selegilina
Selegilina to selektywny inhibitor monoaminooksydazy typu B (MAO-B), stosowany głównie w leczeniu choroby Parkinsona. Blokując enzym MAO-B, selegilina zapobiega rozkładowi dopaminy w mózgu, zwiększając jej dostępność w strukturach układu pozapiramidowego.
W małych dawkach (5-10 mg/dobę) selegilina wykazuje selektywność wobec MAO-B, natomiast w wyższych dawkach może również hamować MAO-A, co zwiększa ryzyko interakcji z produktami zawierającymi tyraminę oraz innymi lekami. Lek może być stosowany w monoterapii we wczesnych stadiach choroby Parkinsona lub jako terapia wspomagająca lewodopę w zaawansowanym stadium choroby.
Selegilina dostępna jest w formie tabletek doustnych oraz tabletek rozpadających się w jamie ustnej (postać ODT). Metabolizowana jest do amfetaminy i metamfetaminy, co może powodować działania niepożądane, takie jak bezsenność czy niepokój. Nowszą alternatywą o korzystniejszym profilu metabolicznym jest rasagilina, również będąca inhibitorem MAO-B.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Inovox na kaszel smak miodowo-cytrynowy 10 mg
Lek Tussifortin w postaci pastylek twardych zawiera 10 mg dekstrometorfanu bromowodorku i posiada szereg istotnych przeciwwskazań, które należy uwzględnić podczas kwalifikacji pacjentów do terapii. Podstawowym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na dekstrometorfan lub substancje pomocnicze, w tym glukozę (854,25 mg), sacharozę (1567,50 mg), glikol propylenowy (0,18 mg) oraz sód (1,506 mg). Lek nie jest wskazany u dzieci poniżej 12 roku życia oraz u pacjentów z kaszlem astmatycznym i kaszlem produktywnym, ze względu na ryzyko maskowania objawów astmy oraz zalegania wydzieliny i powikłań infekcyjnych. Ponadto, Tussifortin jest przeciwwskazany u pacjentów z niewydolnością oddechową, gdyż dekstrometorfan może nasilać zaburzenia oddychania.
Istotne są również przeciwwskazania dotyczące interakcji lekowych – Tussifortin nie powinien być stosowany u pacjentów przyjmujących lub przyjmujących w ciągu ostatnich 2 tygodni inhibitory monoaminooksydazy (IMAO), selektywne inhibitory zwrotnego wychwytu serotoniny (SSRI), bupropion, linezolid, prokarbazynę oraz selegilinę. Ze względu na farmakodynamiczne właściwości dekstrometorfanu jako agonisty receptorów opioidowych i antagonisty receptorów NMDA, istnieje ryzyko rozwoju zespołu serotoninowego oraz innych poważnych działań niepożądanych przy jednoczesnym stosowaniu leków wpływających na układ serotoninergiczny i ośrodkowy układ nerwowy. Przeciwwskazania dotyczą zarówno aktualnej terapii, jak i okresu do dwóch tygodni po jej zakończeniu, co jest związane z długim okresem półtrwania niektórych z wymienionych leków.
agonista receptorów opioidowych, antagonista receptorów NMDA, astma, bupropion, choroba Parkinsona, dekstrometorfan, dekstrometorfan bromowodorek, efekt serotoninergiczny, hipertermia, inhibitor MAO-B, inhibitor monoaminooksydazy, kaszel astmatyczny, kaszel produktywny, linezolid, nadreaktywność oskrzeli, nadwrażliwość, niewydolność oddechowa, ośrodek kaszlu, ośrodkowy układ nerwowy, prokarbazyna, selegilina, SSRI, układ serotoninergiczny, zaburzenia autonomiczne, zespół serotoninowy - Leksykon substancji czynnych
Selegilina – Przedawkowanie
Selegilina, stosowana w terapii choroby Parkinsona w dawkach 5-10 mg/dobę, działa jako selektywny inhibitor monoaminooksydazy typu B (MAO-B). Przekroczenie tych dawek prowadzi do utraty selektywności i wywołania objawów toksycznych charakterystycznych dla nieselektywnych inhibitorów MAO. Przedawkowanie, szczególnie w dawkach rzędu 600 mg/dobę (60-120-krotne przekroczenie dawki terapeutycznej), może powodować szerokie spektrum objawów ze strony ośrodkowego układu nerwowego (pobudzenie psychoruchowe, drżenie, omamy, śpiączka, drgawki), układu sercowo-naczyniowego (wahania ciśnienia tętniczego, zapaść naczyniowa, tachykardia) oraz układu oddechowego (zapaść oddechowa). Objawy te rozwijają się stopniowo w ciągu 24 godzin od przyjęcia toksycznej dawki, co utrudnia szybką diagnostykę i wymaga intensywnego monitorowania pacjenta.
choroba Parkinsona, dawka terapeutyczna, depresja oddechowa, drgawki, funkcje życiowe, gorączka, inhibitor MAO, inhibitor MAO-B, niedociśnienie, omamy, omdlenie, ośrodkowy układ nerwowy, pobudzenie psychoruchowe, selegilina, śpiączka, tachykardia, toksyczność leku, układ sercowo-naczyniowy, zaburzenia rytmu serca, zapaść naczyniowa, zapaść oddechowa - Leksykon leków
Interakcje leku – Citabax 40 40 mg
Cytalopram wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mogą prowadzić do poważnych skutków klinicznych. Szczególnie istotne są interakcje z inhibitorami MAO (selegilina, moklobemid, linezolid), które mogą wywołać zespół serotoninowy objawiający się pobudzeniem, drżeniem, drgawkami klonicznymi i hipertermią, co stanowi przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania. Ponadto, cytalopram w połączeniu z lekami wydłużającymi odstęp QT (np. leki przeciwarytmiczne klasy IA i III, pimozyd, leki przeciwpsychotyczne, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, niektóre antybiotyki) zwiększa ryzyko groźnych zaburzeń rytmu serca; szczególnie pimozyd powoduje wzrost AUC i Cmax oraz wydłużenie QTc o około 10 ms, co wyklucza ich łączne stosowanie. Interakcje z lekami serotoninergicznymi (tramadol, sumatryptan, tryptany) oraz z litem i tryptofanem mogą nasilać działanie serotoninergiczne i ryzyko zespołu serotoninowego, dlatego zaleca się ostrożność i monitorowanie stężenia litu. Preparaty z dziurawca zwyczajnego mogą nasilać działania niepożądane cytalopramu, a leki wpływające na układ krzepnięcia (NLPZ, ASA, dipyrydamol, tyklopidyna) zwiększają ryzyko krwawień.
agonista receptora serotoninowego, amitryptylina, astemizol, AUC, bupropion, cymetydyna, CYP2C19, CYP2D6, CYP3A4, dezypramina, digoksyna, dziurawiec zwyczajny, erytromycyna, ezomeprazol, flekainid, flukonazol, fluwoksamina, glikoproteina p, halofantryna, haloperydol, hipokaliemia, hipomagnezemia, imipramina, inhibitor MAO, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, izoenzym cytochromu P450, karbamazepina, ketokonazol, klomipramina, klozapina, kwas acetylosalicylowy, lanzoprazol, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwmalaryczny, lek przeciwpsychotyczny, lek przeciwzakrzepowy, lek serotoninergiczny, lewopromazyna, linezolid, mefenytoina, meflochina, metoprolol, mizolastyna, moklobemid, moksyfloksacyna, NLPZ, nortryptylina, odstęp QT, omeprazol, pentamidyna, pimozyd, pochodna butyrofenonu, pochodna fenotiazyny, pochodna tioksantenu, próg drgawkowy, propafenon, rysperydon, selegilina, sparfloksacyna, sparteina, środek przeciwbakteryjny, sumatryptan, teofilina, terapia elektrowstrząsowa, tiorydazyna, tramadol, triazolam, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, tyklopidyna, warfaryna, wydłużenie QTc, zespół serotoninowy, złośliwa arytmia - Leksykon leków
Interakcje leku – Nexpram 20 mg
Escytalopram (Nexpram), jako selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Przeciwwskazane jest łączenie go z nieodwracalnymi nieselektywnymi inhibitorami MAO ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego, wymagając przerw 14 dni po odstawieniu inhibitora MAO i 7 dni po escytalopramie. Podobne ryzyko dotyczy odwracalnych inhibitorów MAO-A (moklobemid) i nieselektywnych (linezolid), gdzie konieczna jest ścisła kontrola kliniczna. Escytalopram nie powinien być stosowany z lekami wydłużającymi odstęp QT (np. leki przeciwarytmiczne klasy IA i III, niektóre neuroleptyki, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, antybiotyki jak sparfloksacyna, moksyfloksacyna) ze względu na zwiększone ryzyko arytmii. Ponadto, współstosowanie z lekami serotoninergicznymi (opioidy, tryptany) oraz obniżającymi próg drgawkowy wymaga ostrożności i monitorowania pacjenta. Zaleca się unikanie jednoczesnego stosowania z dziurawcem oraz zachowanie szczególnej uwagi przy łączeniu z lekami przeciwzakrzepowymi i NLPZ ze względu na ryzyko krwawień.
bupropion, cymetydyna, CYP2C19, CYP2D6, CYP3A4, demetylowany escytalopram, dezypramina, doustny lek przeciwzakrzepowy, escytalopram, ezomeprazol, flekainid, flukonazol, fluwoksamina, haloperydol, hipokaliemia, hipomagnezemia, inhibitor CYP2C19, inhibitor MAO-A, inhibitor MAO-B, inhibitor monoaminooksydazy, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, klomipramina, lanzoprazol, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwpsychotyczny, lek serotoninergiczny, linezolid, meflochina, metoprolol, moklobemid, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nortryptylina, obniżenie progu drgawkowego, omeprazol, pimozyd, pochodna butyrofenonu, pochodna fenotiazyny, pochodna tioksantenu, propafenon, rysperydon, selegilina, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, tiorydazyna, tramadol, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, tyklopidyna, wydłużenie odstępu QT, zespół serotoninowy, złośliwa arytmia - Leksykon leków
Interakcje leku – Histigen 24 mg
Betahistyna, będąca analogiem histaminy, wykazuje potencjalne interakcje farmakodynamiczne z lekami antyhistaminowymi poprzez konkurencję o receptory histaminowe, co może obniżać skuteczność obu terapii. Badania in vitro wskazują na brak istotnego wpływu betahistyny na enzymy cytochromu P450, co sugeruje niskie ryzyko interakcji farmakokinetycznych na tym poziomie. Istotne jest jednak zachowanie ostrożności przy jednoczesnym stosowaniu betahistyny z inhibitorami monoaminooksydazy (MAO), w tym selektywnymi inhibitorami MAO-B (np. selegiliną), ze względu na możliwość hamowania metabolizmu betahistyny i potencjalne zwiększenie jej stężenia w osoczu, co może nasilać działania niepożądane. Zalecane jest monitorowanie pacjentów pod kątem objawów niepożądanych oraz skuteczności terapii.
analog histaminy, badanie in vivo, badanie kliniczne, działanie niepożądane, efekt terapeutyczny, enzym cytochromu P450, inhibitor MAO, inhibitor monoaminooksydazy, interakcja betahistyny, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, interakcje betahistyny, lek antyhistaminowy, lek przeciwnadciśnieniowy, modyfikacja dawkowania, ośrodkowy układ nerwowy, preparat Histigen, receptor histaminowy, selegilina, selektywny inhibitor MAO-B, stężenie betahistyny, substrat cytochromu P450, układ pokarmowy, układ przedsionkowy, zaburzenie równowagi, zawrót głowy - Leksykon leków
Interakcje leku – Glucardiamid 1500 mg + 125 mg
Produkt leczniczy GLUCARDIAMID zawiera 125 mg niketamidu oraz 1500 mg glukozy w jednej pastylce i przy zalecanych dawkach nie wykazuje istotnych klinicznie interakcji z innymi lekami. Niemniej jednak, ze względu na farmakologiczne właściwości niketamidu, należy zachować szczególną ostrożność podczas jednoczesnego stosowania z lekami sympatykomimetycznymi (np. adrenalina, efedryna), inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO, np. moklobemid, selegilina) oraz lekami zwiotczającymi mięśnie (baklofen, tyzanidyna, dantrolen). Interakcje te mogą prowadzić do nasilenia działania na układ sercowo-naczyniowy (wzrost ciśnienia tętniczego, tachykardia), ośrodkowy układ nerwowy (niepokój, bezsenność) oraz zmniejszenia skuteczności leków zwiotczających mięśnie. Zaleca się monitorowanie parametrów klinicznych i ewentualne dostosowanie dawkowania.
adrenalina, baklofen, bezsenność, ciśnienie tętnicze, cukrzyca, dantrolen, efedryna, inhibitor monoaminooksydazy, kontrola glikemii, kwas nikotynowy, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwpadaczkowy, lek sympatykomimetyczny, moklobemid, niepokój, niketamid, ośrodkowy układ nerwowy, padaczka, pobudzenie OUN, poziom glikemii, próg drgawkowy, pseudoefedryna, relaksacja mięśni, selegilina, środek zwiotczający mięśnie, tachykardia, tyzanidyna, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Interakcje leku – Betahistyna Bluefish 16 mg
Betahistyna Bluefish, dostępna w dawkach 8 mg, 16 mg oraz 24 mg, wykazuje niski potencjał interakcji farmakokinetycznych z lekami metabolizowanymi przez enzymy cytochromu P450, co potwierdzają badania in vitro. Istotną uwagę należy zwrócić na jednoczesne stosowanie betahistyny z inhibitorami monoaminooksydazy (MAO), zarówno nieselektywnymi, jak i selektywnymi inhibitorami MAO-B (np. selegilina), które mogą hamować metabolizm betahistyny, prowadząc do potencjalnego wzrostu jej stężenia i nasilenia działania farmakologicznego. W takich przypadkach zaleca się ostrożność oraz monitorowanie pacjenta pod kątem działań niepożądanych i ewentualną modyfikację dawkowania. Ponadto, ze względu na mechanizm działania betahistyny jako analogu histaminy, istnieje teoretyczne ryzyko interakcji z lekami antyhistaminowymi, które mogą konkurować o receptory histaminowe, co może osłabiać skuteczność obu terapii.
analog histaminy, badanie in vitro, badanie in vivo, betahistyna, betahistyna dichlorowodorek, cytochrom P450, działanie niepożądane, inhibitor MAO, inhibitor monoaminooksydazy, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, lek antyhistaminowy, ośrodkowy układ nerwowy, receptor histaminowy, selegilina, selektywny inhibitor MAO-B, zaburzenia koncentracji, zaburzenia równowagi, zaburzenie układu przedsionkowego, zawroty głowy - Leksykon leków
Interakcje leku – Escitalopram Genoptim 10 mg
Escytalopram wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Przeciwwskazane jest łączenie go z nieodwracalnymi, nieselektywnymi inhibitorami MAO, moklobemidem oraz linezolidem ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego. Również jednoczesne stosowanie leków wydłużających odstęp QT (np. leki przeciwarytmiczne klasy IA i III, niektóre neuroleptyki, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, wybrane antybiotyki i leki przeciwhistaminowe) jest przeciwwskazane z powodu zwiększonego ryzyka arytmii. Ostrożność wymaga kojarzenie escytalopramu z selegiliną, lekami serotoninergicznymi (tramadol, tryptany), lekami obniżającymi próg drgawkowy, litem, tryptofanem, preparatami z dziurawca oraz lekami przeciwzakrzepowymi i NLPZ, ze względu na potencjalne nasilenie działań niepożądanych, w tym ryzyko krwawień i drgawek. Spożywanie alkoholu podczas terapii escytalopramem jest niezalecane ze względu na nasilenie depresyjnego działania na ośrodkowy układ nerwowy, co może prowadzić do zaburzeń koordynacji, sedacji i obniżenia zdolności poznawczych.
arytmia złośliwa, bupropion, cymetydyna, CYP2C19, CYP2D6, CYP3A4, dezypramina, dziurawiec zwyczajny, erytromycyna, escytalopram, ezomeprazol, fenotiazyna, flekainid, flukonazol, fluwoksamina, haloperydol, hipokaliemia, hipomagnezemia, inhibitor CYP2C19, inhibitor MAO, inhibitor MAO-A, inhibitor MAO-B, klomipramina, lanzoprazol, lek neuroleptyczny, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwbakteryjny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwmalaryczny, lek przeciwpsychotyczny, lek przeciwzakrzepowy, lek serotoninergiczny, lek trójpierścieniowy, linezolid, meflochina, metoprolol, moklobemid, NLPZ, nortryptylina, obniżenie progu drgawkowego, omeprazol, pimozyd, propafenon, rysperydon, selegilina, sumatryptan, tiorydazyna, tramadol, tryptan, tyklopidyna, wydłużenie odstępu QT, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Interakcje leku – Nakom Mite 100 mg + 25 mg
Produkt Nakom mite, zawierający lewodopę 100 mg i karbidopę 25 mg, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą wpływać na skuteczność i bezpieczeństwo terapii. Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu inhibitorów monoaminooksydazy (IMAO), które są przeciwwskazane ze względu na ryzyko przełomu nadciśnieniowego, oraz selegiliny, która może powodować ciężką hipotonię ortostatyczną. Leki przeciwnadciśnieniowe mogą nasilać objawowe niedociśnienie ortostatyczne, a sympatykomimetyki zwiększają ryzyko działań niepożądanych ze strony układu krążenia. Inhibitory COMT (tolkapon, entakapon) zwiększają biodostępność lewodopy, co wymaga dostosowania dawki Nakom mite. Trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne mogą wywoływać nadciśnienie tętnicze i dyskinezy, a leki przeciwcholinergiczne wykazują synergistyczne działanie przeciwdrżeniowe, ale mogą nasilać ruchy mimowolne i opóźniać wchłanianie lewodopy. Amantadyna również nasila działania niepożądane lewodopy, co wymaga monitorowania i ewentualnej korekty dawki.
amantadyna, aminotransferaza, antagonista receptora dopaminowego, azot mocznikowy, bilirubina, biodostępność lewodopy, butyrofenon, choroba Parkinsona, ciało ketonowe, dehydrogenaza mleczanowa, dieta bogatobiałkowa, dyskineza, fenytoina, fosfataza zasadowa, glukoza, glukozuria, hematokryt, hemoglobina, hipotonia ortostatyczna, inhibitor COMT, inhibitor monoaminooksydazy, izoniazyd, kwas moczowy, lek przeciwcholinergiczny, lewodopa i karbidopa, metoklopramid, metylotransferaza katecholowa, mocznik, niedociśnienie ortostatyczne, oksydaza glukozowa, papaweryna, pirydoksyna, pochodna fenotiazyny, przełom nadciśnieniowy, ruch mimowolny, selegilina, siarczan żelaza, sympatykomimetyk, test Coombsa, tetrabenazyna, tolkapon, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, witamina B6 - Leksykon leków
Interakcje leku – Mozarin 15 mg
Escytalopram, substancja czynna leku Mozarin, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Przeciwwskazane jest łączenie go z nieodwracalnymi nieselektywnymi inhibitorami MAO ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego, wymagając przerwy 14 dni po zakończeniu IMAO i 7 dni po zakończeniu escytalopramu. Podobne przeciwwskazania dotyczą odwracalnych inhibitorów MAO-A (moklobemid) i nieselektywnych inhibitorów MAO (linezolid), gdzie konieczne jest stosowanie najmniejszych dawek i ścisły nadzór kliniczny. Leczenie skojarzone z lekami wydłużającymi odstęp QT (np. leki przeciwarytmiczne klasy Ia i III, niektóre przeciwpsychotyczne i przeciwbakteryjne) jest również przeciwwskazane z uwagi na ryzyko zaburzeń rytmu serca. Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu leków serotoninergicznych (opioidy, tryptany), leków obniżających próg drgawkowy, litu, tryptofanu, ziela dziurawca oraz leków wpływających na krzepnięcie krwi, w tym niesteroidowych leków przeciwzapalnych.
buprenorfina, bupropion, butyrofenon, cymetydyna, CYP2C19, CYP2D6, CYP3A4, dezypramina, dziurawiec, escytalopram, ezomeprazol, flekainid, flukonazol, fluwoksamina, haloperydol, inhibitor CYP2C19, inhibitor MAO, inhibitor MAO-A, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, klomipramina, lanzoprazol, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwbakteryjny, lek przeciwdepresyjny trójpierścieniowy, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwpsychotyczny, lek przeciwzakrzepowy, lek serotoninergiczny, linezolid, lit, metoprolol, moklobemid, Mozarin, neuroleptyk, niesteroidowy lek przeciwzapalny, omeprazol, opioid, pochodna fenotiazyny, próg drgawkowy, propafenon, rysperydon, selegilina, sumatryptan, tiorydazyna, tramadol, tryptan, tryptofan, tyklopidyna, wydłużenie odstępu QT, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Interakcje leku – Efrinol 2% 20 mg/g
Efedryna chlorowodorek, substancja czynna preparatu Efrinol 2% (20 mg/g), wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne, nawet przy miejscowym podaniu donosowym. Inhibitory MAO (nialamid, selegilina, furazolidon) hamują metabolizm noradrenaliny, co prowadzi do znacznego wzrostu ciśnienia tętniczego i jest przeciwwskazaniem do jednoczesnego stosowania. Leki adrenergiczne, takie jak salbutamol, mogą nasilać działania niepożądane układu sercowo-naczyniowego, z wyjątkiem małych dawek wziewnych, które można stosować ostrożnie. Metylodopa i rezerpina osłabiają efekt efedryny, co wymaga monitorowania skuteczności terapii. Acetazolamid i inne leki alkalizujące mocz zwiększają stężenie efedryny w surowicy, co może prowadzić do toksyczności, dlatego zaleca się unikanie jednoczesnego stosowania lub redukcję dawki efedryny.
acetazolamid, alkalizacja moczu, ciśnienie tętnicze krwi, digoksyna, efedryna chlorowodorek, furazolidon, glikozyd nasercowy, guanetydyna, inhibitor monoaminooksydazy, lek adrenergiczny, lek przeciwnadciśnieniowy, metylodopa, nialamid, noradrenalina, ośrodkowy układ nerwowy, rezerpina, salbutamol, selegilina, tachykardia, teofilina, układ sercowo-naczyniowy, układ współczulny, zaburzenie rytmu serca, zakwaszenie moczu, znieczulenie ogólne - Leksykon leków
Interakcje leku – Escitalopram Bluefish 20 mg
Escitalopram Bluefish wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Przeciwwskazane jest łączenie go z nieodwracalnymi nieselektywnymi inhibitorami MAO (ryzyko zespołu serotoninowego), a także z odwracalnym inhibitorem MAO-A (moklobemid) i antybiotykiem linezolidem. Należy zachować ostrożność przy stosowaniu z selegiliną (≤10 mg/dobę) oraz lekami wydłużającymi odstęp QT (np. leki przeciwarytmiczne klasy IA i III, niektóre neuroleptyki i antybiotyki), ze względu na ryzyko zaburzeń rytmu serca. Interakcje z lekami serotoninergicznymi (tramadol, tryptany, buprenorfina) mogą prowadzić do zespołu serotoninowego, a z lekami obniżającymi próg drgawkowy (trójpierścieniowe antydepresanty, neuroleptyki, bupropion) zwiększają ryzyko drgawek. Współstosowanie z litem, tryptofanem oraz preparatami z dziurawca zwyczajnego wymaga ostrożności ze względu na nasilenie działań niepożądanych. Ponadto, escytalopram może zwiększać ryzyko krwawień przy jednoczesnym stosowaniu doustnych leków przeciwzakrzepowych i NLPZ, a także zaburzeń rytmu serca przy stosowaniu leków wywołujących hipokaliemię i/lub hipomagnezemię.
astemizol, buprenorfina, bupropion, cymetydyna, dezypramina, doustny lek przeciwzakrzepowy, dziurawiec zwyczajny, erytromycyna, ezomeprazol, flekainid, flukonazol, fluwoksamina, halofantryna, haloperydol, hipokaliemia, hipomagnezemia, inhibitor MAO, izoenzym CYP2C19, izoenzym CYP2D6, klomipramina, lanzoprazol, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwdrobnoustrojowy, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwmalaryczny, lek przeciwpsychotyczny, lek serotoninergiczny, lek wydłużający odstęp QT, linezolid, lit farmakologiczny, meflochina, metoprolol, mizolastyna, moklobemid, moksyfloksacyna, neuroleptyk, nieselektywny inhibitor MAO, niesteroidowy lek przeciwzapalny, NLPZ, nortryptylina, obniżenie progu drgawkowego, omeprazol, pentamidyna, pimozyd, pochodna butyrofenonu, pochodna fenotiazyny, pochodna tioksantenu, propafenon, rysperydon, selegilina, selektywny inhibitor MAO-A, sparfloksacyna, sumatryptan, tiorydazyna, tramadol, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, tryptan, tryptofan, tyklopidyna, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Interakcje leku – Pralex 5 mg
Escytalopram, składnik aktywny leku Pralex, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Przeciwwskazane jest łączenie go z nieselektywnymi, nieodwracalnymi inhibitorami MAO ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego, wymagając przerw 14 dni po odstawieniu MAO i 7 dni po zakończeniu escytalopramu. Podobne ryzyko występuje przy stosowaniu odwracalnych inhibitorów MAO-A (moklobemid) i linezolidu, gdzie konieczna jest minimalizacja dawki i ścisła kontrola kliniczna. Escytalopram nie powinien być łączony z lekami wydłużającymi QT (np. leki przeciwarytmiczne klasy IA i III, trójcykliczne antydepresanty, niektóre antybiotyki i leki przeciwpsychotyczne) z powodu wysokiego ryzyka arytmii. Ponadto, łączenie z lekami serotoninergicznymi (tramadol, buprenorfina, tryptany) zwiększa ryzyko zespołu serotoninowego, a z lekami obniżającymi próg drgawkowy (np. bupropion, meflochina) – ryzyko napadów drgawkowych. Współstosowanie z lit i tryptofanem może nasilać działania niepożądane SSRI, a preparaty z dziurawca zwyczajnego zwiększają częstość działań niepożądanych. W przypadku leków przeciwzakrzepowych i NLPZ konieczne jest monitorowanie parametrów krzepnięcia ze względu na ryzyko krwawień. Szczególną ostrożność wymaga stosowanie leków wywołujących hipokaliemię i/lub hipomagnezemię, które mogą zwiększać ryzyko groźnych zaburzeń rytmu serca.
buprenorfina, cymetydyna, CYP2D6, dezypramina, doustny lek przeciwzakrzepowy, dziurawiec zwyczajny, escytalopram, ezomeprazol, flekainid, flukonazol, fluwoksamina, haloperydol, hipokaliemia, hipomagnezemia, inhibitor MAO, inhibitor MAO-A, izoenzym CYP2C19, izoenzym CYP3A4, klomipramina, lanzoprazol, lek przeciwarytmiczny klasy Ia, lek serotoninergiczny, linezolid, metoprolol, nieselektywny inhibitor monoaminooksydazy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nortryptylina, obniżenie progu drgawkowego, omeprazol, propafenon, rysperydon, selegilina, sumatryptan, tiorydazyna, tramadol, trójcykliczny lek przeciwdepresyjny, tyklopidyna, wydłużenie odcinka QT, zaburzenie rytmu serca, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Clemastinum WZF 1 mg/10 ml
Preparat Clemastinum WZF w formie syropu (1 mg/10 ml) jest przeciwhistaminowym lekiem pierwszej generacji, którego stosowanie wymaga szczególnej uwagi na przeciwwskazania. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na klemastynę lub inne składniki preparatu, w tym możliwość nadwrażliwości krzyżowej na chlorofeniraminę i difenhydraminę. Syrop zawiera substancje pomocnicze, takie jak sorbitol (350 mg/ml), metylu parahydroksybenzoesan (0,333 mg/ml), propylu parahydroksybenzoesan (0,167 mg/ml), glikol propylenowy (75,52 mg/ml) oraz etanol 96% (50 mg/ml), które mogą wywoływać reakcje alergiczne lub być przeciwwskazane u określonych grup pacjentów (np. sorbitol u osób z nietolerancją fruktozy, etanol u chorych z alkoholizmem). Stosowanie u dzieci poniżej 1 roku życia jest bezwzględnie przeciwwskazane ze względu na ryzyko działań niepożądanych ze strony układu nerwowego i oddechowego.
chlorofeniramina, choroba Parkinsona, choroba wątroby, depresja oporna, difenhydramina, działanie antycholinergiczne, efekt antycholinergiczny, fenelzyna, inhibitor monoaminooksydazy, jaskra z wąskim kątem przesączania, klemastyna, leczenie depresji, lek przeciwhistaminowy pierwszej generacji, moklobemid, nadwrażliwość krzyżowa, nadwrażliwość na substancję czynną, nietolerancja fruktozy, parahydroksybenzoesan, przełom nadciśnieniowy, przerost gruczołu krokowego, reakcja alergiczna, selegilina, sorbitol, tranylcypromina - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Mirzaten Q-Tab 15 mg
Stosowanie leku Mirzaten Q-Tab (mirtazapina) w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej jest przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub na substancje pomocnicze zawarte w preparacie, takie jak laktoza (35,62 mg w dawce 15 mg, 71,25 mg w dawce 30 mg, 106,87 mg w dawce 45 mg), sorbitol (4,9-13,8 mg w dawce 15 mg, 9,9-27,7 mg w dawce 30 mg, 14,8-41,5 mg w dawce 45 mg) oraz aspartam (1,6 mg w dawce 15 mg, 3,2 mg w dawce 30 mg, 4,8 mg w dawce 45 mg). Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z nietolerancją tych substancji lub fenyloketonurią ze względu na obecność aspartamu. Przed przepisaniem leku konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu lekarskiego, uwzględniającego wcześniejsze reakcje alergiczne oraz współistniejące schorzenia.
aspartam, choroba Parkinsona, działanie niepożądane, fenyloketonuria, inhibitor MAO, inhibitor monoaminooksydazy, laktoza, linezolid, mirtazapina, moklobemid, nadwrażliwość, nietolerancja laktozy, rasagilina, reakcja alergiczna, selegilina, sorbitol, tabletka ulegająca rozpadowi, tranylcypromina, układ serotoninergiczny, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Interakcje leku – Mobemid 150 mg
Moklobemid, selektywny inhibitor MAO-A, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie moklobemidu z inhibitorami wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi (np. klomipraminą), selegiliną, dekstrometorfanem oraz opioidami o działaniu serotoninergicznym (petydyna, dekstropropoksyfen) ze względu na wysokie ryzyko zespołu serotoninowego oraz przełomu nadciśnieniowego. Po odstawieniu SSRI należy zachować przerwę wynoszącą 1-5 tygodni (np. 2 tygodnie po paroksetynie, 5 tygodni po fluoksetynie). Moklobemid może nasilać działanie sympatykomimetyków (np. fenylefryny) oraz opioidów, co wymaga ostrożności i ewentualnej modyfikacji dawkowania. Ponadto, cymetydyna hamuje metabolizm moklobemidu, co skutkuje koniecznością zmniejszenia dawki leku o 50%. Współistniejące stosowanie lewodopy wymaga monitorowania ciśnienia tętniczego z uwagi na ryzyko przełomu nadciśnieniowego.
benzodiazepina, cymetydyna, dekstrometorfan, dekstropropoksyfen, digoksyna, doustny środek antykoncepcyjny, fenylefryna, furosemid, glibenklamid, hipertermia, hydrochlorotiazyd, ibuprofen, inhibitor MAO-A, inhibitor MAO-B, insulina, klomipramina, lek przeciwdrgawkowy, lek sympatykomimetyczny, lek trójpierścieniowy, lewodopa, lit, metoprolol, moksonidyna, nifedypina, NLPZ, opioid, petydyna, pochodna kumaryny, przełom nadciśnieniowy, selegilina, SSRI, tyramina, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie psychomotoryczne, zaburzenie świadomości, zespół serotoninowy, zolmitryptan - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Selgres 5 mg
Lek Selgres zawierający 5 mg chlorowodorku selegiliny w postaci tabletek powlekanych posiada istotne przeciwwskazania, które należy uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Podstawowym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na selegilinę lub substancje pomocnicze, w tym 70 mg laktozy jednowodnej w tabletce, co jest istotne u pacjentów z nietolerancją laktozy. Bezwzględnie przeciwwskazane jest łączenie Selgresu z lekami z grupy SSRI, SNRI (w tym wenlafaksyną), trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi, sympatykomimetykami, innymi inhibitorami MAO (np. linezolid) oraz opioidami, zwłaszcza petydyną, ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego, przełomu nadciśnieniowego oraz innych poważnych działań niepożądanych.
chlorowodorek selegiliny, choroba Parkinsona, choroba wrzodowa, inhibitor MAO, inhibitory monoaminooksydazy, inhibitory SSRI, laktoza jednowodna, leki sympatykomimetyczne, lewodopa, linezolid, nietolerancja laktozy, opioidy, petydyna, przełom nadciśnieniowy, selegilina, tabletka powlekana, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, układ sercowo-naczyniowy, wenlafaksyna, wrzód dwunastnicy, wrzód żołądka, zaburzenia ciśnienia tętniczego, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Interakcje leku – Duodopa 20 mg/ml + 5 mg/ml
Produkt leczniczy Duodopa, zawierający 20 mg/ml lewodopy i 5 mg/ml karbidopy w postaci żelu dojelitowego, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne z innymi lekami. Szczególnie istotne są interakcje z lekami przeciwnadciśnieniowymi, które mogą prowadzić do objawowego niedociśnienia ortostatycznego, oraz z inhibitorami COMT (tolkapon, entakapon), które zwiększają biodostępność lewodopy, wymagając dostosowania dawki. Trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne mogą wywoływać nadciśnienie tętnicze i dyskinezy, a leki przeciwcholinergiczne nasilają ruchy mimowolne i zmniejszają wchłanianie lewodopy. Antagoniści receptorów dopaminy, w tym niektóre leki przeciwpsychotyczne i przeciwwymiotne, osłabiają efekt terapeutyczny lewodopy, co wymaga ścisłego monitorowania pacjenta. Ponadto, selektywne inhibitory MAO typu B (np. selegilina) mogą zwiększać działanie lewodopy, ale jednoczesne stosowanie wiąże się z ryzykiem ciężkiego niedociśnienia ortostatycznego.
amantadyna, antagonista receptorów dopaminowych, biodostępność lewodopy, Duodopa, dyskineza, działanie niepożądane sercowo-naczyniowe, inhibitor COMT, inhibitor MAO typu B, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, interakcja lekowa, katecholo-O-metylotransferaza, lek przeciwcholinergiczny, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwpsychotyczny, lewodopa z karbidopą, niedociśnienie ortostatyczne, ośrodkowy układ nerwowy, pochodna benzodiazepiny, pochodna fenotiazyny, preparat żelaza, ruch mimowolny, selegilina, środek zobojętniający sok żołądkowy, sympatykomimetyk, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, zaburzenie kontroli impulsów - Leksykon substancji czynnych
Mirtazapina – Przeciwwskazania stosowania
Mirtazapina jest stosowana w leczeniu depresji i dostępna w formie tabletek powlekanych oraz ulegających rozpadowi w jamie ustnej. Bezwzględnymi przeciwwskazaniami do jej stosowania są nadwrażliwość na mirtazapinę lub substancje pomocnicze (np. aspartam w dawkach 3-9 mg w preparatach AuroMirta ORO, Mirtagen, Mirtor; laktoza w ilościach 120,56-180,84 mg w Mirzaten; sorbitol w Mirzaten Q-Tab) oraz jednoczesne stosowanie inhibitorów monoaminooksydazy (MAO), co grozi zespołem serotoninowym. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby i nerek, fenyloketonurią, nietolerancją laktozy lub sorbitolu, ze względu na ryzyko kumulacji leku lub reakcji alergicznych. Mirtazapina może nasilać hipotensję, wydłużać odstęp QT oraz nasilać objawy jaskry z wąskim kątem przesączania i przerostu gruczołu krokowego.
aspartam, choroba Parkinsona, depresja, działanie cholinolityczne, dziurawiec, fenelzyna, fenyloketonuria, hipotensja ortostatyczna, inhibitor MAO, inhibitor monoaminooksydazy, jaskra z wąskim kątem przesączania, laktoza, lek serotoninergiczny, mirtazapina, moklobemid, nadwrażliwość na substancję czynną, niedobór laktazy, nietolerancja fruktozy, nietolerancja galaktozy, nietolerancja laktozy, przekaźnictwo serotoninergiczne, przerost gruczołu krokowego, rasagilina, selegilina, SNRI, sorbitol, SSRI, substancja pomocnicza, tabletka powlekana, tabletka rozpadająca się w jamie ustnej, tramadol, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, tryptofan, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie rytmu serca, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Segan 5 mg
Chlorowodorek selegiliny, dostępny w postaci tabletek Segan 5 mg, może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn poprzez zaburzenia psychomotoryczne. Kluczowe działania niepożądane, które bezwzględnie wykluczają prowadzenie pojazdów, to zawroty głowy, omamy oraz dezorientacja, które mogą znacząco zaburzać ocenę sytuacji i czas reakcji. Nawet w przypadku braku objawów niepożądanych, wpływ leku na sprawność psychofizyczną nie może być całkowicie wykluczony, co wymaga od pacjenta ostrożności i obserwacji własnych reakcji na terapię przed podjęciem decyzji o prowadzeniu pojazdu.
charakterystyka produktu leczniczego, chlorowodorek selegiliny, czas reakcji, dezorientacja, działanie leku, działanie niepożądane, działanie ośrodkowe, objaw niepożądany, odpowiedź na leczenie, omamy, Segan, selegilina, sprawność psychofizyczna, sprawność psychomotoryczna, zaburzenie percepcji, zawroty głowy - Leksykon substancji czynnych
Moklobemid – Przeciwwskazania stosowania
Moklobemid, jako odwracalny inhibitor monoaminooksydazy typu A (RIMA), posiada liczne przeciwwskazania, które należy bezwzględnie uwzględnić podczas kwalifikacji pacjenta do terapii. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na moklobemid lub substancje pomocnicze (np. laktozę jednowodną w preparatach Aurorix, Mobemid, Moklar), ostre stany splątania, guz chromochłonny nadnerczy (phaeochromocytoma) oraz wiek poniżej 18 lat. Szczególną uwagę należy zwrócić na przeciwwskazania farmakologiczne, gdyż moklobemid w połączeniu z lekami takimi jak selegilina, bupropion, SSRI, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, petydyna, tramadol, tryptany, dekstrometorfan czy linezolid może prowadzić do poważnych interakcji, w tym zagrażającego życiu zespołu serotoninowego. Objawy tego zespołu obejmują m.in. niepokój, pobudzenie, hipertermię, sztywność mięśniową, tachykardię i wahania ciśnienia tętniczego.
bupropion, dekstrometorfan, drgawki, guz chromochłonny, guz chromochłonny nadnerczy, hipertermia, inhibitor MAO-B, inhibitor monoaminooksydazy typu A, interakcja farmakodynamiczna, lek przeciwmigrenowy, lek przeciwparkinsonowski, linezolid, moklobemid, nadwrażliwość, petydyna, przełom nadciśnieniowy, przełom serotoninowy, selegilina, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny, stan splątania, sztywność mięśniowa, tachykardia, tramadol, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, tryptany, zaburzenie autonomiczne, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Aurex 20 20 mg
Przy przepisywaniu cytalopramu (Aurex 20) kluczowe jest uwzględnienie przeciwwskazań, które wykluczają jego stosowanie. Lek jest bezwzględnie przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na bromowodorek cytalopramu lub substancje pomocnicze, w tym 23 mg laktozy jednowodnej na tabletkę, co ma znaczenie u osób z nietolerancją laktozy. Nie wolno łączyć cytalopramu z inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO), zarówno nieselektywnymi, jak i selektywnymi (np. selegilina >10 mg/dobę), ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego. Należy przestrzegać okresów karencji: minimum 14 dni po zakończeniu stosowania nieodwracalnych IMAO przed rozpoczęciem cytalopramu oraz 7 dni po odstawieniu cytalopramu przed rozpoczęciem IMAO. Szczególną ostrożność wymaga kojarzenie z linezolidem, które jest przeciwwskazane bez możliwości ścisłego monitorowania ciśnienia tętniczego.
antybiotyk makrolidowy, arytmia komorowa, bromowodorek, cytalopram, fluorochinolon, inhibitory monoaminooksydazy, interakcja serotoninergiczna, laktoza jednowodna, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwpsychotyczny, linezolid, makrolid, nadwrażliwość na substancję czynną, niedobór laktazy, nieodwracalne inhibitory MAO, nieselektywne inhibitory MAO, nietolerancja galaktozy, odwracalne inhibitory MAO, selegilina, torsade de pointes, wrodzony zespół wydłużonego odstępu QT, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie przewodnictwa sercowego, zespół długiego QT, zespół serotoninowy, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Interakcje leku – Aurorix 150 mg
Moklobemid, selektywny i odwracalny inhibitor MAO-A, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mają kluczowe znaczenie dla bezpieczeństwa terapii. Bezwzględnie przeciwwskazane jest łączenie go z innymi inhibitorami MAO (selegilina, linezolid), tryptanami (np. sumatryptan), tramadolem, petydyną oraz dekstrometorfanem ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego i ciężkich działań niepożądanych. Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu leków zwiększających stężenie serotoniny, takich jak SSRI (fluoksetyna, paroksetyna, sertralina), SNRI (wenlafaksyna), trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne (klomipramina, trymipramina) oraz opioidów (morfina, fentanyl), które mogą wymagać dostosowania dawkowania i ścisłego monitorowania pacjenta. Moklobemid hamuje enzym CYP2C19, co może podwajać stężenie leków metabolizowanych przez ten enzym, np. omeprazolu, fluoksetyny i fluwoksaminy, co również wymaga uwagi klinicznej.
Aurorix, buprenorfina, bupropion, cymetydyna, CYP2C19, cytalopram, dekstrometorfan, dekstropropoksyfen, digoksyna, doustny środek antykoncepcyjny, dysfagia, działanie presyjne, dziurawiec zwyczajny, escitalopram, fenprokumon, fentanyl, fluoksetyna, fluwoksamina, hiperrefleksja, hipertermia, hydrochlorotiazyd, inhibitor MAO-A, inhibitor pompy protonowej, inhibitory MAO, klomipramina, kodeina, lek sympatykomimetyczny, linezolid, MAO-A, maprotylina, moklobemid, morfina, omeprazol, opioid, paroksetyna, petydyna, przedawkowanie moklobemidu, ryzatryptan, selegilina, sertralina, splątanie, SSRI, sumatryptan, sybutramina, tramadol, tryptany, wenlafaksyna, zespół serotoninowy, zolmitryptan - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Segan
Selegilina, stosowana w dawce 5 mg jako inhibitor MAO-B w terapii choroby Parkinsona, wykazuje zdolność do nasilania działania lewodopy, co może prowadzić do wzmożonych działań niepożądanych, takich jak ruchy mimowolne i pobudzenie psychoruchowe. Wskazane jest ścisłe monitorowanie pacjentów, zwłaszcza tych przyjmujących wysokie dawki lewodopy, z możliwością redukcji dawki lewodopy nawet o 30%. Maksymalna dawka dobową selegiliny nie powinna przekraczać 10 mg, aby uniknąć utraty selektywności hamowania MAO-B i ryzyka wystąpienia kryzysu nadciśnieniowego po spożyciu pokarmów bogatych w tyraminę. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z niestabilnym nadciśnieniem tętniczym, zaburzeniami rytmu serca, ciężką dławicą piersiową, psychozami oraz chorobą wrzodową, a także u osób z niewydolnością wątroby i nerek, gdzie konieczne jest dostosowanie dawkowania.
agonista dopaminy, chlorowodorek selegiliny, choroba Parkinsona, choroba wrzodowa, depresja układu krążenia, depresja układu oddechowego, dławica piersiowa, efekt hipotensyjny, enzymy wątrobowe, inhibitor MAO-A, lek dopaminergiczny, lewodopa, MAO-B, monoaminooksydaza typu B, nadpobudliwość seksualna, niedociśnienie tętnicze, niestabilne nadciśnienie tętnicze, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, patologiczny hazard, pobudzenie psychoruchowe, psychoza, ruchy mimowolne, ryzyko sercowo-naczyniowe, selegilina, zaburzenia kontroli impulsów, zaburzenia rytmu serca, znieczulenie ogólne - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Dilizolen 2 mg/ml
Linezolid w postaci roztworu do infuzji (Dilizolen, 2 mg/ml) jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze. Ze względu na mechanizm działania jako odwracalny, nieselektywny inhibitor monoaminooksydazy (MAO), nie należy stosować linezolidu jednocześnie z innymi inhibitorami MAO typu A lub B (np. fenelzyna, izokarboksazyd, selegilina, moklobemid) oraz przez okres 2 tygodni po ich zakończeniu, aby uniknąć ryzyka nadmiernego gromadzenia amin biogennych i potencjalnie ciężkich interakcji. Przeciwwskazania obejmują także nieleczone nadciśnienie tętnicze, guza chromochłonnego nadnerczy, rakowiaka, nadczynność tarczycy oraz zaburzenia psychiczne (depresja w przebiegu choroby dwubiegunowej, zaburzenia schizoafektywne, ostre stany dezorientacji), chyba że możliwa jest ścisła kontrola kliniczna i monitorowanie ciśnienia tętniczego.
adrenalina, agonista receptora serotoninowego, buspiron, choroba dwubiegunowa, choroba Parkinsona, dobutamina, dopamina, epinefryna, fenelzyna, fenylopropanolamina, formoterol, guz chromochłonny nadnerczy, guz neuroendokrynny, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, izokarboksazyd, lek adrenergiczny, lek przeciwbakteryjny, lek sympatykomimetyczny, linezolid, meperydyna, moklobemid, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, nadwrażliwość na lek, niewydolność serca, noradrenalina, norepinefryna, petydyna, pheochromocytoma, pseudoefedryna, rakowiak, salbutamol, selegilina, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, zaburzenie schizoafektywne, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Parkador 25 mg + 100 mg
Parkador to lek zawierający karbidopę i lewodopę, dostępny w dawkach 25 mg + 100 mg oraz 12,5 mg + 50 mg, stosowany w terapii chorób neurologicznych. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki leku, jednoczesne stosowanie z nieselektywnymi inhibitorami MAO (konieczne odstawienie na minimum 2 tygodnie przed terapią), a także stany kliniczne takie jak guz chromochłonny, nadczynność tarczycy, zespół Cushinga, ciężkie choroby układu krążenia oraz jaskra z wąskim kątem przesączania. Lewodopa może nasilać objawy jaskry i wywoływać gwałtowny wzrost ciśnienia tętniczego u pacjentów z guzem chromochłonnym, co stanowi bezwzględne przeciwwskazanie do stosowania Parkadora.
choroby układu krążenia, ciśnienie wewnątrzgałkowe, czerniak złośliwy, guz chromochłonny, inhibitory MAO typu B, inhibitory monoaminooksydazy, jaskra z wąskim kątem przesączania, karbidopa, lewodopa, nadczynność tarczycy, nadwrażliwość, niestabilna choroba wieńcowa, niewydolność serca, przełom nadciśnieniowy, schorzenia towarzyszące, selegilina, wywiad alergologiczny, zaburzenia rytmu serca, zawał mięśnia sercowego, zespół Cushinga - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Dopamar 200 mg + 50 mg
Lek Dopamar, zawierający lewodopę 200 mg i karbidopę 50 mg w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu, posiada istotne przeciwwskazania, które muszą być ściśle przestrzegane w terapii choroby Parkinsona. Bezwzględnie przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie nieselektywnych inhibitorów MAO oraz selektywnych inhibitorów MAO typu A, z koniecznością odstawienia tych leków na minimum 14 dni przed rozpoczęciem terapii Dopamarem. Możliwe jest natomiast łączenie z selektywnym inhibitorem MAO typu B (np. selegiliną) w zalecanych dawkach. Ponadto, lek jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki preparatu, jaskrą z wąskim kątem przesączania, ciężką niewydolnością serca, ciężkimi zaburzeniami rytmu serca, ciężkim udarem mózgu oraz u osób z podejrzeniem lub historią czerniaka, ze względu na ryzyko aktywacji nowotworu. Lewodopa może również wywoływać objawy sympatykomimetyczne, co wyklucza stosowanie u pacjentów z przeciwwskazaniami do leków sympatykomimetycznych.
choroba Parkinsona, czerniak, czerniak złośliwy, działanie sympatykomimetyczne, inhibitor MAO typu B, inhibitory MAO, inhibitory MAO typu A, inhibitory monoaminooksydazy, jaskra z wąskim kątem, jaskra z wąskim kątem przesączania, leki sympatykomimetyczne, lewodopa/karbidopa, nadwrażliwość, niewydolność serca, selegilina, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, udar mózgu, układ współczulny, zaburzenia rytmu serca - Leksykon substancji czynnych
Cytalopram – Przeciwwskazania stosowania
Cytalopram, jako selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), posiada szereg bezwzględnych przeciwwskazań, które należy uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Należą do nich nadwrażliwość na substancję czynną lub substancje pomocnicze (np. laktoza jednowodna w dawkach od 20 mg do 80 mg w zależności od preparatu), jednoczesne stosowanie inhibitorów monoaminooksydazy (IMAO), w tym selegiliny w dawce >10 mg/dobę, a także okresy karencji po zakończeniu terapii IMAO (14 dni dla nieodwracalnych i czas określony w ChPL dla odwracalnych inhibitorów MAO). Przeciwwskazane jest również stosowanie cytalopramu u pacjentów z rozpoznanym wydłużeniem odstępu QT lub wrodzonym zespołem długiego QT oraz w skojarzeniu z lekami wydłużającymi QT, w tym pimozydem, ze względu na ryzyko groźnych arytmii. Ponadto, stosowanie cytalopramu z linezolidem wymaga ścisłej obserwacji klinicznej i monitorowania ciśnienia tętniczego.
arytmia, badanie elektrokardiograficzne, bradykardia, działanie serotoninergiczne, hipokaliemia, hipomagnezemia, inhibitor monoaminooksydazy, laktoza jednowodna, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwpsychotyczny, lek serotoninergiczny, linezolid, nadwrażliwość na substancję czynną, napad drgawkowy, nieodwracalny inhibitor MAO, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, odwracalny inhibitor MAO, oksazolidynon, ośrodkowy układ nerwowy, pimozyd, selegilina, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, wrodzony zespół długiego QT, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie krzepnięcia krwi, zawał mięśnia sercowego, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Interakcje leku – Nakom 250 mg + 25 mg
Produkt Nakom, zawierający 250 mg lewodopy i 25 mg karbidopy, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą wpływać na skuteczność i bezpieczeństwo terapii. Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu inhibitorów monoaminooksydazy (IMAO), które są przeciwwskazane ze względu na ryzyko przełomu nadciśnieniowego. Leki przeciwnadciśnieniowe mogą nasilać niedociśnienie ortostatyczne, co wymaga dostosowania ich dawki na początku terapii. Trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne mogą powodować nadciśnienie tętnicze i dyskinezy, a leki przeciwcholinergiczne wykazują synergistyczne działanie w redukcji drżenia, lecz mogą nasilać ruchy mimowolne i opóźniać wchłanianie lewodopy, co może wymagać korekty dawki Nakom. Antagoniści receptorów dopaminowych D2, izoniazyd, fenytoina i papaweryna mogą osłabiać działanie lewodopy, dlatego konieczne jest ścisłe monitorowanie pacjentów. Jednoczesne stosowanie selegiliny zwiększa ryzyko ciężkiej hipotonii ortostatycznej, a dieta bogatobiałkowa może zaburzać wchłanianie lewodopy. Inhibitory COMT (tolkapon, entakapon) zwiększają biodostępność lewodopy, co może wymagać dostosowania dawki Nakom.
amantadyna, antagonista receptora dopaminowego D2, chlorowodorek pirydoksyny, choroba Parkinsona, dieta bogatobiałkowa, dyskineza, działanie synergistyczne, entakapon, fenytoina, hipotonia ortostatyczna, inhibitor COMT, inhibitor monoaminooksydazy, izoniazyd, lek przeciwcholinergiczny, lek przeciwnadciśnieniowy, metoklopramid, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie ortostatyczne, papaweryna, przełom nadciśnieniowy, selegilina, siarczan żelaza, sympatykomimetyk, tetrabenazyna, tolkapon, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, witamina B6, zespół Parkinsona - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Selgres 5 mg
Produkt leczniczy Selgres zawiera chlorowodorek selegiliny w dawce 5 mg w postaci tabletek powlekanych i może wywoływać działania niepożądane wpływające na sprawność psychomotoryczną, w szczególności zawroty głowy. Z uwagi na ryzyko upośledzenia zdolności prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn, lekarz ma obowiązek poinformować pacjenta o całkowitym zakazie prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn w przypadku wystąpienia zawrotów głowy, niezależnie od ich nasilenia. Należy również uwzględnić czynniki zwiększające ryzyko działań niepożądanych, takie jak wiek pacjenta, współistniejące choroby, jednoczesne stosowanie innych leków, odwodnienie, zmęczenie i niedobór snu.
chlorowodorek selegiliny, czynnik ryzyka, dokumentacja medyczna, edukacja pacjenta, laktoza jednowodna, monitoring objawów, nietolerancja laktozy, obsługa maszyn, odwodnienie organizmu, selegilina, Selgres, sprawność psychomotoryczna, sprawność psychoruchowa, tabletka powlekana, zaburzenia równowagi, zawroty głowy, zdolność psychomotoryczna - Leksykon leków
Interakcje leku – Zolmitriptan STADA 2,5 mg
Zolmitryptan STADA wykazuje istotne interakcje farmakologiczne, które mają kluczowe znaczenie dla bezpieczeństwa terapii migreny. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie zolmitryptanu z ergotaminą i jej pochodnymi ze względu na ryzyko nasilonego skurczu naczyń wieńcowych; zaleca się zachowanie odstępu czasowego minimum 24 godzin po ergotaminie przed podaniem zolmitryptanu oraz 6 godzin po zolmitryptanie przed podaniem ergotaminy. Podobne ograniczenia dotyczą innych agonistów receptorów 5HT1B/1D. W przypadku jednoczesnego stosowania moklobemidu (inhibitor MAO-A) obserwuje się wzrost AUC zolmitryptanu o 26% oraz trzykrotny wzrost AUC aktywnego metabolitu, co wymaga ograniczenia maksymalnej dawki zolmitryptanu do 5 mg/24h i przeciwwskazania przy dawkach moklobemidu powyżej 150 mg dwa razy dziennie. Cymetydyna wydłuża okres półtrwania zolmitryptanu o 44% i zwiększa AUC o 48%, a także podwaja parametry farmakokinetyczne aktywnego metabolitu, co również wymaga ograniczenia dawki zolmitryptanu do 5 mg/24h. Podobne zalecenia dotyczą inhibitorów CYP1A2, takich jak fluwoksamina czy chinolony (np. cyprofloksacyna).
agonista receptora 5HT1B/1D, chinolon, cymetydyna, cyprofloksacyna, cytochrom P-450, ergotamina, fluoksetyna, fluwoksamina, inhibitor MAO-B, inhibitor monoaminooksydazy typu A, izoenzym CYP1A2, kofeina, metoklopramid, migrena, moklobemid, paracetamol, propranolol, ryfampicyna, selegilina, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, skurcz naczyń wieńcowych, układ serotoninergiczny, zaburzenie nerwowo-mięśniowe, zespół serotoninowy, zolmitryptan - Leksykon leków
Interakcje leku – Escitalopram Grindeks 5 mg
Escytalopram, jako selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Przeciwwskazane jest łączenie go z nieodwracalnymi nieselektywnymi inhibitorami MAO ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego; należy zachować 14-dniową przerwę po odstawieniu inhibitora MAO przed rozpoczęciem terapii escytalopramem oraz 7-dniową przerwę po odstawieniu escytalopramu. Podobne ryzyko występuje przy stosowaniu odwracalnych inhibitorów MAO-A (moklobemid) i nieselektywnych (linezolid), gdzie zaleca się minimalne dawki i ścisłe monitorowanie. Escytalopram może nasilać ryzyko zespołu serotoninowego w połączeniu z lekami serotoninergicznymi (np. opioidami, tryptanami) oraz obniżać próg drgawkowy, co wymaga ostrożności przy jednoczesnym stosowaniu leków przeciwdrgawkowych i neuroleptyków. Ponadto, ze względu na potencjalne addytywne wydłużenie odstępu QT, łączenie escytalopramu z lekami przeciwarytmicznymi klasy IA i III, niektórymi przeciwpsychotycznymi, trójpierścieniowymi antydepresantami oraz wybranymi antybiotykami jest przeciwwskazane.
cymetydyna, CYP2C19, dezypramina, doustny lek przeciwzakrzepowy, dziurawiec zwyczajny, enzym CYP2C19, ezomeprazol, flekainid, flukonazol, fluwoksamina, haloperydol, hipokaliemia, hipomagnezemia, inhibitor CYP2C19, inhibitor CYP2D6, inhibitor MAO-A, inhibitor MAO-B, inhibitor monoaminooksydazy, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, klomipramina, lanzoprazol, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwpsychotyczny, lek serotoninergiczny, linezolid, metoprolol, moklobemid, nieodwracalny nieselektywny inhibitor MAO, nieodwracalny selektywny inhibitor MAO-B, nieselektywny inhibitor MAO, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nortryptylina, obniżenie progu drgawkowego, odwracalny selektywny inhibitor MAO-A, omeprazol, pimozyd, pochodna fenotiazyny, próg drgawkowy, propafenon, rysperydon, selegilina, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, tiorydazyna, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, tyklopidyna, układ serotoninergiczny, wąski indeks terapeutyczny, wydłużenie odstępu QT, zespół serotoninowy, złośliwa arytmia - Leksykon leków
Interakcje leku – Elicea 5 mg
Escytalopram, jako selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest jednoczesne stosowanie z nieodwracalnymi nieselektywnymi inhibitorami MAO (np. tranylcypromina, fenelzyna) ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego; po ich odstawieniu należy zachować 14-dniową przerwę przed rozpoczęciem terapii escytalopramem, a po odstawieniu escytalopramu – co najmniej 7 dni przed włączeniem inhibitora MAO. Niezalecane jest także łączenie z odwracalnym inhibitorem MAO-A (moklobemid) oraz linezolidem, a w przypadku konieczności stosowania – wymagana jest ścisła kontrola kliniczna i stosowanie najmniejszych dawek. Szczególną ostrożność należy zachować przy łączeniu escytalopramu z lekami wydłużającymi odstęp QT (np. leki przeciwarytmiczne klasy IA i III, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, niektóre antybiotyki jak sparfloksacyna, moksifloksacyna, erytromycyna dożylna), gdyż może to prowadzić do groźnych zaburzeń rytmu serca. Ponadto, połączenie z lekami serotoninergicznymi (tramadol, buprenorfina, sumatryptan) zwiększa ryzyko zespołu serotoninowego, a z lekami obniżającymi próg drgawkowy (np. trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, neuroleptyki, meflochina, bupropion) wymaga monitorowania pod kątem drgawek.
arytmia złośliwa, buprenorfina, bupropion, cymetydyna, dezypramina, dziurawiec zwyczajny, escytalopram, ezomeprazol, flekainid, flukonazol, fluwoksamina, haloperydol, hipokaliemia, hipomagnezemia, inhibitor CYP2C19, inhibitor MAO, inhibitor MAO-A, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, izoenzym CYP2C19, izoenzym CYP2D6, izoenzym CYP3A4, klomipramina, lanzoprazol, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwbakteryjny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwmalaryczny, lek przeciwpsychotyczny, lek przeciwzakrzepowy, lek serotoninergiczny, linezolid, meflochina, metoprolol, moklobemid, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nortryptylina, obniżenie progu drgawkowego, omeprazol, propafenon, rysperydon, selegilina, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, sumatryptan, tiorydazyna, tramadol, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, tyklopidyna, układ serotoninergiczny, wydłużenie odstępu QT, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Interakcje leku – Aciprex 10 mg
Escytalopram, jako selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Szczególnie niebezpieczne są jednoczesne podania z nieodwracalnymi nieselektywnymi inhibitorami MAO (fenelzyna, tranylcypromina) oraz odwracalnym selektywnym inhibitorem MAO-A (moklobemid), które mogą wywołać zespół serotoninowy – w takich przypadkach konieczne jest zachowanie przerw odpowiednio 14 dni po IMAO i 7 dni po escytalopramie. Przeciwwskazane jest także łączenie escytalopramu z lekami wydłużającymi odstęp QT (np. leki przeciwarytmiczne klasy IA i III, niektóre neuroleptyki, TCA), ze względu na ryzyko arytmii. Wymagana jest ostrożność przy stosowaniu leków serotoninergicznych (tramadol, sumatryptan), leków obniżających próg drgawkowy, litu, tryptofanu, preparatów z dziurawca oraz leków wpływających na krzepnięcie (np. warfaryna, NOAC) i niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ), ze względu na zwiększone ryzyko działań niepożądanych i konieczność monitorowania parametrów klinicznych.
acenokumarol, amfoterycyna B, arytmia złośliwa, bupropion, cymetydyna, CYP2C19, CYP2D6, CYP3A4, dezypramina, diklofenak, diuretyk, escytalopram, ezomeprazol, fenelzyna, flekainid, flukonazol, fluwoksamina, haloperydol, hipokaliemia, hipomagnezemia, ibuprofen, inhibitor MAO, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, klomipramina, kortykosteroid, lanzoprazol, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwzakrzepowy, linezolid, lit, meflochina, metoprolol, moklobemid, naproksen, neuroleptyki, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nortryptylina, odstęp QT, omeprazol, próg drgawkowy, propafenon, rysperydon, selegilina, tiorydazyna, tramadol, tranylcypromina, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, tryptany, tryptofan, tyklopidyna, układ serotoninergiczny, warfaryna, zespół serotoninowy, ziele dziurawca - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Cipramil 20 mg
Przed rozpoczęciem terapii cytalopramem (Cipramil 20 mg) konieczne jest wykluczenie przeciwwskazań, które mogą prowadzić do poważnych działań niepożądanych, w tym stanów zagrażających życiu. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na cytalopram lub substancje pomocnicze, zwłaszcza u pacjentów z alergią na laktozę jednowodną (23,1 mg na tabletkę). Stosowanie cytalopramu z inhibitorami MAO jest zakazane ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego; należy zachować odstępy czasowe: 14 dni po odstawieniu nieodwracalnych inhibitorów MAO przed rozpoczęciem cytalopramu oraz 7 dni po zakończeniu terapii cytalopramem przed włączeniem inhibitorów MAO. W przypadku odwracalnych inhibitorów MAO odstępy czasowe powinny być zgodne z charakterystyką danego leku.
antybiotyk makrolidowy, arytmia komorowa, badanie kardiologiczne, cytalopram, dysfagia, fluorochinolon, inhibitor MAO, kanałopatia, laktoza jednowodna, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwpsychotyczny, makrolid, nadwrażliwość, nieodwracalny inhibitor MAO, odwracalny inhibitor MAO, repolaryzacja mięśnia sercowego, selegilina, wrodzony zespół wydłużonego odstępu QT, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie przewodnictwa serca, zaburzenie rytmu serca, zespół serotoninowy