Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Adrenalina

Adrenalina (epinefryna) wykazuje silne działanie na układ sercowo-naczyniowy i metabolizm, co wymaga szczególnej ostrożności podczas jej stosowania, zwłaszcza u pacjentów z chorobami układu krążenia, nadczynnością tarczycy, guzem chromochłonnym, zaburzeniami elektrolitowymi, niewydolnością nerek czy chorobami naczyń mózgowych. Zaleca się stosowanie najmniejszej skutecznej dawki, szczególnie u pacjentów z arytmiami, ostrą niewydolnością serca, niedociśnieniem, niestabilną dusznicą bolesną, po niedawnym zawale mięśnia sercowego lub pomostowaniu aortalno-wieńcowym oraz u osób przyjmujących niekardioselektywne beta-adrenolityki. Droga podania adrenaliny powinna być dostosowana do wskazań klinicznych: domięśniowa w znieczuleniu zewnątrzoponowym, dożylna wyłącznie na oddziałach intensywnej terapii lub ratunkowych, przy czym roztwór 1 mg/ml (1:1000) musi być rozcieńczony do 0,1 mg/ml (1:10 000) przed podaniem dożylnym. Monitorowanie EKG, ciśnienia tętniczego i glikemii jest niezbędne u pacjentów z ryzykiem działań niepożądanych, a szczególną uwagę należy zwrócić na możliwość wystąpienia nadciśnienia, tachykardii, arytmii oraz niedokrwienia mięśnia sercowego.

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania adrenaliny

Adrenalina (epinefryna) jest substancją o silnym działaniu na układ sercowo-naczyniowy i metabolizm organizmu. Ze względu na jej właściwości farmakologiczne, stosowanie adrenaliny wiąże się z koniecznością zachowania szczególnej ostrożności w wielu przypadkach klinicznych. Poniżej przedstawiono szczegółowe informacje dotyczące bezpiecznego stosowania tej substancji, z uwzględnieniem najważniejszych przeciwwskazań oraz środków ostrożności.1

Drogi podania i stężenia adrenaliny

Adrenalina może być podawana różnymi drogami w zależności od wskazań klinicznych. Należy zwrócić szczególną uwagę na stężenie oraz drogę podania adrenaliny, gdyż niezgodne z zaleceniami zastosowanie może skutkować poważnymi powikłaniami.2

W przypadku znieczulenia zewnątrzoponowego zalecana jest domięśniowa droga podania adrenaliny. Dożylna droga podania adrenaliny jest przeznaczona do stosowania na oddziałach intensywnej terapii lub oddziałach ratunkowych. Roztwór adrenaliny o mocy 1 mg/ml (1:1000) nie jest odpowiedni do stosowania dożylnego. Jeśli nie ma dostępnej adrenaliny w roztworze 1:10 000 (0,1 mg/ml) w postaci roztworu do wstrzykiwań, roztwór 1:1000, przed dożylnym podaniem musi zostać rozcieńczony do roztworu 1:10 000.3

Zwiększone ryzyko działania toksycznego

Stosowanie adrenaliny wiąże się ze zwiększonym ryzykiem toksycznego działania u pacjentów z określonymi schorzeniami.4 Do schorzeń, które mogą zwiększać ryzyko wystąpienia działań niepożądanych po podaniu adrenaliny, należą:

  • Nadczynność tarczycy5
  • Nadciśnienie tętnicze6
  • Organiczne choroby serca, arytmie serca, ostra kardiomiopatia z zawężaniem drogi odpływu7
  • Niewydolność wieńcowa8
  • Guz chromochłonny9
  • Hipokalemia i hiperkalcemia10
  • Ciężkie zaburzenia czynności nerek11
  • Choroba naczyń mózgowych, organiczne uszkodzenia mózgu lub miażdżyca12

13

Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z chorobami układu krążenia, w tym z dławicą piersiową, kardiomiopatią przerostową z zawężeniem drogi odpływu, zaburzeniami rytmu serca, sercem płucnym, miażdżycą i nadciśnieniem tętniczym, ze względu na zwiększone ryzyko wystąpienia działań niepożądanych po podaniu adrenaliny.14

Stosowanie adrenaliny u pacjentów z chorobami współistniejącymi

Adrenalina wymaga ostrożnego stosowania u pacjentów z chorobami współistniejącymi. W niektórych przypadkach klinicznych zaleca się użycie niższych stężeń adrenaliny lub nawet rozważenie alternatywnych metod leczenia.15

Choroby układu krążenia

U pacjentów z chorobami układu krążenia należy stosować najmniejszą dawkę, która pozwala uzyskać zamierzony efekt terapeutyczny. Dotyczy to w szczególności pacjentów z:16

  • Zaburzeniami tworzenia i przewodzenia impulsów w sercu (np. blok przedsionkowo-komorowy stopnia II i III, znacząca bradykardia)17
  • Ostrą, zdekompensowaną niewydolnością serca (ostra zastoinowa niewydolność serca)18
  • Niedociśnieniem19
  • Napadową tachykardią lub utrwalonymi zaburzeniami rytmu z szybką czynnością serca20
  • Niestabilną dusznicą bolesną lub wywiadem wskazującym na niedawny (mniej niż 6 miesięcy wcześniej) zawał mięśnia sercowego21
  • Po niedawnym (3 miesiące wcześniej) pomostowaniu aortalno-wieńcowym22
  • Przyjmujących niekardioselektywne beta-adrenolityki (np. propranolol) – ryzyko przełomu nadciśnieniowego lub ciężkiej bradykardii23
  • Z niekontrolowanym nadciśnieniem24

25

W reakcji anafilaktycznej oraz u innych pacjentów z zachowanym spontanicznym krążeniem krwi, adrenalina podawana dożylnie może spowodować nadciśnienie zagrażające życiu, tachykardię, arytmie oraz niedokrwienie mięśnia sercowego.26

Roztwory zawierające adrenalinę należy stosować ostrożnie u pacjentów z ciężkim lub nieleczonym nadciśnieniem, źle kontrolowaną nadczynnością tarczycy, chorobą wieńcową, blokiem przewodnictwa mięśnia sercowego, niewydolnością naczyń mózgowych, zaawansowaną cukrzycą i innymi schorzeniami, w których może dochodzić do pogorszenia po zastosowaniu epinefryny.27

Zaburzenia krążenia mózgowego

Pacjenci z zaburzeniami krążenia mózgowego oraz z udarem w wywiadzie wymagają szczególnej ostrożności podczas stosowania adrenaliny. Zaleca się odsunięcie w czasie leczenia stomatologicznego z zastosowaniem artykainy i adrenaliny na sześć miesięcy po udarze z powodu podwyższonego ryzyka nawrotu udaru.28

Zaburzenia metaboliczne i endokrynologiczne

Szczególną ostrożność należy zachować w następujących przypadkach:

  • Pacjenci z niekontrolowaną cukrzycą – adrenalina może mieć działanie hiperglikemizujące29
  • Pacjenci z nadczynnością tarczycy – adrenalina może nasilać objawy choroby30
  • Pacjenci z guzem chromochłonnym nadnerczy31

32

Adrenalina może powodować lub pogarszać hiperglikemię; należy monitorować stężenie cukru we krwi, w szczególności u pacjentów z cukrzycą.33

Długotrwałe stosowanie adrenaliny może skutkować rozwinięciem się ostrej kwasicy metabolicznej spowodowanej zwiększonym stężeniem kwasu mlekowego we krwi.34

Choroby oczu

Adrenalina może zwiększać ciśnienie śródgałkowe u pacjentów z jaskrą wąskiego kąta przesączania.35

U pacjentów z podatnością na ostrą jaskrę z zamkniętym kątem przesączania należy stosować najmniejszą dawkę adrenaliny, która pozwala uzyskać skuteczne działanie.36

Choroby układu moczowego

U pacjentów z rozrostem gruczołu krokowego z zatrzymywaniem moczu adrenalinę należy stosować z zachowaniem środków ostrożności.37

Interakcje z innymi lekami

Adrenalina może wchodzić w niebezpieczne interakcje z innymi lekami, prowadząc do nasilenia działań niepożądanych lub zmniejszenia skuteczności terapeutycznej. Szczególną ostrożność należy zachować w przypadku:38 39

  • Pacjentów przyjmujących inhibitory monoaminooksydazy (MAO)40
  • Pacjentów przyjmujących trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne – substancje te mogą nasilać wpływ adrenaliny na układ krążenia41
  • Pacjentów przyjmujących niekardioselektywne beta-adrenolityki (np. propranolol) – istnieje ryzyko przełomu nadciśnieniowego lub ciężkiej bradykardii42
  • Pacjentów otrzymujących jednocześnie halotenowe wziewne środki znieczulające43
  • Pacjentów otrzymujących leki przeciwarytmiczne klasy III (np. amiodaron) – należy zachować szczególną ostrożność i wdrożyć monitorowanie EKG, ze względu na możliwość sumowania się wpływu tych leków na serce44

Specjalne grupy pacjentów

Pacjenci w podeszłym wieku

U pacjentów w podeszłym wieku adrenalinę należy stosować z zachowaniem zasad ostrożności.45 W tej grupie pacjentów mogą wystąpić podwyższone stężenia produktu w osoczu, zwłaszcza po wielokrotnym podaniu. W razie konieczności powtórzenia wstrzyknięcia adrenaliny, pacjenta należy uważnie monitorować w celu rozpoznania wszelkich objawów względnego przedawkowania produktu.46

Kobiety w ciąży

Adrenalina nie powinna być stosowana podczas drugiej fazy porodu.47

Pacjenci z padaczką

Wszelkie miejscowe środki znieczulające zawierające adrenalinę należy stosować bardzo ostrożnie u pacjentów z padaczką ze względu na ich działanie drgawkowe.48

Stosowanie auto-zastrzyków z adrenaliną

Pacjenci używający auto-zastrzyków z adrenaliną (np. EpiPen, Jext, Adrenalina WZF) powinni zostać dokładnie poinstruowani o wskazaniach do stosowania, właściwym sposobie podawania oraz możliwych zagrożeniach związanych z nieprawidłowym użyciem produktu.49

Należy poinstruować pacjenta, żeby niezwłocznie po podaniu pierwszej dawki zadzwonił pod numer alarmowy 112, poprosił o przysłanie karetki i zgłosił reakcję anafilaktyczną wymagającą natychmiastowej pomocy medycznej w celu umożliwienia dokładnej obserwacji, i w razie konieczności, dalszego leczenia pacjenta.50

Pacjent/opiekun powinien być poinformowany o możliwości wystąpienia dwufazowej anafilaksji, która charakteryzuje się początkową poprawą, a następnie, po kilku godzinach, nawrotem objawów.51

U pacjentów z współistniejącą astmą może być zwiększone ryzyko wystąpienia ciężkiej reakcji anafilaktycznej.52

Wstrzykiwacze automatyczne należy wstrzykiwać w przednio-boczną stronę uda. Należy poinformować pacjenta, że nie należy wstrzykiwać produktu leczniczego w pośladek.53

Zgłoszono przypadkowe wstrzyknięcia produktu w ręce lub stopy, które powodowały niedokrwienie obwodowe. Po przypadkowym wstrzyknięciu produktu pacjenci mogą wymagać leczenia.54

Adrenalina w preparatach stomatologicznych

Adrenalina jest często stosowana w połączeniu z lekami miejscowo znieczulającymi w stomatologii, co wymaga zachowania dodatkowych środków ostrożności. Adrenalina upośledza przepływ krwi w dziąsłach, co może doprowadzić do miejscowej martwicy tkanek.55

Po znieczuleniu przewodowym żuchwy zgłaszano bardzo rzadkie przypadki przedłużającego się lub nieodwracalnego uszkodzenia nerwu i utraty smaku.56

Roztwory zawierające adrenalinę powinny być stosowane ze szczególną ostrożnością i w ściśle odmierzonych dawkach w obszarach zaopatrywanych przez tętnice końcowe np. palce lub w obszarach o zmniejszonym ukrwieniu z innych powodów.57

Zagrożenia związane z przypadkowym wstrzyknięciem do naczynia krwionośnego

Przypadkowe wstrzyknięcie do naczynia krwionośnego może spowodować nagłe wystąpienie wysokich stężeń adrenaliny w krążeniu ogólnoustrojowym. Może to wiązać się z ciężkimi działaniami niepożądanymi, takimi jak drgawki, a następnie depresja ośrodkowego układu nerwowego oraz układu krążenia i oddechowego i śpiączka, postępująca do zatrzymania czynności oddechowej i krążenia.58

Z tego powodu, aby upewnić się, że przy wstrzyknięciu igła nie penetruje do naczynia krwionośnego, należy wykonać aspirację przed podaniem produktu leczniczego o działaniu miejscowo znieczulającym. Jednak brak krwi w strzykawce nie stanowi gwarancji uniknięcia wstrzyknięcia do naczynia krwionośnego.59

Ostrzeżenia dotyczące substancji pomocniczych

Wiele produktów zawierających adrenalinę zawiera również substancje pomocnicze, które mogą wywoływać działania niepożądane u osób wrażliwych:

  • Sodu pirosiarczyn (E223) – substancja ta może wywoływać reakcje uczuleniowe oraz ciężkie napady astmatyczne u osób uczulonych60
  • Sód – niektóre produkty zawierają znaczące ilości sodu, co może mieć znaczenie u osób na diecie niskosodowej61

Produkty zawierające adrenalinę i sodu pirosiarczyn rzadko mogą powodować ciężkie reakcje nadwrażliwości i skurcz oskrzeli.62

Wymogi dotyczące monitorowania pacjenta

Adrenalina podawana dożylnie powinna być stosowana wyłącznie przez osoby mające doświadczenie w jej stosowaniu oraz w dostosowywaniu dawek substancji obkurczających naczynia w trakcie standardowej praktyki klinicznej.63

Pacjenci, którym podaje się adrenalinę drogą dożylną wymagają co najmniej stałego monitorowania EKG, monitorowania za pomocą pulsoksymetrii oraz częstych pomiarów ciśnienia krwi.64

W przypadku dożylnego podawania adrenaliny należy zachować najwyższą ostrożność, dożylna droga podania zarezerwowana jest wyłącznie dla specjalistów doświadczonych w dożylnym podawaniu adrenaliny.65

Zalecenia dotyczące stosowania adrenaliny w wybranych stanach klinicznych
Stan kliniczny Zalecenia dotyczące dawkowania Szczególne środki ostrożności
Choroby układu krążenia Stosować najmniejszą skuteczną dawkę Monitorowanie EKG, ciśnienia tętniczego
Nadczynność tarczycy Stosować najmniejszą skuteczną dawkę Monitorowanie tętna i ciśnienia
Cukrzyca Stosować najmniejszą skuteczną dawkę Monitorowanie glikemii
Jaskra z wąskim kątem przesączania Stosować najmniejszą skuteczną dawkę Monitorowanie ciśnienia śródgałkowego
Przerost prostaty Rozważyć alternatywne leczenie Monitorowanie diurezy
Ciężkie zaburzenia czynności nerek Stosować najmniejszą skuteczną dawkę Monitorowanie funkcji nerek
Guz chromochłonny Stosować najmniejszą skuteczną dawkę Ścisłe monitorowanie ciśnienia tętniczego
Pacjenci w podeszłym wieku Stosować najmniejszą skuteczną dawkę Monitorowanie tętna i ciśnienia

Postępowanie przy przypadkowym wstrzyknięciu

Przypadkowe wstrzyknięcie w dłonie lub stopy (i inne obwodowe części ciała) może wywołać nagłe zahamowanie przepływu krwi do przylegających tkanek.66 Niedokrwienie obwodowe po przypadkowym wstrzyknięciu produktu leczniczego w dłonie lub stopy może prowadzić do zmniejszonego dopływu krwi do sąsiednich obszarów z powodu zwężenia naczyń krwionośnych.67

W przypadku pacjentów z grubą warstwą podskórnej tkanki tłuszczowej adrenalina może nie zostać wstrzyknięta domięśniowo i w związku z tym działanie leku nie będzie optymalne. Może być konieczne wstrzyknięcie dodatkowej dawki.68

Przygotowanie pacjentów do samodzielnego stosowania adrenaliny

Pacjenci z ryzykiem wystąpienia ciężkiej reakcji alergicznej, w tym wstrząsu anafilaktycznego, powinni nosić przy sobie produkt zawierający adrenalinę (w obowiązującym terminie ważności). Po zastosowaniu produktu pacjent powinien natychmiast uzyskać pomoc lekarską.69

Usilnie zaleca się przeszkolenie osób z najbliższego otoczenia pacjenta (np. rodziców, opiekunów, nauczycieli) w zakresie poprawnego stosowania produktu w przypadku konieczności udzielenia pomocy w nagłej sytuacji.70

Należy ostrzec pacjentów o czynnikach wywołujących alergię oraz o konieczności wykonywania badań, kiedy jest to możliwe, w celu określenia specyficznych alergenów.71

Często, czas pomiędzy zaopatrzeniem pacjenta w produkt leczniczy zawierający adrenalinę a wystąpieniem reakcji alergicznej, wymagającej zastosowania adrenaliny, jest długi. Należy zalecić pacjentom regularne sprawdzanie produktu leczniczego i dopilnowanie, aby został on wymieniony przed upływem jego terminu ważności.72

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl