Przedawkowanie
Citaxin 20 mg

Przedawkowanie cytalopramu (Citaxin) stanowi poważne zagrożenie dla życia, manifestujące się objawami neurologicznymi (drgawki, śpiączka, drżenia), psychiatrycznymi (zespół serotoninowy, pobudzenie), kardiologicznymi (tachykardia >100/min, bradykardia <60/min, wydłużenie QT, blok odnogi pęczka Hisa, poszerzenie zespołu QRS, zatrzymanie serca, nadciśnienie tętnicze) oraz gastroenterologicznymi (nudności, wymioty). Szczególnie niebezpieczne jest przedawkowanie u pacjentów z zastoinową niewydolnością serca, bradyarytmią, przyjmujących leki wydłużające odstęp QT oraz z dysfunkcją wątroby, co zwiększa ryzyko powikłań i nasilenia toksyczności. Brak swoistej odtrutki wymaga leczenia objawowego i podtrzymującego funkcje życiowe, ze szczególnym uwzględnieniem monitorowania EKG i parametrów hemodynamicznych.

Przedawkowanie cytalopramu

Przedawkowanie produktu leczniczego Citaxin (cytalopram) stanowi poważne zagrożenie dla zdrowia i życia pacjenta. Dostępne dane kliniczne dotyczące przedawkowania cytalopramu są ograniczone, a w wielu przypadkach dokumentują jednoczesne przedawkowanie innych substancji, w tym leków i/lub alkoholu. Należy podkreślić, że odnotowano przypadki zgonów po przedawkowaniu samego cytalopramu, choć częściej zgony były wynikiem równoczesnego przyjęcia innych leków1.

Objawy przedawkowania

Przedawkowanie cytalopramu może prowadzić do szeregu poważnych objawów klinicznych dotyczących różnych układów organizmu, w tym układu nerwowego, sercowo-naczyniowego i pokarmowego. Ich rozpoznanie jest kluczowe dla wdrożenia właściwego postępowania terapeutycznego2.

Kategoria objawów Objaw Opis
Objawy neurologiczne Drgawki Napady drgawkowe mogą wystąpić jako wynik bezpośredniego toksycznego wpływu cytalopramu na ośrodkowy układ nerwowy
Senność Zmniejszona reaktywność na bodźce zewnętrzne, nasilona potrzeba snu
Śpiączka Stan głębokiej utraty świadomości, stanowiący bezpośrednie zagrożenie życia
Drżenia Mimowolne, rytmiczne skurcze mięśni o zmiennym nasileniu
Objawy psychiatryczne Zespół serotoninowy Potencjalnie zagrażający życiu stan, charakteryzujący się pobudzeniem, hipertermią, sztywnością mięśniową i zaburzeniami autonomicznymi
Pobudzenie Nadmierna aktywność psychoruchowa, niepokój
Zawroty głowy Subiektywne odczucie utraty równowagi lub wirowania otoczenia
Objawy kardiologiczne Tachykardia Przyspieszenie czynności serca powyżej normy (>100 uderzeń/min)
Wydłużenie odstępu QT Zaburzenie przewodnictwa elektrycznego w sercu, które może predysponować do groźnych arytmii
Zatrzymanie serca Nagłe ustanie czynności mechanicznej serca, bezpośrednio zagrażające życiu
Bradykardia Zwolnienie czynności serca poniżej normy (<60 uderzeń/min)
Blok odnogi pęczka Hisa Zaburzenie przewodnictwa elektrycznego w sercu, mogące prowadzić do arytmii
Poszerzenie zespołu QRS Wydłużenie czasu depolaryzacji komór serca, widoczne w zapisie EKG
Nadciśnienie tętnicze Podwyższone wartości ciśnienia tętniczego krwi
Objawy gastroenterologiczne Wymioty Gwałtowne opróżnienie żołądka przez usta
Nudności Nieprzyjemne uczucie dyskomfortu w nadbrzuszu, często poprzedzające wymioty
Inne objawy Niedociśnienie tętnicze Obniżone wartości ciśnienia tętniczego krwi
Rozszerzenie źrenic Poszerzenie źrenic (mydriasis) spowodowane wpływem cytalopramu na układ autonomiczny

Szczególne grupy ryzyka

Szczególną uwagę należy zwrócić na przedawkowanie cytalopramu w określonych grupach pacjentów, u których ryzyko powikłań jest znacząco wyższe. Do grup tych należą3:

  • Pacjenci z zastoinową niewydolnością serca – u których przedawkowanie może nasilić istniejące zaburzenia hemodynamiczne
  • Pacjenci z bradyarytmią – gdzie toksyczny wpływ na układ przewodzący serca może dodatkowo upośledzić automatyzm i przewodnictwo
  • Pacjenci przyjmujący jednocześnie leki wydłużające odstęp QT – co zwiększa ryzyko groźnych zaburzeń rytmu serca
  • Pacjenci z zaburzeniami metabolizmu – szczególnie z dysfunkcją wątroby, co może prowadzić do zmniejszonego klirensu leku i nasilenia toksyczności

Postępowanie terapeutyczne w przedawkowaniu

Brak swoistej odtrutki dla cytalopramu wymaga kompleksowego podejścia terapeutycznego, skoncentrowanego na leczeniu objawowym i podtrzymującym funkcje życiowe4.

  1. Zabezpieczenie funkcji układu oddechowego:
    • Udrożnienie dróg oddechowych i utrzymanie ich drożności
    • Zapewnienie dostatecznej podaży tlenu
    • Monitorowanie i wspomaganie czynności układu oddechowego
  2. Dekontaminacja przewodu pokarmowego:
    • Płukanie żołądka – należy wykonać jak najszybciej po doustnym przyjęciu leku
    • Podanie węgla aktywowanego – w celu ograniczenia wchłaniania cytalopramu
  3. Monitorowanie funkcji układu sercowo-naczyniowego:
    • Ciągłe monitorowanie czynności serca
    • Monitorowanie EKG, szczególnie u pacjentów z grup ryzyka
    • Kontrola ciśnienia tętniczego
  4. Leczenie objawowe:
    • Podtrzymywanie podstawowych funkcji życiowych
    • Leczenie drgawek, zaburzeń rytmu serca i innych objawów wg standardowych protokołów

Szczególnej uwagi wymaga monitorowanie EKG u pacjentów należących do grup ryzyka: z zastoinową niewydolnością serca, bradyarytmią, przyjmujących leki wydłużające odstęp QT oraz z zaburzeniami metabolicznymi, szczególnie wątrobowymi5.

Monitorowanie pacjenta po przedawkowaniu

Ze względu na potencjalnie ciężki przebieg zatrucia cytalopramem, pacjent po przedawkowaniu wymaga ścisłego monitorowania funkcji życiowych i stanu klinicznego. Należy zwrócić szczególną uwagę na6:

  • Ciągłe monitorowanie czynności serca – ze względu na ryzyko zaburzeń rytmu i przewodnictwa
  • Regularne pomiary ciśnienia tętniczego – możliwość wystąpienia zarówno hipo- jak i hipertensji
  • Ocenę stanu neurologicznego – ze względu na ryzyko drgawek, zespołu serotoninowego i zaburzeń świadomości
  • Równowagę wodno-elektrolitową – szczególnie u pacjentów z wymiotami
  • Funkcję nerek i wątroby – dla oceny klirensu leku oraz potencjalnego uszkodzenia narządowego

Przedawkowanie cytalopramu stanowi stan zagrożenia życia wymagający natychmiastowej interwencji medycznej. Wdrożenie odpowiedniego postępowania terapeutycznego i ścisłe monitorowanie stanu pacjenta są kluczowe dla zminimalizowania ryzyka poważnych powikłań i zgonu7.

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl