Przedawkowanie leku Prefaxine

Przedawkowanie wenlafaksyny, substancji czynnej zawartej w produkcie leczniczym Prefaxine (kapsułki o przedłużonym uwalnianiu 37,5 mg, 75 mg, 150 mg), stanowi poważny stan kliniczny wymagający natychmiastowej interwencji medycznej. Doświadczenia po wprowadzeniu wenlafaksyny do obrotu wskazują, że przypadki przedawkowania występowały głównie w skojarzeniu z alkoholem i/lub innymi produktami leczniczymi¹.

Objawy przedawkowania

Kliniczna manifestacja przedawkowania wenlafaksyny obejmuje szereg objawów somatycznych oraz neurologicznych. Najczęściej zgłaszane objawy to: tachykardia, zaburzenia świadomości (od senności do śpiączki), rozszerzenie źrenic, drgawki oraz wymioty².

W obserwacjach klinicznych odnotowano również zmiany elektrokardiograficzne, takie jak:

• Wydłużenie odstępu QT – co może prowadzić do groźnych arytmii
• Blok odnogi pęczka Hisa – zaburzenie przewodnictwa w mięśniu sercowym
• Wydłużenie zespołu QRS – wskazujące na zaburzenia depolaryzacji komór
• Tachykardia komorowa – potencjalnie zagrażająca życiu arytmia
• Bradykardia – nieprawidłowo wolna czynność serca

Dodatkowo mogą wystąpić: niedociśnienie, zawroty głowy, a w najcięższych przypadkach zgon³.

Ryzyko śmiertelności związane z przedawkowaniem

Badania retrospektywne wskazują, że przedawkowanie wenlafaksyny może wiązać się z większym ryzykiem zgonu w porównaniu do leków przeciwdepresyjnych z grupy selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI). Jednocześnie ryzyko to jest mniejsze niż w przypadku przedawkowania trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych⁴.

Należy zaznaczyć, że badania epidemiologiczne wykazały wyższe obciążenie czynnikami ryzyka samobójstwa u pacjentów leczonych wenlafaksyną w porównaniu do pacjentów otrzymujących SSRI. Nie zostało jednoznacznie ustalone, w jakim stopniu zwiększone ryzyko zgonu wynika z bezpośredniej toksyczności wenlafaksyny po przedawkowaniu, a w jakim z innych cech charakterystycznych dla populacji pacjentów leczonych tym lekiem⁵.

Zasady bezpieczeństwa przepisywania leku

Ze względu na potencjalne ryzyko związane z przedawkowaniem, wenlafaksynę należy przepisywać w najmniejszej ilości, zgodnej z zaleconym dla danego pacjenta dawkowaniem. Takie postępowanie ma na celu zminimalizowanie ryzyka przedawkowania⁶.

Postępowanie w przypadku przedawkowania

W przypadku przedawkowania Prefaxine zalecane jest wdrożenie następujących działań terapeutycznych:

1. Ogólne leczenie wspomagające i objawowe – obejmujące stabilizację funkcji życiowych
2. Monitorowanie rytmu serca i innych istotnych parametrów życiowych – ze względu na ryzyko zaburzeń przewodnictwa i rytmu serca
3. Ocena ryzyka zachłyśnięcia – wywoływanie wymiotów nie jest wskazane przy istniejącym ryzyku zachłyśnięcia
4. Płukanie żołądka – może być wskazane, jeżeli zostanie przeprowadzone wkrótce po przyjęciu produktu lub u pacjentów z objawami klinicznymi
5. Zastosowanie węgla aktywnego – może zmniejszyć wchłanianie substancji czynnej

Warto zaznaczyć, że metody takie jak wymuszona diureza, dializa, hemoperfuzja i transfuzja wymienna prawdopodobnie nie są skuteczne w eliminacji wenlafaksyny z organizmu. Nie jest znane specyficzne antidotum dla wenlafaksyny⁷.