Właściwości farmakodynamiczne
Adrenalina

Adrenalina (epinefryna) jest katecholaminą o silnym działaniu sympatykomimetycznym, aktywującą receptory alfa- i beta-adrenergiczne, z dominacją efektów beta przy niskich dawkach i alfa przy wyższych. W układzie sercowo-naczyniowym powoduje dodatni efekt inotropowy i chronotropowy, zwiększając rzut serca oraz poprawiając perfuzję wieńcową, a także wywołuje skurcz naczyń przez stymulację receptorów alfa, co przeciwdziała niedociśnieniu w wstrząsie anafilaktycznym. Działanie na układ oddechowy polega na rozszerzeniu oskrzeli poprzez receptory beta-2, co jest kluczowe w leczeniu napadów astmy i anafilaksji. Adrenalina łagodzi również objawy alergiczne, takie jak świąd, pokrzywka i obrzęk naczynioruchowy. W praktyce klinicznej stosowana jest w resuscytacji krążeniowo-oddechowej, leczeniu reakcji anafilaktycznych, ostrych napadów astmy oraz jako dodatek do środków znieczulających miejscowo, gdzie jej stężenia wahają się od 0,005 mg/ml (1:200 000) do 0,02 mg/ml (1:50 000), wpływając na czas trwania znieczulenia (np. artykaina z adrenaliną 1:100 000 – 10 µg/ml – zapewnia znieczulenie miazgi przez 60-75 minut i tkanek miękkich przez 180-360 minut).

Adrenalina – charakterystyka ogólna i mechanizm działania

Adrenalina (epinefryna) jest katecholaminą wydzielaną przez rdzeń nadnerczy w odpowiedzi na wysiłek lub stres. Stanowi ona związek o silnym działaniu sympatykomimetycznym, pobudzającym receptory adrenergiczne zarówno typu alfa jak i beta, przy czym jej działanie na receptory beta-adrenergiczne jest dominujące przy niskich dawkach, natomiast działanie na receptory alfa staje się bardziej wyraźne przy stosowaniu wyższych dawek.1 2

Adrenalina jest stosowana jako lek z wyboru w przypadku resuscytacji krążeniowo-oddechowej, szybkiego łagodzenia reakcji nadwrażliwości, w tym anafilaksji idiopatycznej czy powysiłkowej, a także w szybkim rozszerzaniu oskrzeli podczas napadu astmy oskrzelowej.3

Efekty farmakodynamiczne adrenaliny na poszczególne układy

Wpływ na układ sercowo-naczyniowy

Adrenalina wywiera złożony wpływ na układ sercowo-naczyniowy. Jej działanie obejmuje zwiększenie częstości oraz siły skurczy serca (efekt inotropowy dodatni), co przekłada się na wzrost rzutu serca i poprawę krążenia wieńcowego.4 5

W zakresie działania naczyniowego, adrenalina powoduje silne zwężenie naczyń krwionośnych poprzez stymulację receptorów alfa-adrenergicznych. Efekt ten jest szczególnie istotny w kontekście przeciwdziałania rozszerzeniu naczyń krwionośnych i zwiększonej przepuszczalności naczyń, które prowadzą do utraty płynu wewnątrznaczyniowego i niedociśnienia – głównych cech farmakotoksycznych wstrząsu anafilaktycznego.6

Przy dużych dawkach adrenaliny, stymulacja obwodowych receptorów alfa-adrenergicznych skutkuje zwiększeniem oporu obwodowego oraz wzrostem ciśnienia krwi.7 Zazwyczaj podwyższa się ciśnienie skurczowe, natomiast ciśnienie rozkurczowe może się obniżyć przy niższych dawkach (z powodu dominacji efektu beta), a podwyższyć przy wyższych dawkach leku.8

Wpływ na układ oddechowy

W układzie oddechowym adrenalina działa poprzez stymulację receptorów beta-2 adrenergicznych zlokalizowanych w mięśniach gładkich oskrzeli, powodując ich silne rozszerzenie. Efekt ten ma kluczowe znaczenie terapeutyczne, gdyż prowadzi do łagodzenia świszczącego oddechu i duszności występujących w stanach takich jak napady astmy oskrzelowej czy reakcje anafilaktyczne.9 10

Wpływ na objawy alergiczne

Oprócz opisanych wyżej efektów sercowo-naczyniowych i oddechowych, adrenalina wykazuje również działanie łagodzące w stosunku do innych objawów występujących w reakcjach alergicznych. Substancja ta zmniejsza świąd, łagodzi pokrzywkę oraz obrzęk naczynioruchowy związany z anafilaksją i innymi reakcjami alergicznymi.11 12

Zastosowania farmakologiczne adrenaliny

Ze względu na swoje właściwości farmakodynamiczne, adrenalina znajduje zastosowanie w różnych stanach klinicznych:

  • Resuscytacja krążeniowo-oddechowa
  • Leczenie reakcji anafilaktycznych i innych ciężkich reakcji alergicznych
  • Leczenie ostrych napadów astmy oskrzelowej
  • Wspomagająco w znieczuleniu miejscowym (jako składnik preparatów ze środkami znieczulającymi miejscowo)

13

Adrenalina w preparatach znieczulających miejscowo

Adrenalina jest często stosowana w połączeniu ze środkami znieczulającymi miejscowo, takimi jak artykaina, lidokaina, mepiwakaina czy bupiwakaina. W takich kombinacjach, adrenalina jako środek obkurczający naczynia krwionośne działa na dwa sposoby:

  • Powoduje wydłużenie czasu trwania działania środka znieczulającego
  • Zmniejsza ryzyko nadmiernego wychwytu środka znieczulającego do krążenia ogólnoustrojowego, co ogranicza ryzyko działań niepożądanych

14

Właściwości te są wykorzystywane w stomatologii i innych specjalnościach wykonujących zabiegi w znieczuleniu miejscowym. Czas działania znieczulającego zależy od rodzaju i stężenia zastosowanej adrenaliny. Przykładowo, przy zastosowaniu artykainy z adrenaliną w stężeniu 1:100 000 (10 mikrogramów/ml), czas trwania znieczulenia miazgi wynosi około 60-75 minut, natomiast znieczulenia tkanek miękkich 180-360 minut. Przy niższym stężeniu adrenaliny (1:200 000 lub 5 mikrogramów/ml), czasy te ulegają skróceniu odpowiednio do 45-60 minut dla miazgi i 120-300 minut dla tkanek miękkich.15

Stężenia adrenaliny w preparatach znieczulających

W praktyce klinicznej, szczególnie w stomatologii, stosuje się różne stężenia adrenaliny w połączeniu ze środkami znieczulającymi miejscowo:

Stężenie adrenaliny Wyrażenie liczbowe Zawartość adrenaliny w 1 ml Zastosowanie kliniczne
1:50 000 0,02 mg/ml 20 mikrogramów Zabiegi wymagające silnego działania obkurczającego naczynia
1:80 000 0,0125 mg/ml 12,5 mikrogramów Znieczulenie w stomatologii
1:100 000 0,01 mg/ml 10 mikrogramów Standardowe znieczulenie w stomatologii
1:200 000 0,005 mg/ml 5 mikrogramów Pacjenci z chorobami serca i naczyń

16 17 18 19 20

Adrenalina w auto-wstrzykiwaczach

W leczeniu ostrych reakcji alergicznych stosuje się również adrenaliną w formie auto-wstrzykiwaczy. Dostępne są preparaty o różnych mocach dawkowania:

  • Wstrzykiwacze zawierające 150 mikrogramów adrenaliny (0,15 mg) – przeznaczone głównie dla dzieci
  • Wstrzykiwacze zawierające 300 mikrogramów adrenaliny (0,3 mg) – przeznaczone dla dorosłych

21 22 23

Klasyfikacja farmakoterapeutyczna adrenaliny

Adrenalina jest klasyfikowana w następujący sposób:

24 25

W przypadku preparatów złożonych zawierających adrenalinę i środki znieczulające miejscowo, klasyfikacja może się różnić w zależności od środka znieczulającego. Przykładowo, dla połączenia artykainy z adrenaliną stosowana jest klasyfikacja:

  • Grupa farmakoterapeutyczna: Układ nerwowy / leki znieczulające miejscowo / amidy / artykaina, skojarzenia
  • Kod ATC: N01BB58

26

Metabolizm adrenaliny

Adrenalina wykazuje stosunkowo krótki czas działania w organizmie, co jest związane z jej szybkim metabolizmem. Substancja ta jest szybko inaktywowana, a duża część podanej dawki jest wydalana w postaci metabolitów z moczem.27 28

Dane dotyczące skuteczności klinicznej adrenaliny

Skuteczność farmakologiczna adrenaliny jest dobrze udokumentowana w różnych kontekstach klinicznych. W zależności od sposobu podania i zastosowanej dawki, czas do osiągnięcia efektu terapeutycznego i czas trwania działania mogą się różnić.

W przypadku zastosowania adrenaliny w połączeniu ze środkami znieczulającymi, początek działania znieczulającego obserwuje się po około 1,5-1,8 min przy podaniu nasiękowym i 1,4-3,6 min przy znieczuleniu przewodowym.29

Zastosowanie w populacjach specjalnych

Dzieci i młodzież

Adrenalina może być stosowana u dzieci i młodzieży. Badania kliniczne nie wykazały istotnych różnic w zakresie właściwości farmakodynamicznych adrenaliny pomiędzy populacją dorosłych a populacją dzieci i młodzieży.30

W przypadku preparatów znieczulających zawierających adrenalinę i artykainę, badania kliniczne obejmujące populację dziecięcą wykazały skuteczność i bezpieczeństwo stosowania odpowiednich dawek dostosowanych do masy ciała.31

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl