Dawkowanie leku Aminomel 10E i 12,5E

Aminomel w postaciach 10E (roztwór L-aminokwasów 100 g/l z elektrolitami) oraz 12,5E (roztwór L-aminokwasów 125 g/l z elektrolitami) jest podawany w formie dożylnej infuzji kroplowej. Dawkowanie leku należy dostosować do indywidualnego stanu klinicznego pacjenta oraz jego potrzeb metabolicznych, przy czym za podstawę przyjmuje się wytyczne przedstawione poniżej dla pacjentów z prawidłową przemianą materii.¹

Parametry infuzji dożylnej

Podawanie leku Aminomel musi być kontrolowane z uwzględnieniem maksymalnej prędkości wlewu, która jest istotnym parametrem bezpieczeństwa terapii. Szybkość infuzji należy dostosować biorąc pod uwagę zalecaną dawkę, dobową objętość podaży oraz planowany czas trwania infuzji.²

Dobowe zapotrzebowanie na aminokwasy

Zalecana dawka dobowa leku Aminomel powinna pokrywać minimalne zapotrzebowanie organizmu na aminokwasy, które wynosi 0,8–1,0 g/kg masy ciała. Odpowiada to objętości 8–10 ml/kg mc. dla preparatu Aminomel 10E oraz 6,4–8 ml/kg mc. dla preparatu Aminomel 12,5E.³

W przypadku stanów katabolicznych przemiany materii podaż aminokwasów należy zwiększyć do 2,0 g/kg masy ciała, jednocześnie dbając o utrzymanie odpowiedniej równowagi płynów oraz zapewnienie właściwej podaży energii. W takich przypadkach maksymalna dawka dobowa odpowiada 20 ml/kg mc. dla Aminomel 10E oraz 16 ml/kg mc. dla Aminomel 12,5E.⁴

Ważne jest, aby nie przekraczać maksymalnej dobowej podaży płynów wynoszącej 40 ml/kg masy ciała u pacjentów dorosłych odżywianych pozajelitowo. W trakcie terapii należy regularnie monitorować parametry życiowe i biochemiczne zgodnie z zaleceniami dotyczącymi żywienia pozajelitowego.⁵

Sposób podawania preparatu Aminomel

Aminomel przeznaczony jest do podawania w formie ciągłej dożylnej infuzji kroplowej przez cewnik wprowadzony do żyły głównej. Zastosowanie centralnego dostępu żylnego jest preferowaną drogą podania ze względu na osmolarność preparatu.⁶

W przypadku rozważania podania obwodowego należy uwzględnić osmolarność stosowanego roztworu do infuzji, która wynosi 1145 mOsm/l dla Aminomel 10E oraz 1430 mOsm/l dla Aminomel 12,5E.^{7 8}

Czas stosowania preparatu Aminomel jest uzależniony od możliwości przejścia pacjenta na kompletne żywienie dojelitowe lub dietę doustną.⁹

Wskazówki dodatkowe dotyczące dawkowania i podawania

• Każdą niezużytą część roztworu Aminomel należy zniszczyć i nie wykorzystywać do dalszych domieszek.¹⁰
• U dzieci zaleca się stosowanie roztworów przeznaczonych do stosowania pediatrycznego, specjalnie przygotowanych z uwzględnieniem potrzeb metabolicznych populacji pediatrycznej.¹¹
• W przypadku długotrwałego żywienia pozajelitowego należy rozważyć jednoczesne podanie emulsji tłuszczowych w celu zapobiegania niedoborom niezbędnych kwasów tłuszczowych.¹²
• Przed podaniem produktu leczniczego do użytku pozajelitowego należy przeprowadzić wizualną ocenę roztworu pod kątem obecności ewentualnych cząstek stałych i zmiany barwy.¹³

Aminomel jest jałowym roztworem niezawierającym pirogenów, dostępnym w dwóch stężeniach: Aminomel 10E (roztwór L-aminokwasów 100 g/l z elektrolitami) oraz Aminomel 12,5E (roztwór L-aminokwasów 125 g/l z elektrolitami).¹⁴