Właściwości farmakokinetyczne
Ketonal forte SR 100 mg

Właściwości farmakokinetyczne leku Ketonal forte SR

Przedstawione poniżej dane dotyczą właściwości farmakokinetycznych ketoprofenu zawartego w produkcie leczniczym Ketonal forte SR w dawce 100 mg w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu. Warto podkreślić, że tabletki mają charakterystyczną dwuwarstwową budowę – jedna warstwa zawiera 50 mg substancji czynnej o natychmiastowym uwalnianiu (warstwa biała), a druga 50 mg o przedłużonym uwalnianiu (warstwa jasnożółta).¹

Wchłanianie

Ketoprofen charakteryzuje się bardzo szybkim wchłanianiem z przewodu pokarmowego. Badania farmakokinetyczne przeprowadzone u zdrowych ochotników wykazały, że po zastosowaniu ketoprofenu w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu o mocy 100 mg, czas do osiągnięcia maksymalnego stężenia w surowicy (T_max) wynosił od 0,5 do 3 godzin. Wartość ta była porównywalna zarówno dla dawek pojedynczych, jak i dawek wielokrotnych.²

Dystrybucja

Ketoprofen wykazuje wysoki stopień wiązania z białkami osocza, sięgający 99%. Ta właściwość ma istotne znaczenie kliniczne, szczególnie w kontekście potencjalnych interakcji z innymi lekami o wysokim stopniu wiązania z białkami.³

Charakterystyczną cechą ketoprofenu jest jego zdolność do penetracji do płynu maziowego, gdzie utrzymuje się w stężeniach przewyższających stężenia w surowicy już po 4 godzinach od doustnego podania. Jest to szczególnie istotne w leczeniu schorzeń reumatycznych, gdzie miejsce działania leku znajduje się właśnie w obrębie stawów.⁴

Substancja czynna ma zdolność przenikania przez barierę łożyskową oraz barierę krew-mózg, co należy uwzględnić przy stosowaniu leku u kobiet w ciąży.⁵

Objętość dystrybucji ketoprofenu wynosi około 0,1 L/kg, co wskazuje na jego dystrybucję głównie w przestrzeni płynowej organizmu.⁶

Metabolizm

Ketoprofen podlega metabolizmowi poprzez dwa zasadnicze procesy biochemiczne:⁷

• Hydroksylacja – proces o mniejszym znaczeniu ilościowym
• Sprzęganie z kwasem glukuronowym (glukuronidacja) – dominujący szlak metaboliczny

W moczu mniej niż 1% podanej dawki ketoprofenu wykrywane jest w postaci niezmienionej, natomiast około 65-75% stanowią glukuronidy ketoprofenu, co potwierdza dominującą rolę procesu glukuronidacji w metabolizmie tego leku.⁸

Eliminacja

Okres półtrwania ketoprofenu w osoczu wynosi około 3 godziny.⁹

Eliminacja ketoprofenu zachodzi głównie przez nerki. W ciągu 5 dni po podaniu doustnym 75-90% dawki jest wydalane przez nerki, a jedynie 1-8% z kałem, co wskazuje na dominującą rolę wydalania nerkowego w eliminacji leku.¹⁰

Proces wydalania ketoprofenu przebiega szybko. Około 50% podanej dawki ulega eliminacji w ciągu pierwszych 6 godzin od podania. Ta charakterystyka pozostaje niezmienna niezależnie od drogi podania leku.¹¹

Farmakokinetyka w szczególnych grupach pacjentów

Osoby w podeszłym wieku

U pacjentów geriatrycznych proces wchłaniania ketoprofenu nie ulega istotnym zmianom w porównaniu z populacją ogólną. Jednakże obserwuje się u nich wydłużony okres półtrwania w fazie eliminacji, co może prowadzić do kumulacji leku w organizmie przy podawaniu wielokrotnym. Fakt ten należy uwzględnić przy ustalaniu dawkowania u osób w podeszłym wieku.¹²

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek

U pacjentów z niewydolnością nerek całkowity klirens ketoprofenu ulega wydłużeniu proporcjonalnie do stopnia zaburzeń czynności nerek. Oznacza to, że im bardziej zaawansowana niewydolność nerek, tym wolniejsza eliminacja leku z organizmu. Ta zależność ma kluczowe znaczenie przy ustalaniu dawkowania u pacjentów z chorobami nerek, gdzie może być konieczne zmniejszenie dawki lub wydłużenie odstępów między kolejnymi dawkami.¹³