od miejsca wydalania, metabolity etynyloestradiolu występują w różnych formach:¹¹

• w moczu – przeważają glukuronidy
• w żółci i osoczu – dominują siarczany

Eliminacja

Średni okres półtrwania etynyloestradiolu w osoczu wynosi około 12-14 godzin. Eliminacja tej substancji zachodzi dwoma drogami – przez nerki i z kałem, w stosunku 2:3. Siarczan etynyloestradiolu wydzielany do żółci podlega hydrolizie enzymatycznej przez bakterie jelitowe, a następnie uczestniczy w procesie krążenia jelitowo-wątrobowego.¹²

Porównanie kluczowych parametrów farmakokinetycznych składników leku Madinette