selegilina
Selegilina to selektywny inhibitor monoaminooksydazy typu B (MAO-B), stosowany głównie w leczeniu choroby Parkinsona. Blokując enzym MAO-B, selegilina zapobiega rozkładowi dopaminy w mózgu, zwiększając jej dostępność w strukturach układu pozapiramidowego.
W małych dawkach (5-10 mg/dobę) selegilina wykazuje selektywność wobec MAO-B, natomiast w wyższych dawkach może również hamować MAO-A, co zwiększa ryzyko interakcji z produktami zawierającymi tyraminę oraz innymi lekami. Lek może być stosowany w monoterapii we wczesnych stadiach choroby Parkinsona lub jako terapia wspomagająca lewodopę w zaawansowanym stadium choroby.
Selegilina dostępna jest w formie tabletek doustnych oraz tabletek rozpadających się w jamie ustnej (postać ODT). Metabolizowana jest do amfetaminy i metamfetaminy, co może powodować działania niepożądane, takie jak bezsenność czy niepokój. Nowszą alternatywą o korzystniejszym profilu metabolicznym jest rasagilina, również będąca inhibitorem MAO-B.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Citronil 10 mg
Cytalopram w dawce 10 mg (Citronil) jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub laktozę jednowodną (~23 mg/tabletkę), a także u osób stosujących inhibitory MAO, w tym selegilinę >10 mg/dobę, ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego. Należy zachować okresy karencji: minimum 2 tygodnie po odstawieniu nieodwracalnych inhibitorów MAO przed rozpoczęciem cytalopramu oraz co najmniej 7 dni po zakończeniu terapii cytalopramem przed włączeniem MAO. Jednoczesne stosowanie z linezolidem wymaga ścisłej kontroli ciśnienia tętniczego i obserwacji pacjenta. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest obecność wydłużonego QT w EKG, wrodzonego zespołu długiego QT lub stosowanie leków wydłużających QT, ze względu na ryzyko torsade de pointes i innych groźnych arytmii.
antybiotyk makrolidowy, ciśnienie tętnicze, cytalopram, EKG, erytromycyna, fenotiazyna, hipokalemia, hipomagnezemia, inhibitor MAO, laktoza jednowodna, lek antyarytmiczny, lek przeciwpsychotyczny, linezolid, nadwrażliwość na lek, padaczka, pimozyd, selegilina, tendencje samobójcze, torsade de pointes, tramadol, tryptan, wydłużenie odcinka QT, zaburzenie funkcji nerek, zaburzenie funkcji wątroby, zespół długiego QT, zespół odstawienia u noworodka, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Skład i postać leku – Segan 5 mg
Produkt leczniczy Segan zawiera selegiliny chlorowodorek w dawce 5 mg na tabletkę, dostępny w formie białych, okrągłych, obustronnie wypukłych tabletek. Substancje pomocnicze to Ludipress (mieszanina laktozy, powidonu K30 i krospowidonu) oraz magnezu stearynian. Istotne jest, że preparat zawiera laktozę, co należy uwzględnić u pacjentów z nietolerancją cukrów. Tabletki pakowane są w blistry z folii Aluminium/PVC, po 60 sztuk w opakowaniu (3 blistry po 20 tabletek). Zalecane jest przechowywanie w oryginalnym opakowaniu w temperaturze poniżej 25°C, co zapewnia zachowanie stabilności i okresu ważności wynoszącego 3 lata od daty produkcji.
- Leksykon leków
Interakcje leku – Nexpram 10 mg
Escytalopram, aktywny składnik preparatu Nexpram, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Przeciwwskazane jest łączenie go z inhibitorami monoaminooksydazy (zarówno nieodwracalnymi nieselektywnymi, jak i odwracalnymi selektywnymi MAO-A, np. moklobemidem), linezolidem oraz lekami wydłużającymi odstęp QT (m.in. leki przeciwarytmiczne klasy IA i III, niektóre przeciwpsychotyczne, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, wybrane antybiotyki i leki przeciwmalaryczne) ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego i poważnych zaburzeń rytmu serca. Współistniejące stosowanie leków serotoninergicznych (opioidy, tryptany), leków obniżających próg drgawkowy, litu, tryptofanu oraz preparatów z dziurawca wymaga ostrożności i monitorowania pacjenta. Escytalopram może nasilać ryzyko krwawień przy jednoczesnym stosowaniu doustnych leków przeciwzakrzepowych i NLPZ, a także zwiększać ryzyko złośliwych zaburzeń rytmu serca w połączeniu z lekami powodującymi hipokaliemię lub hipomagnezemię.
astemizol, bupropion, cymetydyna, CYP2D6, CYP3A4, dezypramina, dziurawiec, enzym CYP2C19, erytromycyna, escytalopram, ezomeprazol, flekainid, flukonazol, fluwoksamina, halofantryna, haloperydol, hipokaliemia, hipomagnezemia, hydroksyzyna, inhibitor MAO, klomipramina, lanzoprazol, lek neuroleptyczny, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwmalaryczny, lek przeciwzakrzepowy, lek serotoninergiczny, linezolid, meflochina, metoprolol, mizolastyna, moklobemid, moksyfloksacyna, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, nortryptylina, omeprazol, pentamidyna, pimozyd, pochodna fenotiazyny, próg drgawkowy, propafenon, rysperydon, selegilina, sparfloksacyna, tiorydazyna, tramadol, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, tryptofan, tyklopidyna, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie rytmu serca, zespół serotoninowy - Leksykon substancji czynnych
Selegilina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania toksykologiczne selegiliny przeprowadzone na różnych modelach zwierzęcych wykazały brak specyficznej toksyczności narządowej oraz nie potwierdziły działania mutagennego i kancerogennego. Testy mutagenności, w tym bakteryjny test Amesa oraz analiza zmian chromosomalnych, nie wykazały genotoksyczności. Długoterminowe badania kancerogenności nie potwierdziły potencjału rakotwórczego substancji. W badaniach teratologicznych na szczurach podawano selegilinę w dawkach 4, 12 oraz 36 mg/kg masy ciała, co odpowiada 4-35-krotnemu przekroczeniu dawek terapeutycznych u ludzi (przeliczenie na mg/m²), bez wykazania działania teratogennego. Natomiast u królików, przy dawce 50 mg/kg m.c., zaobserwowano zmniejszenie liczby potomstwa, co jednak dotyczyło dawek znacznie przekraczających kliniczne stosowanie.
badanie kancerogenności, badanie teratogenności, badanie toksykologiczne, dawka terapeutyczna, dawkowanie na masę ciała, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, efekt toksyczny, genotoksyczność, parametr toksykologiczny, potencjał kancerogenny, preparat Segan, profil bezpieczeństwa, selegilina, toksyczność narządowa - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Selgres 5 mg
Lek Selgres, zawierający chlorowodorek selegiliny w dawce 5 mg w formie tabletek powlekanych, stosowany jest u dorosłych w dawce dobowej 10 mg. Możliwe schematy dawkowania to jednorazowe podanie 10 mg rano lub podzielenie dawki na 5 mg rano i 5 mg wczesnym popołudniem. Maksymalna dawka dobowa nie powinna być przekraczana. W terapii skojarzonej z lewodopą (lub lewodopą i karbidopą) selegilina pozwala na redukcję dawki lewodopy średnio o 30%, a maksymalnie do 50%. U pacjentów geriatrycznych nie jest konieczna modyfikacja dawkowania, natomiast u osób z umiarkowanymi i ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby lub nerek lek należy stosować ostrożnie, pod ścisłą kontrolą lekarską. Brak jest danych klinicznych dotyczących stosowania u dzieci i młodzieży, dlatego nie zaleca się podawania leku w tej grupie wiekowej.
chlorowodorek selegiliny, ciężkie zaburzenie, dawka dobowa, dawka lewodopy, dawka podzielona, kontrola lekarska, lewodopa i karbidopa, pacjent geriatryczny, pacjent pediatryczny, podanie doustne, schemat jednorazowy, schemat podzielony, selegilina, Selgres, tabletki powlekane, terapia skojarzona z lewodopą, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Interakcje leku – Seronil 10 mg
Fluoksetyna charakteryzuje się długim okresem półtrwania zarówno substancji macierzystej, jak i aktywnego metabolitu norfluoksetyny, co ma istotne znaczenie przy ocenie interakcji farmakodynamicznych i farmakokinetycznych, zwłaszcza podczas zmiany terapii. Bezwzględnie przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie fluoksetyny z nieodwracalnymi, nieselektywnymi inhibitorami MAO (np. iproniazyd) ze względu na ryzyko ciężkiego zespołu serotoninowego, objawiającego się hipertermią, sztywnością mięśni, miokloniami i zaburzeniami świadomości. Zaleca się zachowanie odstępu co najmniej 2 tygodni od odstawienia IMAO przed rozpoczęciem fluoksetyny oraz 5 tygodni po zakończeniu terapii fluoksetyną przed włączeniem IMAO. Fluoksetyna silnie hamuje CYP2D6, co może prowadzić do istotnych interakcji, np. zmniejszenia stężenia aktywnego metabolitu tamoksyfenu (endoksyfenu) o 65-75%, nasilając ryzyko bradykardii przy jednoczesnym stosowaniu metoprololu oraz zwiększając ryzyko toksyczności fenytoiny. Wskazane jest ostrożne dawkowanie i monitorowanie kliniczne w przypadku leków o wąskim indeksie terapeutycznym metabolizowanych przez CYP2D6 (flekainid, propafenon, nebiwolol, atomoksetyna, karbamazepina, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, rysperydon).
agregacja płytek, atomoksetyna, błękit metylenowy, bupropion, butyrofenon, chlorek metylotioniny, cyproheptadyna, dantrolen, desmopresyna, diuretyk, dziurawiec zwyczajny, endoksyfen, fenytoina, flekainid, fluoksetyna, hiponatremia, inhibitor CYP2D6, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, karbamazepina, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwzakrzepowy, lek serotoninergiczny, linezolid, meflochina, mekwitazyna, metoprolol, nebiwolol, norfluoksetyna, okskarbazepina, pochodna fenotiazyny, próg drgawkowy, propafenon, rysperydon, selegilina, tamoksyfen, tramadol, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, tryptofan, wskaźnik INR, wydłużenie odstępu QT, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Pram 20 mg
Preparat PRAM zawierający 20 mg cytalopramu (w postaci bromowodorku) jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, a także u osób z rozpoznanym lub wrodzonym wydłużeniem odstępu QT w EKG. Szczególnie istotne jest unikanie jednoczesnego stosowania cytalopramu z inhibitorami monoaminooksydazy (MAO), w tym selegiliną w dawce powyżej 10 mg/dobę, ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego. Zaleca się zachowanie przerw co najmniej 14 dni po zakończeniu terapii nieodwracalnymi inhibitorami MAO przed rozpoczęciem cytalopramu oraz minimum 7 dni po zakończeniu cytalopramu przed włączeniem inhibitorów MAO. Ponadto, przeciwwskazane jest łączenie cytalopramu z linezolidem, chyba że możliwa jest ścisła kontrola kliniczna i monitorowanie ciśnienia tętniczego.
arytmia komorowa, bromowodorek, cytalopram, inhibitor MAO, inhibitor monoaminooksydazy, kanałopatia, linezolid, nadwrażliwość, neuroleptyk, nieodwracalny inhibitor MAO, odwracalny inhibitor MAO, pimozyd, powikłanie sercowo-naczyniowe, reakcja anafilaktyczna, selegilina, tabletka powlekana, torsade de pointes, wrodzony zespół wydłużonego odstępu QT, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie hemodynamiczne, zaburzenie psychotyczne, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Nakom 250 mg + 25 mg
Lek Nakom, zawierający 250 mg lewodopy i 25 mg karbidopy, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki leku, jaskrą z wąskim kątem przesączania, ciężką niewydolnością serca, ciężkimi zaburzeniami rytmu serca, ostrą fazą udaru mózgu oraz u osób z ciężkimi psychozami. Ponadto, stosowanie leku jest bezwzględnie przeciwwskazane w przypadku jednoczesnego podawania nieselektywnych inhibitorów MAO oraz selektywnych inhibitorów MAO typu A, z koniecznością przerwania ich stosowania na minimum 2 tygodnie przed rozpoczęciem terapii Nakomem. Lek może być stosowany z selektywnymi inhibitorami MAO typu B, np. chlorowodorkiem selegiliny, pod warunkiem stosowania ich w zalecanych dawkach terapeutycznych. Ze względu na potencjalne ryzyko aktywacji rozwoju czerniaka złośliwego, Nakom nie powinien być podawany pacjentom z podejrzanymi zmianami skórnymi wymagającymi oceny dermatologicznej oraz z wywiadem czerniaka złośliwego.
arytmia, czerniak złośliwy, działanie sympatykomimetyczne, inhibitor monoaminooksydazy, jaskra z wąskim kątem przesączania, lek sympatykomimetyczny, lewodopa z karbidopą, nadwrażliwość na lewodopę, niewydolność serca, objaw psychotyczny, ostra faza udaru, ostry udar mózgu, psychoza, selegilina, selektywny inhibitor MAO typu A, selektywny inhibitor MAO typu B, zaburzenie kardiologiczne, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Interakcje leku – Betaserc ODT 24 mg
Dichlorowodorek betahistyny, stosowany w terapii choroby Ménière’a, wykazuje ograniczone ryzyko interakcji lekowych na podstawie badań in vitro. Nie przewiduje się istotnego hamowania enzymów cytochromu P450, co minimalizuje ryzyko interakcji farmakokinetycznych z lekami metabolizowanymi przez ten układ enzymatyczny. Istotną uwagę zwraca potencjalna interakcja z inhibitorami monoaminooksydazy (MAO), w tym selektywnymi inhibitorami MAO-B, jak selegilina, które mogą hamować metabolizm betahistyny, prowadząc do zwiększenia jej stężenia i nasilenia działań niepożądanych. Ponadto, ze względu na strukturalne podobieństwo betahistyny do histaminy, możliwe są interakcje z lekami antyhistaminowymi, które mogą osłabiać wzajemne działanie terapeutyczne poprzez konkurencyjne wiązanie z receptorami histaminowymi. Zaleca się monitorowanie skuteczności terapii i ewentualną modyfikację dawkowania w przypadku jednoczesnego stosowania tych leków.
aspartam, badanie in vitro, betahistyna, Betaserc ODT, choroba Ménière’a, cytochrom P450, dichlorowodorek betahistyny, działanie niepożądane, farmakodynamika leku, farmakokinetyka, fenyloketonuria, inhibitor MAO, inhibitor monoaminooksydazy, interakcja lekowa, lek antyhistaminowy, nietolerancja cukrów, ośrodkowy układ nerwowy, receptor histaminowy, sacharoza, selegilina, selektywny inhibitor MAO-B, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia równowagi, zawroty głowy, zawroty głowy pochodzenia przedsionkowego - Leksykon leków
Interakcje leku – Betahistine dihydrochloride Accord 24 mg
Betahistyna dichlorowodorek, będąca analogiem histaminy i działająca jako częściowy agonista receptorów H1 oraz antagonista receptorów H3, wykazuje potencjalne interakcje farmakologiczne, głównie oparte na badaniach in-vitro. Nie stwierdzono inhibicji enzymów cytochromu P450 in-vivo, co wskazuje na niskie ryzyko interakcji farmakokinetycznych z lekami metabolizowanymi przez ten układ. Istotne jest jednak zachowanie ostrożności przy jednoczesnym stosowaniu betahistyny z inhibitorami monoaminooksydazy (MAO), w tym selektywnymi inhibitorami MAO-B (np. selegilina), ze względu na hamowanie metabolizmu betahistyny i potencjalne zwiększenie jej stężenia w surowicy, co może nasilać działania niepożądane. Zaleca się monitorowanie pacjenta oraz ewentualne dostosowanie dawki betahistyny.
analog histaminy, antagonista receptora H3, betahistyna dichlorowodorek, choroba Parkinsona, cytochrom P450, działanie na OUN, działanie niepożądane, inhibitor MAO typu B, inhibitor monoaminooksydazy, interakcja farmakokinetyczna, interakcja farmakologiczna, lek przeciwhistaminowy, ośrodkowy układ nerwowy, receptor histaminowy, selegilina, stężenie w surowicy, zaburzenie przedsionkowe - Leksykon leków
Interakcje leku – Ioflupane (123I) ROTOP 74 MBq/ml
Joflupan (123I) działa poprzez wiązanie z presynaptycznym transporterem dopaminy, co umożliwia diagnostykę układu dopaminergicznego, jednak brak jest formalnych badań interakcji lekowych u ludzi. Leki o wysokim powinowactwie do transportera dopaminy, takie jak amfetamina, bupropion, kokaina, metylofenidat czy sertralina, mogą znacząco zaburzać wyniki obrazowania, dlatego zaleca się ich odstawienie na co najmniej 5 okresów półtrwania przed badaniem. Natomiast leki takie jak amantadyna, lewodopa, selegilina, agoniści dopaminy (np. pergolid) oraz antagoniści receptorów dopaminergicznych działający postsynaptycznie nie wykazują istotnego wpływu na wiązanie joflupanu (123I) i mogą być kontynuowane. Produkt zawiera etanol w stężeniu 31,6 g/l, co wymaga ostrożności u pacjentów z chorobami wątroby, uzależnieniem od alkoholu, padaczką oraz u kobiet w ciąży i karmiących; zaleca się unikanie spożycia alkoholu przed badaniem i przez 24 godziny po nim.
agonista dopaminy, amantadyna, amfetamina, antagonista receptora dopaminergicznego, benzatropina, bupropion, choroba Parkinsona, choroba wątroby, diureza, fentermina, inhibitor MAO-B, joflupen 123I, kokaina, lewodopa, mazyndol, metoprolol, metylofenidat, padaczka, promieniowanie jonizujące, propranolol, prymidon, selegilina, sertralina, skażenie radioaktywne, transporter dopaminy, triheksyfenidyl, układ dopaminergiczny, uzależnienie od alkoholu, wynik fałszywie ujemny - Leksykon leków
Interakcje leku – Lamisil 250 mg
Terbinafina w dawkach 125 mg i 250 mg wykazuje istotne działanie hamujące izoenzym CYP2D6, co może prowadzić do zwiększenia stężenia leków metabolizowanych przez ten enzym. Szczególnie narażone na interakcje są trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne (np. amitriptylina, imipramina), beta-adrenolityki (metoprolol, propranolol), selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (fluoksetyna, paroksetyna), leki przeciwarytmiczne klasy 1A, 1B i 1C (propafenon, flekainid) oraz inhibitory MAO typu B (selegilina, rasagilina). Interakcje te mogą skutkować podwyższeniem stężenia tych leków w surowicy, co zwiększa ryzyko działań niepożądanych, w tym zaburzeń rytmu serca i innych powikłań. W przypadku leków o wąskim indeksie terapeutycznym zaleca się ścisłe monitorowanie kliniczne, rozważenie redukcji dawki lub alternatywnej terapii.
amitryptylina, badanie in vitro, badanie in vivo, beta-adrenolityk, CYP2D6, doksepina, elektrokardiografia, enkainid, flekainid, fluoksetyna, fluwoksamina, hepatotoksyczność, imipramina, inhibitor MAO-B, interakcja lekowa, izoenzym CYP2D6, klomipramina, Lamisil, lek przeciwarytmiczny, metoprolol, paroksetyna, propafenon, propranolol, rasagilina, selegilina, SSRI, terbinafina, timolol, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, wąski indeks terapeutyczny - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Andepin 20 mg
Lek Andepin (fluoksetyna) w dawce 20 mg w postaci kapsułek twardych posiada istotne przeciwwskazania, które należy bezwzględnie respektować. Podstawowym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na fluoksetynę lub substancje pomocnicze, w tym laktozę bezwodną (120 mg) oraz żółcień chinolinową (0,0937 mg), które mogą wywołać reakcje alergiczne. Bezwzględnie przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie fluoksetyny z inhibitorami monoaminooksydazy (MAO), zarówno selektywnymi (np. selegilina), jak i odwracalnymi (RIMA, np. moklobemid), ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego. Objawy tego zespołu obejmują hipertermię, sztywność mięśniową, zaburzenia układu autonomicznego (wahania ciśnienia, tachykardia, pocenie się), mioklonie, ataksję, dyzartrię oraz rozchwianie emocjonalne, które w skrajnych przypadkach mogą prowadzić do delirium lub śpiączki, stanowiąc zagrożenie życia.
antagonista receptorów serotoninowych, ataksja, biologiczny okres półtrwania, cyproheptadyna, dantrolen, delirium, dyzartria, fluoksetyna, hipertermia, inhibitor monoaminooksydazy, laktoza bezwodna, lek zwiotczający mięśnie szkieletowe, mioklonie, moklobemid, nadwrażliwość na substancję czynną, nietolerancja laktozy, norfluoksetyna, odwracalny inhibitor MAO, politerapia, reakcja alergiczna, rozchwianie emocjonalne, selegilina, selektywny inhibitor MAO, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, śpiączka, SSRI, sztywność mięśniowa, tachykardia, układ serotoninergiczny, wahania ciśnienia tętniczego, zaburzenia koordynacji ruchowej, zaburzenia układu autonomicznego, zespół serotoninowy, żółcień chinolinowa - Leksykon leków
Interakcje leku – Mozarin Swift 20 mg
Escytalopram, substancja czynna preparatu Mozarin Swift, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Bezwzględnie przeciwwskazane jest łączne stosowanie z nieodwracalnymi nieselektywnymi inhibitorami MAO (przerwa 14 dni przed i 7 dni po terapii escytalopramem) ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego. Podobne przeciwwskazania dotyczą moklobemidu i linezolidu. Escytalopram nie powinien być łączony z lekami wydłużającymi odstęp QT (np. leki przeciwarytmiczne klasy IA i III, niektóre neuroleptyki, antybiotyki jak erytromycyna IV, halofantryna) z powodu ryzyka złośliwych zaburzeń rytmu serca. Należy zachować ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu selegiliny (do 10 mg/dobę), leków serotoninergicznych (np. tramadol, tryptany), leków obniżających próg drgawkowy, litu, tryptofanu, preparatów z dziurawca zwyczajnego oraz leków przeciwzakrzepowych i NLPZ, monitorując odpowiednio parametry kliniczne i laboratoryjne. Spożycie alkoholu podczas terapii nie jest zalecane ze względu na potencjalne nasilenie działań niepożądanych.
cymetydyna, dezypramina, działanie serotoninergiczne, dziurawiec zwyczajny, escytalopram, flekainid, flukonazol, haloperydol, hipokaliemia, hipomagnezemia, inhibitor MAO, inhibitor MAO-A, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, izoenzym CYP2C19, izoenzym CYP2D6, izoenzym CYP3A4, krzepnięcie krwi, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwpsychotyczny, lek przeciwzakrzepowy, lek trójpierścieniowy przeciwdepresyjny, linezolid, moklobemid, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obniżenie progu drgawkowego, omeprazol, propafenon, rysperydon, selegilina, tiorydazyna, wydłużenie odstępu QT, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Mirzaten Q-Tab 30 mg
Lek Mirzaten Q-Tab zawierający mirtazapinę w dawkach 15 mg, 30 mg oraz 45 mg w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej posiada bezwzględne przeciwwskazania do stosowania. Należy bezwzględnie unikać podawania tego leku pacjentom z nadwrażliwością na mirtazapinę lub substancje pomocnicze, takie jak laktoza (35,62 mg, 71,25 mg, 106,87 mg odpowiednio dla dawek 15 mg, 30 mg i 45 mg), sorbitol (4,9-13,8 mg, 9,9-27,7 mg, 14,8-41,5 mg) oraz aspartam (1,6 mg, 3,2 mg, 4,8 mg). Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z fenyloketonurią ze względu na obecność aspartamu, będącego źródłem fenyloalaniny, oraz u osób z nietolerancją laktozy, zwłaszcza przy wyższych dawkach leku. Forma farmaceutyczna tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej wymaga także uwagi w kontekście schorzeń jamy ustnej i zaburzeń połykania.
aspartam, dysfagia, fenelzyna, fenyloalanina, fenyloketonuria, inhibitor MAO, inhibitor monoaminooksydazy, izokarboksazyd, laktoza, linezolid, mirtazapina, Mirzaten Q-Tab, moklobemid, nadwrażliwość na substancję czynną, nieselektywny inhibitor MAO, nietolerancja laktozy, rasagilina, reakcja alergiczna, selegilina, selektywny inhibitor MAO-A, selektywny inhibitor MAO-B, sorbitol, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej, tranylcypromina, zaburzenie połykania - Leksykon leków
Interakcje leku – Morphini sulfas WZF 10 mg/ml
Morfina siarczan wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą prowadzić do poważnych powikłań klinicznych, zwłaszcza w kontekście jednoczesnego stosowania z lekami działającymi depresyjnie na ośrodkowy układ nerwowy (OUN), takimi jak benzodiazepiny, leki znieczulające, nasenne, przeciwlękowe, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, fenotiazyny, gabapentyna i pregabalina. Interakcje te zwiększają ryzyko nadmiernej sedacji, depresji oddechowej, a nawet śpiączki lub zgonu, co wymaga ograniczenia dawki i czasu terapii oraz ścisłego monitorowania pacjenta. Morfina nasila również działanie hipotensyjne leków uspokajających, przeciwpsychotycznych i innych obniżających ciśnienie tętnicze, co może skutkować znaczącymi spadkami ciśnienia. Ponadto, stosowanie leków cholinolitycznych (np. atropiny) z morfiną może prowadzić do ciężkich zaparć i zatrzymania moczu, a morfina hamuje działanie prokinetyków (cyzapryd, metoklopramid, domperydon), co wpływa na motorykę przewodu pokarmowego i może opóźniać wchłanianie innych leków, np. inhibitorów P2Y12 stosowanych w ostrym zespole wieńcowym, zmniejszając ich skuteczność.
alkohol etylowy, benzodiazepiny, ciśnienie tętnicze, cymetydyna, cyprofloksacyna, cyzapryd, depresja oddechowa, domperydon, działanie hipotensyjne, działanie toksyczne, farmakologia kliniczna, gabapentyna, inhibitor P2Y12, lek prokinetyczny, leki cholinolityczne, leki dopaminergiczne, leki nasenne, leki przeciwlękowe, leki znieczulające, meksyletyna, metoklopramid, midazolam, motoryka przewodu pokarmowego, ośrodkowy układ nerwowy, ostry zespół wieńcowy, pochodne fenotiazyny, selegilina, siarczan morfiny, skurcz dróg żółciowych, terapia przeciwpłytkowa, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, zatrzymanie moczu - Leksykon leków
Interakcje leku – Escipram 5 mg
Escytalopram wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Przeciwwskazane jest łączenie go z nieodwracalnymi nieselektywnymi inhibitorami MAO oraz odwracalnymi selektywnymi inhibitorami MAO-A (np. moklobemid) ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego. Podobne zagrożenie występuje przy stosowaniu linezolidu i selegiliny (do 10 mg/dobę). Escytalopram nie powinien być łączony z lekami wydłużającymi odstęp QT (np. leki przeciwarytmiczne klasy IA i III, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, niektóre antybiotyki jak sparfloksacyna, erytromycyna IV) z powodu ryzyka arytmii. Współistniejące stosowanie leków serotoninergicznych (tramadol, buprenorfina, sumatryptan) wymaga ścisłego monitorowania. Należy także zachować ostrożność przy łączeniu z lekami obniżającymi próg drgawkowy oraz doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi, ze względu na ryzyko krwawień i konieczność kontroli parametrów krzepnięcia. Preparaty z dziurawca zwyczajnego zwiększają częstość działań niepożądanych i nie są zalecane w terapii skojarzonej z escytalopramem.
arytmia złośliwa, cymetydyna, demetylowany escytalopram, dezypramina, doustny lek przeciwzakrzepowy, działanie sedatywne, dziurawiec zwyczajny, escytalopram, flukonazol, fluwoksamina, hipokaliemia, hipomagnezemia, inhibitor CYP2C19, inhibitor izoenzymu, interakcja leku z alkoholem, izoenzym CYP, izoenzym CYP2C19, lanzoprazol, lek obniżający próg drgawkowy, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwpsychotyczny, lek serotoninergiczny, lek wydłużający odstęp QT, linezolid, lit, nieodwracalny nieselektywny inhibitor MAO, niesterydowy lek przeciwzapalny, odwracalny selektywny inhibitor MAO-A, omeprazol, selegilina, tiorydazyna, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, tyklopidyna, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Interakcje leku – Fluoksetyna EGIS 20 mg
Fluoksetyna charakteryzuje się długim okresem półtrwania, co ma istotne znaczenie przy zmianie terapii oraz w kontekście interakcji lekowych. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne stosowanie fluoksetyny z nieodwracalnymi, nieselektywnymi inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO), np. iproniazydem, ze względu na ryzyko rozwoju potencjalnie śmiertelnego zespołu serotoninowego. Zalecany odstęp czasowy to minimum 2 tygodnie po zakończeniu terapii IMAO przed rozpoczęciem fluoksetyny oraz 5 tygodni po odstawieniu fluoksetyny przed rozpoczęciem IMAO. Fluoksetyna hamuje metabolizm metoprololu, co zwiększa ryzyko bradykardii, a także metabolizm leków metabolizowanych przez CYP2D6 (np. tamoksyfen, fenytoina, leki przeciwarytmiczne, karbamazepina), co wymaga dostosowania dawek i monitorowania pacjenta. Ponadto, fluoksetyna może nasilać działanie leków przeciwzakrzepowych i przeciwpłytkowych, zwiększając ryzyko krwawień, co wymaga regularnej kontroli wskaźnika INR i stanu klinicznego.
atomoksetyna, błękit metylenowy, bradykardia, buprenorfina, cyproheptadyna, desmopresyna, diuretyk, doustny antykoagulant, dziurawiec zwyczajny, endoksyfen, fenytoina, flekainid, fluoksetyna, haloperydol, hipertermia, hiponatremia, inhibitor CYP2D6, inhibitor monoaminooksydazy, iproniazyd, karbamazepina, kloniczny skurcz mięśni, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwpsychotyczny, lek serotoninergiczny, linezolid, mekwitazyna, metoprolol, nebiwolol, niewydolność serca, norfluoksetyna, okskarbazepina, ośrodkowy układ nerwowy, pimozyd, pochodna fenotiazyny, próg drgawkowy, propafenon, rysperydon, selegilina, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, tamoksyfen, tramadol, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, tryptan, tryptofan, wskaźnik INR, wydłużenie odstępu QT, zespół serotoninowy, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Madopar 250 mg
Stosowanie leku Madopar wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z jaskrą z otwartym kątem przesączania, chorobami serca (w tym zaburzeniami rytmu i niewydolnością), a także u osób z ryzykiem niedociśnienia ortostatycznego, zwłaszcza w podeszłym wieku i przy jednoczesnym stosowaniu leków przeciwnadciśnieniowych. Zaleca się regularne monitorowanie ciśnienia śródgałkowego, czynności serca oraz morfologii krwi ze względu na ryzyko anemii hemolitycznej, trombocytopenii, leukopenii, a także potencjalnej agranulocytozy i pancytopenii. Należy również monitorować pacjentów pod kątem objawów depresji, zaburzeń kontroli impulsów (np. uzależnienie od hazardu, hiperseksualność, kompulsywne zachowania) oraz występowania senności i nagłych napadów snu, które mogą zagrażać bezpieczeństwu podczas prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn.
agonista dopaminy, agranulocytoza, amantadyna, anemia hemolityczna, bromokryptyna, choroba Parkinsona, ciśnienie śródgałkowe, czerniak, czynność wątroby, inhibitor COMT, inhibitor MAO, jaskra z otwartym kątem przesączania, katecholo-O-metylotransferaza, lek antycholinergiczny, lek przeciwpsychotyczny, lek sympatykomimetyczny, leukopenia, lewodopa, mioglobinuria, morfologia krwi, napad snu, niedociśnienie ortostatyczne, niewydolność serca, ostra niewydolność nerek, pancytopenia, produkt dopaminergiczny, przełom nadciśnieniowy, rabdomioliza, selegilina, trombocytopenia, zaburzenie kontroli impulsów, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie tętnic wieńcowych, zespół dysregulacji dopaminowej, zespół niespokojnych nóg, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon substancji czynnych
Cytalopram – Interakcje
Cytalopram wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, z których najistotniejsze klinicznie dotyczą inhibitorów monoaminooksydazy (MAO), leków wydłużających odstęp QT oraz produktów o działaniu serotoninergicznym. Jednoczesne stosowanie cytalopramu z inhibitorami MAO, w tym selegiliną w dawkach >10 mg, jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko ciężkiego zespołu serotoninowego objawiającego się pobudzeniem, drżeniem, drgawkami mioklonicznymi i hipertermią. Również łączenie z lekami wydłużającymi odstęp QT (np. pimozyd 2 mg/dobę, leki przeciwarytmiczne klasy IA i III, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne) jest przeciwwskazane z powodu addytywnego ryzyka arytmii; pimozyd w skojarzeniu z cytalopramem powoduje wydłużenie QTc o około 10 ms. Ponadto, stosowanie cytalopramu z opioidami (tramadol, buprenorfina) i tryptanami (sumatryptan, oksytryptan) może nasilać działanie serotoninergiczne, co wymaga ostrożności i monitorowania objawów. W przypadku litu i dziurawca zwyczajnego obserwuje się potencjalne nasilenie działań niepożądanych, a u pacjentów przyjmujących leki przeciwzakrzepowe lub wpływające na płytki krwi istnieje zwiększone ryzyko krwawień.
amitryptylina, astemizol, buprenorfina, bupropion, buspiron, cymetydyna, CYP2C19, CYP2D6, CYP3A4, dezypramina, digoksyna, dipirydamol, dziurawiec zwyczajny, epoksyd karbamazepiny, erytromycyna, escytalopram, ezomeprazol, fenotiazyna, flekainid, flukonazol, fluwoksamina, halofantryna, haloperydol, hipokaliemia, hipomagnezemia, imipramina, inhibitor CYP2C19, inhibitor MAO, inhibitor MAO-B, inhibitor monoaminooksydazy, izoenzym cytochromu P450, karbamazepina, ketokonazol, klomipramina, klozapina, kwas acetylosalicylowy, lanzoprazol, lek opioidowy, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwbakteryjny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwmalaryczny, lek przeciwpsychotyczny, lek przeciwzakrzepowy, lewomepromazyna, lit, mefenytoina, meflochina, metoprolol, mizolastyna, moklobemid, moksyfloksacyna, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nortryptylina, oksytryptan, omeprazol, P-glikoproteina, pentamidyna, pimozyd, próg drgawkowy, propafenon, rysperydon, selegilina, sparfloksacyna, sparteina, sumatryptan, teofilina, tiorydazyna, tramadol, triazolam, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, tryptan, tryptofan, tyklopidyna, warfaryna, wydłużenie odstępu QT, zespół serotoninowy, złośliwa arytmia - Leksykon substancji czynnych
Benserazyd – Przeciwwskazania stosowania
Benserazyd, stosowany w połączeniu z lewodopą (np. w preparatach Xevoben i Xevoben XR), posiada liczne przeciwwskazania, które należy bezwzględnie uwzględnić w praktyce klinicznej. Podstawowymi przeciwwskazaniami są nadwrażliwość na substancję czynną lub składniki pomocnicze, wiek poniżej 25 lat (ze względu na ryzyko zaburzeń kostnienia), ciężkie zaburzenia endokrynologiczne (nadczynność tarczycy, zespół Cushinga, guz chromochłonny nadnerczy), a także ciężka niewydolność wątroby, nerek (w tym u pacjentów z zespołem niespokojnych nóg leczonych preparatem Xevoben XR, gdzie niewydolność nerek nieleczona dializami jest przeciwwskazaniem), oraz zaburzenia hematopoezy. Ponadto, benserazyd jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężkimi chorobami serca (ciężka tachykardia, zaburzenia rytmu, niewydolność serca) oraz u osób z psychozami niezależnie od etiologii. Warto podkreślić, że preparaty dostępne są w dawkach: Xevoben – 50 mg + 12,5 mg, 100 mg + 25 mg, 200 mg + 50 mg (lewodopa + benserazyd) oraz Xevoben XR – 100 mg + 25 mg (lewodopa + benserazyd).
antykoncepcja, benserazyd, choroba nerek, ciężka choroba serca, ciśnienie wewnątrzgałkowe, dysfagia, guz chromochłonny nadnerczy, inhibitor MAO, jaskra z zamkniętym kątem przesączania, lewodopa, moklobemid, nadczynność tarczycy, nadwrażliwość na substancję czynną, nieselektywny inhibitor monoaminooksydazy, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, pheochromocytoma, przełom nadciśnieniowy, psychoza, rasagilina, rozwój układu kostnego, selegilina, selektywny inhibitor MAO-A, selektywny inhibitor MAO-B, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, tachykardia, zaburzenie hematopoezy, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie umysłowe, zespół Cushinga, zespół niespokojnych nóg - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Aurorix 150 mg
Lek Aurorix zawierający moklobemid w dawce 150 mg, jako selektywny inhibitor MAO-A, posiada szereg bezwzględnych przeciwwskazań, które należy uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Podstawowymi przeciwwskazaniami są nadwrażliwość na moklobemid lub substancje pomocnicze (w tym laktozę jednowodną), ostre stany splątania oraz guz chromochłonny nadnerczy ze względu na ryzyko przełomu nadciśnieniowego. Lek nie jest wskazany u dzieci z powodu braku danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności. Szczególną uwagę należy zwrócić na wywiad alergologiczny oraz stan psychiczny pacjenta przed włączeniem terapii.
amitryptylina, atypowy lek przeciwdepresyjny, bupropion, choroba Parkinsona, dekstrometorfan, dziedziczna nietolerancja galaktozy, fenylefryna, fluoksetyna, guz chromochłonny nadnerczy, inhibitor MAO-A, inhibitor MAO-B, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, klomipramina, lek przeciwkaszlowy, linezolid, migrena, moklobemid, nadwrażliwość na moklobemid, niedobór laktazy, nietolerancja laktozy, opioidowy lek przeciwbólowy, ostry stan splątania, paroksetyna, petydyna, phaeochromocytoma, przełom nadciśnieniowy, pseudoefedryna, selegilina, sertralina, SSRI, sumatryptan, tramadol, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, tryptany, zaburzenie czynności wątroby, zespół serotoninowy, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, znieczulenie ogólne, zolmitryptan - Leksykon leków
Przeciwwskazania – AuroMirta ORO 45 mg
Lek AuroMirta ORO (mirtazapina) w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej dostępny jest w dawkach 15 mg, 30 mg oraz 45 mg, zawierających odpowiednio 3 mg, 6 mg i 9 mg aspartamu jako substancji pomocniczej. Podstawowym przeciwwskazaniem do stosowania jest nadwrażliwość na mirtazapinę lub jakikolwiek składnik preparatu, w tym aspartam, co jest szczególnie istotne u pacjentów z fenyloketonurią ze względu na obecność fenyloalaniny. Konieczne jest również wykluczenie jednoczesnego stosowania inhibitorów monoaminooksydazy (MAO), takich jak moklobemid, fenelzyna, tranylcypromina, selegilina czy rasagilina, ze względu na ryzyko wystąpienia zespołu serotoninowego, który stanowi zagrożenie życia.
aspartam, choroba Parkinsona, depresja, fenelzyna, fenyloalanina, fenyloketonuria, inhibitory MAO, mirtazapina, mirtazapina tabletki ulegające rozpadowi, moklobemid, nadwrażliwość na aspartam, rasagilina, reakcja alergiczna, selegilina, tabletka ulegająca rozpadowi, tranylcypromina, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Duodopa 20 mg/ml + 5 mg/ml
Lek Duodopa, zawierający lewodopę (20 mg/ml) i karbidopę (5 mg/ml) w formie żelu dojelitowego, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki preparatu, jaskrą z wąskim kątem przesączania, ciężką niewydolnością serca, ciężkimi zaburzeniami rytmu serca, ostrym udarem, guzami chromochłonnymi, nadczynnością tarczycy, zespołem Cushinga oraz u osób z podejrzanymi lub rozpoznanymi zmianami skórnymi, w tym czerniakiem. Szczególną uwagę należy zwrócić na przeciwwskazania wynikające z interakcji lekowych, zwłaszcza z nieselektywnymi inhibitorami MAO oraz selektywnymi inhibitorami MAO typu A, których jednoczesne stosowanie z Duodopą jest zabronione ze względu na ryzyko przełomu nadciśnieniowego.
arytmia, choroba Parkinsona, ciśnienie wewnątrzgałkowe, czerniak, czerniak złośliwy, dysfagia, dysfunkcja mięśnia sercowego, guz chromochłonny, hemodynamika mózgowa, incydent naczyniowo-mózgowy, inhibitor MAO typu A, inhibitor MAO typu B, inhibitory MAO, jaskra z wąskim kątem, lek adrenomimetyczny, lewodopa i karbidopa, nadczynność tarczycy, nadwrażliwość na substancje, niewydolność serca, przełom hipertensyjny, przełom nadciśnieniowy, selegilina, udar mózgu, zaburzenia rytmu serca, żel dojelitowy, zespół Cushinga - Leksykon leków
Interakcje leku – Pram 20 mg
Podczas terapii cytalopramem (Pram 20 mg) istnieje wysokie ryzyko interakcji farmakodynamicznych i farmakokinetycznych, które mogą zagrażać życiu pacjenta. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne stosowanie cytalopramu z inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO), w tym selegiliną (>10 mg/dobę), moklobemidem i linezolidem, ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego objawiającego się pobudzeniem, drżeniem, drgawkami mioklonicznymi oraz hipertermią. Przeciwwskazane jest także łączenie cytalopramu z lekami wydłużającymi odstęp QT (np. leki przeciwarytmiczne klasy IA i III, niektóre neuroleptyki, antybiotyki jak sparfloksacyna, moksyfloksacyna, dożylna erytromycyna, pentamidyna, leki przeciwmalaryczne, np. halofantryna, oraz niektóre przeciwhistaminowe jak astemizol i mizolastyna) ze względu na ryzyko arytmii komorowych. Szczególną uwagę należy zwrócić na pimozyd, którego jednoczesne stosowanie z cytalopramem powoduje wzrost AUC i Cmax oraz wydłużenie QTc o około 10 ms, co jest przeciwwskazaniem do kojarzenia tych leków.
agonista receptora 5-HT, atypowy lek przeciwpsychotyczny, buprenorfina, bupropion, cytalopram, dziurawiec zwyczajny, haloperydol, hemostaza, inhibitor MAO-B, inhibitor monoaminooksydazy, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwbakteryjny, lek przeciwdepresyjny trójpierścieniowy, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwmalaryczny, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwpsychotyczny, lek przeciwzakrzepowy, lek serotoninergiczny, meflochina, neuroleptyk, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obniżenie progu drgawkowego, pimozyd, pochodna fenotiazyny, selegilina, SSRI, terapia elektrowstrząsowa, tramadol, tryptan, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia rytmu serca, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Interakcje leku – Autostrzykawka Morfina Przeciwko Bólowi 20 mg/2 ml
Morfina, stosowana w dawce 20 mg/2 mL w preparacie Autostrzykawka Morfina Przeciwko Bólowi, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, szczególnie z lekami działającymi na ośrodkowy układ nerwowy (OUN). Współpodawanie morfiny z benzodiazepinami (np. diazepam, midazolam, lorazepam) oraz innymi lekami uspokajającymi znacząco zwiększa ryzyko depresji oddechowej, nadmiernej sedacji, śpiączki, a nawet zgonu, co wymaga ograniczenia dawki i czasu terapii oraz ścisłej obserwacji klinicznej. Alkohol potęguje te efekty, prowadząc do ciężkiej hipowentylacji, głębokiej sedacji i hipotonii, dlatego jego spożycie podczas terapii morfiną jest kategorycznie przeciwwskazane. Morfina nasila również działanie hipotensyjne leków uspokajających, przeciwpsychotycznych (pochodne fenotiazyny, haloperidol) oraz innych obniżających ciśnienie tętnicze, co może skutkować istotną klinicznie hipotonii. Ponadto, morfina wchodzi w interakcje z lekami przeciwdepresyjnymi (trójpierścieniowe), przeciwpadaczkowymi (gabapentyna, pregabalina), cholinolitykami (atropina, hioscyna), lekami prokinetycznymi (metoklopramid, domperidon, cyzapryd) oraz inhibitorami monoaminooksydazy (moklobemid, selegilina), z których niektóre mogą prowadzić do nasilenia działań niepożądanych lub przeciwwskazują jednoczesne stosowanie (IMAO).
W kontekście leczenia ostrego zespołu wieńcowego, morfina może opóźniać i zmniejszać wchłanianie doustnych inhibitorów P2Y12 (klopidogrel, tikagrelor, prasugrel), co może obniżać skuteczność terapii przeciwpłytkowej; w takich przypadkach zaleca się rozważenie pozajelitowego podania inhibitora P2Y12. Morfina może także zmniejszać stężenie cyprofloksacyny w osoczu, co ogranicza jej skuteczność, a jej stosowanie w premedykacji u pacjentów leczonych tym antybiotykiem jest niewskazane. Interakcje z lekami dopaminergicznymi mogą prowadzić do hipertermii i toksyczności OUN, natomiast opóźnienie wchłaniania meksyletyny może wpływać na kontrolę zaburzeń rytmu serca. Poziom istotności klinicznej interakcji z morfiną został sklasyfikowany jako bardzo wysoki (np. benzodiazepiny, alkohol, inhibitory MAO), wysoki (leki przeciwpsychotyczne, przeciwpłytkowe, przeciwdepresyjne, przeciwpadaczkowe) oraz średni (leki cholinolityczne, prokinetyczne, cyprofloksacyna, cymetydyna, meksyletyna), co wymaga odpowiedniego monitorowania i dostosowania terapii w celu minimalizacji ryzyka powikłań.
antagonista receptora H2, atropina, benzodiazepina, cymetydyna, cyprofloksacyna, depresja oddechowa, diazepam, fluorochinolon, gabapentyna, haloperidol, hipertermia, hipotonia, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor P2Y12, klopidogrel, lek cholinolityczny, lek dopaminergiczny, lek nasenny, lek prokinetyczny, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwpadaczkowy, lek przeciwpsychotyczny, lek uspokajający i przeciwlękowy, lek znieczulający, meksyletyna, metoklopramid, midazolam, opioidowy lek przeciwbólowy, ostry zespół wieńcowy, petydyna, pochodna fenotiazyny, pregabalina, selegilina, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny - Leksykon leków
Interakcje leku – Polvertic 24 mg
Betahistyna dichlorowodorek, substancja czynna preparatu Polvertic w dawce 24 mg, wykazuje potencjalne interakcje farmakologiczne, które należy uwzględnić podczas terapii. Badania in vitro wskazują, że betahistyna nie hamuje enzymów cytochromu P450, co minimalizuje ryzyko interakcji farmakokinetycznych z lekami metabolizowanymi przez ten system. Istotne jest jednak zachowanie ostrożności przy jednoczesnym stosowaniu inhibitorów monoaminooksydazy (MAO), w tym selektywnych inhibitorów MAO-B, takich jak selegilina, które mogą hamować metabolizm betahistyny, prowadząc do wzrostu jej stężenia i nasilenia działania farmakologicznego. Ponadto, ze względu na strukturalne podobieństwo do histaminy, betahistyna może wchodzić w interakcje z lekami antyhistaminowymi (antagonistami receptora H1), co może skutkować wzajemnym osłabieniem efektów terapeutycznych obu grup leków.
antagoniści receptora H1, betahistyna dichlorowodorek, choroba Ménière’a, cytochrom P450, działania niepożądane, farmakoterapia, inhibitory MAO, inhibitory MAO-B, interakcje lekowe, leki antyhistaminowe, ośrodkowy układ nerwowy, Polvertic, profil bezpieczeństwa, selegilina, szum uszny, utrata słuchu, zaburzenia przedsionkowe, zaburzenia równowagi, zawroty głowy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Linezolid Polpharma 2 mg/ml
Linezolid Polpharma w stężeniu 2 mg/ml (600 mg w 300 ml roztworu) jest izotonicznym roztworem do infuzji, którego stosowanie wymaga szczegółowej analizy przeciwwskazań. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na linezolid lub składniki preparatu, a także jednoczesne lub niedawne (do 2 tygodni) stosowanie inhibitorów monoaminooksydazy (MAO) typu A i B, takich jak fenelzyna, izokarboksazyd, selegilina czy moklobemid. Lek zawiera 0,38 mg sodu i 45,67 mg glukozy na 1 ml, co należy uwzględnić u pacjentów z zaburzeniami metabolicznymi. Linezolid jest przeciwwskazany u pacjentów z nieleczonym nadciśnieniem tętniczym, guzem chromochłonnym, rakowiakiem, nadczynnością tarczycy, depresją dwubiegunową, zaburzeniami schizoafektywnymi oraz ostrymi stanami dezorientacji, ze względu na ryzyko poważnych interakcji i destabilizacji stanu klinicznego.
adrenalina, agonista receptora serotoninowego, amina presyjna, buspiron, depresja dwubiegunowa, dobutamina, dopamina, fenelzyna, fenylopropanolamina, guz chromochłonny nadnerczy, inhibitor MAO, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, izokarboksazyd, lek dopaminergiczny, lek przeciwdepresyjny trójcykliczny, lek sympatykomimetyczny, linezolid, moklobemid, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, nadwrażliwość na substancję czynną, noradrenalina, petydyna, pheochromocytoma, przełom nadciśnieniowy, pseudoefedryna, rakowiak, selegilina, stan dezorientacji, zaburzenie schizoafektywne, zespół serotoninowy