Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Adrenalina
Adrenalina (epinefryna) wykazuje silne działanie na układ sercowo-naczyniowy i metabolizm, co wymaga szczególnej ostrożności podczas jej stosowania, zwłaszcza u pacjentów z chorobami układu krążenia, nadczynnością tarczycy, guzem chromochłonnym, zaburzeniami elektrolitowymi, niewydolnością nerek czy chorobami naczyń mózgowych. Zaleca się stosowanie najmniejszej skutecznej dawki, szczególnie u pacjentów z arytmiami, ostrą niewydolnością serca, niedociśnieniem, niestabilną dusznicą bolesną, po niedawnym zawale mięśnia sercowego lub pomostowaniu aortalno-wieńcowym oraz u osób przyjmujących niekardioselektywne beta-adrenolityki. Droga podania adrenaliny powinna być dostosowana do wskazań klinicznych: domięśniowa w znieczuleniu zewnątrzoponowym, dożylna wyłącznie na oddziałach intensywnej terapii lub ratunkowych, przy czym roztwór 1 mg/ml (1:1000) musi być rozcieńczony do 0,1 mg/ml (1:10 000) przed podaniem dożylnym. Monitorowanie EKG, ciśnienia tętniczego i glikemii jest niezbędne u pacjentów z ryzykiem działań niepożądanych, a szczególną uwagę należy zwrócić na możliwość wystąpienia nadciśnienia, tachykardii, arytmii oraz niedokrwienia mięśnia sercowego.
- Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania adrenaliny
- Drogi podania i stężenia adrenaliny
- Zwiększone ryzyko działania toksycznego
- Stosowanie adrenaliny u pacjentów z chorobami współistniejącymi
- Interakcje z innymi lekami
- Specjalne grupy pacjentów
- Stosowanie auto-zastrzyków z adrenaliną
- Adrenalina w preparatach stomatologicznych
- Zagrożenia związane z przypadkowym wstrzyknięciem do naczynia krwionośnego
- Ostrzeżenia dotyczące substancji pomocniczych
- Wymogi dotyczące monitorowania pacjenta
- Postępowanie przy przypadkowym wstrzyknięciu
- Przygotowanie pacjentów do samodzielnego stosowania adrenaliny
- Kolejne rozdziały
Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania adrenaliny
Adrenalina (epinefryna) jest substancją o silnym działaniu na układ sercowo-naczyniowy i metabolizm organizmu. Ze względu na jej właściwości farmakologiczne, stosowanie adrenaliny wiąże się z koniecznością zachowania szczególnej ostrożności w wielu przypadkach klinicznych. Poniżej przedstawiono szczegółowe informacje dotyczące bezpiecznego stosowania tej substancji, z uwzględnieniem najważniejszych przeciwwskazań oraz środków ostrożności.1
Drogi podania i stężenia adrenaliny
Adrenalina może być podawana różnymi drogami w zależności od wskazań klinicznych. Należy zwrócić szczególną uwagę na stężenie oraz drogę podania adrenaliny, gdyż niezgodne z zaleceniami zastosowanie może skutkować poważnymi powikłaniami.2
W przypadku znieczulenia zewnątrzoponowego zalecana jest domięśniowa droga podania adrenaliny. Dożylna droga podania adrenaliny jest przeznaczona do stosowania na oddziałach intensywnej terapii lub oddziałach ratunkowych. Roztwór adrenaliny o mocy 1 mg/ml (1:1000) nie jest odpowiedni do stosowania dożylnego. Jeśli nie ma dostępnej adrenaliny w roztworze 1:10 000 (0,1 mg/ml) w postaci roztworu do wstrzykiwań, roztwór 1:1000, przed dożylnym podaniem musi zostać rozcieńczony do roztworu 1:10 000.3
Zwiększone ryzyko działania toksycznego
Stosowanie adrenaliny wiąże się ze zwiększonym ryzykiem toksycznego działania u pacjentów z określonymi schorzeniami.4 Do schorzeń, które mogą zwiększać ryzyko wystąpienia działań niepożądanych po podaniu adrenaliny, należą:
- Nadczynność tarczycy5
- Nadciśnienie tętnicze6
- Organiczne choroby serca, arytmie serca, ostra kardiomiopatia z zawężaniem drogi odpływu7
- Niewydolność wieńcowa8
- Guz chromochłonny9
- Hipokalemia i hiperkalcemia10
- Ciężkie zaburzenia czynności nerek11
- Choroba naczyń mózgowych, organiczne uszkodzenia mózgu lub miażdżyca12
13
Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z chorobami układu krążenia, w tym z dławicą piersiową, kardiomiopatią przerostową z zawężeniem drogi odpływu, zaburzeniami rytmu serca, sercem płucnym, miażdżycą i nadciśnieniem tętniczym, ze względu na zwiększone ryzyko wystąpienia działań niepożądanych po podaniu adrenaliny.14
Stosowanie adrenaliny u pacjentów z chorobami współistniejącymi
Adrenalina wymaga ostrożnego stosowania u pacjentów z chorobami współistniejącymi. W niektórych przypadkach klinicznych zaleca się użycie niższych stężeń adrenaliny lub nawet rozważenie alternatywnych metod leczenia.15
Choroby układu krążenia
U pacjentów z chorobami układu krążenia należy stosować najmniejszą dawkę, która pozwala uzyskać zamierzony efekt terapeutyczny. Dotyczy to w szczególności pacjentów z:16
- Zaburzeniami tworzenia i przewodzenia impulsów w sercu (np. blok przedsionkowo-komorowy stopnia II i III, znacząca bradykardia)17
- Ostrą, zdekompensowaną niewydolnością serca (ostra zastoinowa niewydolność serca)18
- Niedociśnieniem19
- Napadową tachykardią lub utrwalonymi zaburzeniami rytmu z szybką czynnością serca20
- Niestabilną dusznicą bolesną lub wywiadem wskazującym na niedawny (mniej niż 6 miesięcy wcześniej) zawał mięśnia sercowego21
- Po niedawnym (3 miesiące wcześniej) pomostowaniu aortalno-wieńcowym22
- Przyjmujących niekardioselektywne beta-adrenolityki (np. propranolol) – ryzyko przełomu nadciśnieniowego lub ciężkiej bradykardii23
- Z niekontrolowanym nadciśnieniem24
25
W reakcji anafilaktycznej oraz u innych pacjentów z zachowanym spontanicznym krążeniem krwi, adrenalina podawana dożylnie może spowodować nadciśnienie zagrażające życiu, tachykardię, arytmie oraz niedokrwienie mięśnia sercowego.26
Roztwory zawierające adrenalinę należy stosować ostrożnie u pacjentów z ciężkim lub nieleczonym nadciśnieniem, źle kontrolowaną nadczynnością tarczycy, chorobą wieńcową, blokiem przewodnictwa mięśnia sercowego, niewydolnością naczyń mózgowych, zaawansowaną cukrzycą i innymi schorzeniami, w których może dochodzić do pogorszenia po zastosowaniu epinefryny.27
Zaburzenia krążenia mózgowego
Pacjenci z zaburzeniami krążenia mózgowego oraz z udarem w wywiadzie wymagają szczególnej ostrożności podczas stosowania adrenaliny. Zaleca się odsunięcie w czasie leczenia stomatologicznego z zastosowaniem artykainy i adrenaliny na sześć miesięcy po udarze z powodu podwyższonego ryzyka nawrotu udaru.28
Zaburzenia metaboliczne i endokrynologiczne
Szczególną ostrożność należy zachować w następujących przypadkach:
- Pacjenci z niekontrolowaną cukrzycą – adrenalina może mieć działanie hiperglikemizujące29
- Pacjenci z nadczynnością tarczycy – adrenalina może nasilać objawy choroby30
- Pacjenci z guzem chromochłonnym nadnerczy31
32
Adrenalina może powodować lub pogarszać hiperglikemię; należy monitorować stężenie cukru we krwi, w szczególności u pacjentów z cukrzycą.33
Długotrwałe stosowanie adrenaliny może skutkować rozwinięciem się ostrej kwasicy metabolicznej spowodowanej zwiększonym stężeniem kwasu mlekowego we krwi.34
Choroby oczu
Adrenalina może zwiększać ciśnienie śródgałkowe u pacjentów z jaskrą wąskiego kąta przesączania.35
U pacjentów z podatnością na ostrą jaskrę z zamkniętym kątem przesączania należy stosować najmniejszą dawkę adrenaliny, która pozwala uzyskać skuteczne działanie.36
Choroby układu moczowego
U pacjentów z rozrostem gruczołu krokowego z zatrzymywaniem moczu adrenalinę należy stosować z zachowaniem środków ostrożności.37
Interakcje z innymi lekami
Adrenalina może wchodzić w niebezpieczne interakcje z innymi lekami, prowadząc do nasilenia działań niepożądanych lub zmniejszenia skuteczności terapeutycznej. Szczególną ostrożność należy zachować w przypadku:38 39
- Pacjentów przyjmujących inhibitory monoaminooksydazy (MAO)40
- Pacjentów przyjmujących trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne – substancje te mogą nasilać wpływ adrenaliny na układ krążenia41
- Pacjentów przyjmujących niekardioselektywne beta-adrenolityki (np. propranolol) – istnieje ryzyko przełomu nadciśnieniowego lub ciężkiej bradykardii42
- Pacjentów otrzymujących jednocześnie halotenowe wziewne środki znieczulające43
- Pacjentów otrzymujących leki przeciwarytmiczne klasy III (np. amiodaron) – należy zachować szczególną ostrożność i wdrożyć monitorowanie EKG, ze względu na możliwość sumowania się wpływu tych leków na serce44
Specjalne grupy pacjentów
Pacjenci w podeszłym wieku
U pacjentów w podeszłym wieku adrenalinę należy stosować z zachowaniem zasad ostrożności.45 W tej grupie pacjentów mogą wystąpić podwyższone stężenia produktu w osoczu, zwłaszcza po wielokrotnym podaniu. W razie konieczności powtórzenia wstrzyknięcia adrenaliny, pacjenta należy uważnie monitorować w celu rozpoznania wszelkich objawów względnego przedawkowania produktu.46
Kobiety w ciąży
Adrenalina nie powinna być stosowana podczas drugiej fazy porodu.47
Pacjenci z padaczką
Wszelkie miejscowe środki znieczulające zawierające adrenalinę należy stosować bardzo ostrożnie u pacjentów z padaczką ze względu na ich działanie drgawkowe.48
Stosowanie auto-zastrzyków z adrenaliną
Pacjenci używający auto-zastrzyków z adrenaliną (np. EpiPen, Jext, Adrenalina WZF) powinni zostać dokładnie poinstruowani o wskazaniach do stosowania, właściwym sposobie podawania oraz możliwych zagrożeniach związanych z nieprawidłowym użyciem produktu.49
Należy poinstruować pacjenta, żeby niezwłocznie po podaniu pierwszej dawki zadzwonił pod numer alarmowy 112, poprosił o przysłanie karetki i zgłosił reakcję anafilaktyczną wymagającą natychmiastowej pomocy medycznej w celu umożliwienia dokładnej obserwacji, i w razie konieczności, dalszego leczenia pacjenta.50
Pacjent/opiekun powinien być poinformowany o możliwości wystąpienia dwufazowej anafilaksji, która charakteryzuje się początkową poprawą, a następnie, po kilku godzinach, nawrotem objawów.51
U pacjentów z współistniejącą astmą może być zwiększone ryzyko wystąpienia ciężkiej reakcji anafilaktycznej.52
Wstrzykiwacze automatyczne należy wstrzykiwać w przednio-boczną stronę uda. Należy poinformować pacjenta, że nie należy wstrzykiwać produktu leczniczego w pośladek.53
Zgłoszono przypadkowe wstrzyknięcia produktu w ręce lub stopy, które powodowały niedokrwienie obwodowe. Po przypadkowym wstrzyknięciu produktu pacjenci mogą wymagać leczenia.54
Adrenalina w preparatach stomatologicznych
Adrenalina jest często stosowana w połączeniu z lekami miejscowo znieczulającymi w stomatologii, co wymaga zachowania dodatkowych środków ostrożności. Adrenalina upośledza przepływ krwi w dziąsłach, co może doprowadzić do miejscowej martwicy tkanek.55
Po znieczuleniu przewodowym żuchwy zgłaszano bardzo rzadkie przypadki przedłużającego się lub nieodwracalnego uszkodzenia nerwu i utraty smaku.56
Roztwory zawierające adrenalinę powinny być stosowane ze szczególną ostrożnością i w ściśle odmierzonych dawkach w obszarach zaopatrywanych przez tętnice końcowe np. palce lub w obszarach o zmniejszonym ukrwieniu z innych powodów.57
Zagrożenia związane z przypadkowym wstrzyknięciem do naczynia krwionośnego
Przypadkowe wstrzyknięcie do naczynia krwionośnego może spowodować nagłe wystąpienie wysokich stężeń adrenaliny w krążeniu ogólnoustrojowym. Może to wiązać się z ciężkimi działaniami niepożądanymi, takimi jak drgawki, a następnie depresja ośrodkowego układu nerwowego oraz układu krążenia i oddechowego i śpiączka, postępująca do zatrzymania czynności oddechowej i krążenia.58
Z tego powodu, aby upewnić się, że przy wstrzyknięciu igła nie penetruje do naczynia krwionośnego, należy wykonać aspirację przed podaniem produktu leczniczego o działaniu miejscowo znieczulającym. Jednak brak krwi w strzykawce nie stanowi gwarancji uniknięcia wstrzyknięcia do naczynia krwionośnego.59
Ostrzeżenia dotyczące substancji pomocniczych
Wiele produktów zawierających adrenalinę zawiera również substancje pomocnicze, które mogą wywoływać działania niepożądane u osób wrażliwych:
- Sodu pirosiarczyn (E223) – substancja ta może wywoływać reakcje uczuleniowe oraz ciężkie napady astmatyczne u osób uczulonych60
- Sód – niektóre produkty zawierają znaczące ilości sodu, co może mieć znaczenie u osób na diecie niskosodowej61
Produkty zawierające adrenalinę i sodu pirosiarczyn rzadko mogą powodować ciężkie reakcje nadwrażliwości i skurcz oskrzeli.62
Wymogi dotyczące monitorowania pacjenta
Adrenalina podawana dożylnie powinna być stosowana wyłącznie przez osoby mające doświadczenie w jej stosowaniu oraz w dostosowywaniu dawek substancji obkurczających naczynia w trakcie standardowej praktyki klinicznej.63
Pacjenci, którym podaje się adrenalinę drogą dożylną wymagają co najmniej stałego monitorowania EKG, monitorowania za pomocą pulsoksymetrii oraz częstych pomiarów ciśnienia krwi.64
W przypadku dożylnego podawania adrenaliny należy zachować najwyższą ostrożność, dożylna droga podania zarezerwowana jest wyłącznie dla specjalistów doświadczonych w dożylnym podawaniu adrenaliny.65
| Stan kliniczny | Zalecenia dotyczące dawkowania | Szczególne środki ostrożności |
|---|---|---|
| Choroby układu krążenia | Stosować najmniejszą skuteczną dawkę | Monitorowanie EKG, ciśnienia tętniczego |
| Nadczynność tarczycy | Stosować najmniejszą skuteczną dawkę | Monitorowanie tętna i ciśnienia |
| Cukrzyca | Stosować najmniejszą skuteczną dawkę | Monitorowanie glikemii |
| Jaskra z wąskim kątem przesączania | Stosować najmniejszą skuteczną dawkę | Monitorowanie ciśnienia śródgałkowego |
| Przerost prostaty | Rozważyć alternatywne leczenie | Monitorowanie diurezy |
| Ciężkie zaburzenia czynności nerek | Stosować najmniejszą skuteczną dawkę | Monitorowanie funkcji nerek |
| Guz chromochłonny | Stosować najmniejszą skuteczną dawkę | Ścisłe monitorowanie ciśnienia tętniczego |
| Pacjenci w podeszłym wieku | Stosować najmniejszą skuteczną dawkę | Monitorowanie tętna i ciśnienia |
Postępowanie przy przypadkowym wstrzyknięciu
Przypadkowe wstrzyknięcie w dłonie lub stopy (i inne obwodowe części ciała) może wywołać nagłe zahamowanie przepływu krwi do przylegających tkanek.66 Niedokrwienie obwodowe po przypadkowym wstrzyknięciu produktu leczniczego w dłonie lub stopy może prowadzić do zmniejszonego dopływu krwi do sąsiednich obszarów z powodu zwężenia naczyń krwionośnych.67
W przypadku pacjentów z grubą warstwą podskórnej tkanki tłuszczowej adrenalina może nie zostać wstrzyknięta domięśniowo i w związku z tym działanie leku nie będzie optymalne. Może być konieczne wstrzyknięcie dodatkowej dawki.68
Przygotowanie pacjentów do samodzielnego stosowania adrenaliny
Pacjenci z ryzykiem wystąpienia ciężkiej reakcji alergicznej, w tym wstrząsu anafilaktycznego, powinni nosić przy sobie produkt zawierający adrenalinę (w obowiązującym terminie ważności). Po zastosowaniu produktu pacjent powinien natychmiast uzyskać pomoc lekarską.69
Usilnie zaleca się przeszkolenie osób z najbliższego otoczenia pacjenta (np. rodziców, opiekunów, nauczycieli) w zakresie poprawnego stosowania produktu w przypadku konieczności udzielenia pomocy w nagłej sytuacji.70
Należy ostrzec pacjentów o czynnikach wywołujących alergię oraz o konieczności wykonywania badań, kiedy jest to możliwe, w celu określenia specyficznych alergenów.71
Często, czas pomiędzy zaopatrzeniem pacjenta w produkt leczniczy zawierający adrenalinę a wystąpieniem reakcji alergicznej, wymagającej zastosowania adrenaliny, jest długi. Należy zalecić pacjentom regularne sprawdzanie produktu leczniczego i dopilnowanie, aby został on wymieniony przed upływem jego terminu ważności.72
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje
- Przeciwwskazania stosowania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania