Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Poniżej przedstawiono szczegółowy opis interakcji leku Ketonal forte SR z innymi produktami leczniczymi i substancjami. Należy pamiętać, że leczenie skojarzone w przypadku wielu wymienionych interakcji nie jest zalecane ze względu na zwiększone ryzyko występowania działań niepożądanych.¹

Interakcje z innymi niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi

Jednoczesne stosowanie ketoprofenu z innymi niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (NLPZ), w tym z selektywnymi inhibitorami cyklooksygenazy-2, oraz dużymi dawkami salicylanów, zwiększa ryzyko owrzodzenia i krwawienia z przewodu pokarmowego. W przypadku kwasu acetylosalicylowego dotyczy to dawek jednorazowych wynoszących 500 mg lub większych.²

Interakcje z lekami przeciwzakrzepowymi

Ketoprofen wchodzi w interakcje z różnymi grupami leków przeciwzakrzepowych, co prowadzi do zwiększonego ryzyka krwawienia. Dotyczy to następujących grup leków:³

• Heparyny (niefrakcjonowane, niskocząsteczkowe) i antagoniści witaminy K (takie jak warfaryna)⁴
• Inhibitory agregacji płytek (takie jak tiklopidyna, klopidogrel)⁵
• Inhibitory trombiny (takie jak dabigatran)⁶
• Bezpośrednie inhibitory czynnika Xa (takie jak apiksaban, rywaroksaban, edoksaban)⁷

Jeżeli jednoczesne podawanie ketoprofenu i leków przeciwzakrzepowych jest konieczne, należy uważnie kontrolować stan pacjenta ze względu na zwiększone ryzyko krwawienia.⁸

Interakcje z litem

Jednoczesne stosowanie ketoprofenu i litu powoduje ryzyko zwiększenia stężenia litu w osoczu, czasami osiągającego poziom toksyczny. Mechanizm tej interakcji polega na zmniejszonym wydalaniu nerkowym litu. W razie konieczności równoczesnego stosowania tych leków, należy ściśle monitorować stężenie litu w osoczu i dostosować dawki litu podczas leczenia ketoprofenem oraz po jego zakończeniu.⁹

Interakcje z metotreksatem

Interakcje ketoprofenu z metotreksatem zależą od dawki metotreksatu:

• Metotreksat w dawkach 15 mg/tydzień lub wyższych – występuje zwiększone ryzyko toksyczności hematologicznej metotreksatu, zwłaszcza stosowanego w dużych dawkach. Mechanizm tej interakcji polega prawdopodobnie na wypieraniu metotreksatu z miejsc wiążących z białkami i zmniejszonym klirensie nerkowym.¹⁰
• Metotreksat w dawkach mniejszych niż 15 mg/tydzień – również występuje zwiększona toksyczność hematologiczna metotreksatu ze względu na zmniejszony klirens nerkowy. W pierwszych tygodniach skojarzonego leczenia należy raz w tygodniu kontrolować pełną morfologię krwi. Badania należy wykonywać częściej, jeśli stwierdzono jakiekolwiek zmiany czynności nerek lub jeśli pacjent jest w podeszłym wieku.¹¹

Interakcje z pemetreksedem

Interakcje z pemetreksedem zależą od stanu funkcji nerek pacjenta:

• Pacjenci z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny od 45 mL/minutę do 80 mL/minutę) – istnieje ryzyko zwiększonej toksyczności pemetreksedu z powodu zmniejszenia klirensu nerkowego przez ketoprofen.¹²
• Pacjenci z prawidłową czynnością nerek – również występuje ryzyko zwiększonej toksyczności pemetreksedu na skutek zmniejszenia klirensu nerkowego przez ketoprofen. Należy monitorować czynność nerek.¹³

Interakcje wpływające na czynność nerek

Ketoprofen może wchodzić w interakcje z wieloma lekami wpływającymi na czynność nerek:

• Inhibitory konwertazy angiotensyny (ACE) i antagoniści angiotensyny II – u pacjentów z zaburzoną czynnością nerek (np. odwodnionych lub w podeszłym wieku) skojarzone stosowanie tych leków może spowodować dalsze pogorszenie czynności nerek, z możliwością wystąpienia ostrej niewydolności nerek. Działania te są na ogół odwracalne. Ponadto działanie przeciwnadciśnieniowe może być zmniejszone. Pacjent powinien być odpowiednio nawodniony, a czynność nerek monitorowana na początku leczenia i regularnie podczas jego trwania.¹⁴
• Leki moczopędne – u pacjentów (zwłaszcza odwodnionych) otrzymujących leki moczopędne istnieje zwiększone ryzyko rozwoju niewydolności nerek wtórnej do zmniejszonej perfuzji w wyniku zahamowania syntezy prostaglandyn. Ponadto działanie przeciwnadciśnieniowe może być zmniejszone. Pacjentów takich należy nawodnić przed rozpoczęciem leczenia skojarzonego i na początku leczenia kontrolować u nich czynność nerek.¹⁵
• Cyklosporyna, takrolimus – występuje ryzyko addytywnego działania nefrotoksycznego, zwłaszcza u pacjentów w podeszłym wieku. Na początku leczenia należy monitorować czynność nerek.¹⁶
• Tenofowir – jednoczesne stosowanie fumaranu tenofowiru dizoproksylu i ketoprofenu może zwiększyć ryzyko niewydolności nerek. Czynność nerek powinna być monitorowana.¹⁷

Leki powodujące ryzyko hiperkaliemii

Jednoczesne stosowanie ketoprofenu z produktami leczniczymi, które mogą sprzyjać rozwojowi hiperkaliemii, zwiększa ryzyko jej wystąpienia. Do tej grupy należą:¹⁸

• Sole potasu
• Leki moczopędne oszczędzające potas
• Inhibitory ACE
• Antagoniści angiotensyny II
• NLPZ
• Heparyny (niskocząsteczkowe lub niefrakcjonowane)
• Leki immunosupresyjne, takie jak cyklosporyna, takrolimus
• Trimetoprym

Jednoczesne stosowanie wymienionych wyżej produktów leczniczych może znacząco zwiększyć ryzyko hiperkaliemii.¹⁹

Inne istotne interakcje

• Pentoksyfilina – zwiększone ryzyko krwawienia. Konieczne jest częstsze monitorowanie kliniczne stanu pacjenta i kontrolowanie czasu krwawienia.²⁰
• Glikozydy nasercowe – nie wykazano interakcji farmakokinetycznej między ketoprofenem a digoksyną. Jednak zaleca się ostrożność, zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, gdyż NLPZ mogą zmniejszać czynność nerek oraz klirens nerkowy glikozydów nasercowych.²¹
• Kwas acetylosalicylowy w dawkach antyagregacyjnych (od 50 mg do 375 mg na dobę w jednej lub kilku dawkach) – zwiększone ryzyko owrzodzenia przewodu pokarmowego lub krwawienia.²²
• Leki przeciwnadciśnieniowe (leki beta-adrenolityczne, inhibitory konwertazy angiotensyny, leki moczopędne) – ryzyko słabszego działania przeciwnadciśnieniowego wynikające z hamowania przez NLPZ prostaglandyn rozszerzających naczynia krwionośne.²³
• Probenecyd – jednoczesne stosowanie probenecydu może znacząco zmniejszyć klirens osoczowy ketoprofenu.²⁴
• Selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) – zwiększone ryzyko krwawienia z przewodu pokarmowego.²⁵
• Kortykosteroidy (z wyjątkiem hydrokortyzonu w terapii zastępczej) – zwiększone ryzyko owrzodzenia w obrębie przewodu pokarmowego lub krwawienia.²⁶
• Leki trombolityczne – zwiększone ryzyko wystąpienia krwawienia.²⁷
• Deferazyroks – zwiększone ryzyko owrzodzenia przewodu pokarmowego i krwawienia.²⁸
• Nikorandyl – jednoczesne stosowanie nikorandylu i ketoprofenu może zwiększyć ryzyko poważnych powikłań, takich jak owrzodzenie przewodu pokarmowego, perforacja i krwotok.²⁹

Interakcje leku Ketonal forte SR z alkoholem

Jednoczesne stosowanie ketoprofenu i alkoholu nie jest zalecane, ponieważ może prowadzić do nasilenia działań niepożądanych, przede wszystkim ze strony przewodu pokarmowego. Alkohol zwiększa ryzyko uszkodzenia błony śluzowej żołądka i dwunastnicy oraz nasilenia krwawień z przewodu pokarmowego.

Dodatkowo, spożywanie alkoholu podczas terapii ketoprofenem może:

• Nasilać efekt drażniący na błonę śluzową przewodu pokarmowego
• Zwiększać ryzyko wystąpienia owrzodzeń żołądka i dwunastnicy
• Podwyższać ryzyko krwawień z przewodu pokarmowego
• Osłabiać działanie przeciwzapalne ketoprofenu
• Wpływać negatywnie na funkcję nerek, co w połączeniu z potencjalnym działaniem nefrotoksycznym ketoprofenu może prowadzić do uszkodzenia nerek

U pacjentów przyjmujących ketoprofen zaleca się całkowitą abstynencję od alkoholu lub znaczne ograniczenie jego spożycia. Szczególnie ostrożni powinni być pacjenci z chorobą wrzodową w wywiadzie oraz osoby w podeszłym wieku, u których ryzyko powikłań związanych z interakcją alkoholu i ketoprofenu jest większe.

Tabela interakcji leku Ketonal forte SR z innymi produktami leczniczymi