Dawkowanie i sposób podawania
Prefaxine 75 mg

Prefaxine, zawierający wenlafaksynę w formie kapsułek o przedłużonym uwalnianiu, jest stosowany w leczeniu epizodów dużej depresji, uogólnionych zaburzeń lękowych, fobii społecznej oraz lęku napadowego. Dawkowanie rozpoczyna się zwykle od 75 mg raz na dobę (w lęku napadowym od 37,5 mg przez 7 dni, następnie 75 mg), z możliwością stopniowego zwiększania dawki co około 2 tygodnie do maksymalnie 375 mg/dobę w depresji oraz 225 mg/dobę w pozostałych wskazaniach. Leczenie powinno trwać kilka miesięcy lub dłużej, z regularną oceną kliniczną i stosowaniem najmniejszej skutecznej dawki. Nagłe odstawienie leku jest niewskazane; zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki przez co najmniej 1-2 tygodnie, aby uniknąć objawów odstawiennych.

Dawkowanie i sposób podawania leku Prefaxine – informacje ogólne

Prefaxine to lek zawierający wenlafaksynę w postaci kapsułek o przedłużonym uwalnianiu, twardych. Dostępny jest w trzech dawkach: 37,5 mg, 75 mg oraz 150 mg. Prawidłowe dawkowanie leku zależy od wskazania klinicznego, stanu pacjenta oraz jego indywidualnej odpowiedzi na leczenie. Poniżej przedstawiono szczegółowe wytyczne dotyczące dawkowania w poszczególnych wskazaniach„1.

Dawkowanie w epizodach dużej depresji

W leczeniu epizodów dużej depresji zaleca się rozpoczęcie terapii od dawki 75 mg wenlafaksyny (Prefaxine) raz na dobę. U pacjentów, którzy nie wykazują odpowiedniej reakcji na dawkę początkową, możliwe jest stopniowe zwiększanie dawki aż do maksymalnej wartości 375 mg na dobę. Zwiększanie dawki powinno następować w odstępach około 2 tygodni lub dłuższych. W przypadkach uzasadnionych klinicznie ciężkością objawów dopuszcza się skrócenie tych odstępów, jednak nie powinny być one krótsze niż 4 dni„2.

Należy zawsze stosować najmniejszą skuteczną dawkę leku. Leczenie powinno trwać odpowiednio długo, zwykle kilka miesięcy lub dłużej, z regularną oceną kliniczną u każdego pacjenta. Długoterminowa terapia jest również zalecana w zapobieganiu nawrotom epizodów dużej depresji (MDE). W większości przypadków dawka stosowana profilaktycznie jest taka sama jak dawka terapeutyczna. Ważne jest, aby leczenie przeciwdepresyjne kontynuować przez co najmniej 6 miesięcy po uzyskaniu remisji„3.

Dawkowanie w uogólnionych zaburzeniach lękowych

W leczeniu uogólnionych zaburzeń lękowych zalecana początkowa dawka wenlafaksyny o przedłużonym uwalnianiu wynosi 75 mg raz na dobę. U pacjentów niereagujących na dawkę początkową można rozważyć stopniowe zwiększanie dawki do maksymalnie 225 mg na dobę. Modyfikację dawkowania należy przeprowadzać w odstępach około 2 tygodni lub dłuższych, zawsze po dokonaniu oceny klinicznej„4.

Należy zawsze stosować najmniejszą skuteczną dawkę, a leczenie powinno trwać odpowiednio długo (zazwyczaj kilka miesięcy lub dłużej). Niezbędna jest regularna ocena leczenia, indywidualizowana dla każdego pacjenta„5.

Dawkowanie w fobii społecznej

W leczeniu fobii społecznej zalecana dawka Prefaxine wynosi 75 mg raz na dobę. Nie wykazano dodatkowych korzyści ze stosowania wyższych dawek, jednak u pacjentów niereagujących na dawkę początkową można rozważyć zwiększenie dawki do maksymalnie 225 mg na dobę. Tak jak w przypadku innych wskazań, dawkę należy zwiększać stopniowo w odstępach około 2 tygodni lub dłuższych„6.

Podobnie jak w innych wskazaniach, należy stosować najmniejszą skuteczną dawkę, a leczenie powinno trwać odpowiednio długo z regularną oceną kliniczną„7.

Dawkowanie w lęku napadowym

W leczeniu lęku napadowego zaleca się rozpoczęcie terapii od dawki 37,5 mg Prefaxine na dobę przez pierwsze 7 dni. Następnie dawkę należy zwiększyć do 75 mg na dobę. W przypadku niewystarczającej odpowiedzi klinicznej można rozważyć zwiększenie dawki do maksymalnie 225 mg na dobę. Zwiększanie dawki powinno następować stopniowo, w odstępach około 2 tygodni lub dłuższych„8.

Zasady dotyczące stosowania najmniejszej skutecznej dawki oraz odpowiednio długiego czasu leczenia z regularną oceną kliniczną obowiązują również w tym wskazaniu„9.

Schemat dawkowania – szczegółowe wytyczne dla różnych grup pacjentów

Dawkowanie u pacjentów w podeszłym wieku

Modyfikacja dawki Prefaxine wyłącznie ze względu na wiek pacjenta nie jest konieczna. Należy jednak zachować szczególną ostrożność podczas leczenia osób w podeszłym wieku, uwzględniając potencjalne zaburzenia czynności nerek, zmiany wrażliwości oraz powinowactwa przekaźników nerwowych związane z wiekiem. Zaleca się stosowanie najmniejszej skutecznej dawki i dokładne monitorowanie pacjenta w przypadku konieczności zwiększenia dawki„10.

Stosowanie u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat

Nie zaleca się stosowania wenlafaksyny (Prefaxine) u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat. Kontrolowane badania kliniczne przeprowadzone w grupie dzieci i młodzieży z epizodami dużej depresji nie wykazały skuteczności leku, co nie uzasadnia jego stosowania w tej populacji pacjentów. Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania Prefaxine w innych wskazaniach również nie zostały ustalone dla pacjentów poniżej 18. roku życia„11.

Dawkowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby

U pacjentów z łagodnymi i umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby należy rozważyć zmniejszenie dawki Prefaxine zwykle o 50%. Ze względu na znaczną zmienność osobniczą klirensu, może być konieczne indywidualne dostosowanie dawki„12.

W przypadku pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby dane kliniczne są ograniczone. Zaleca się zachowanie szczególnej ostrożności oraz rozważenie zmniejszenia dawki o więcej niż 50%. Decyzja o leczeniu powinna być poprzedzona wnikliwą analizą potencjalnych korzyści w stosunku do możliwego ryzyka„13.

Dawkowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek

U pacjentów ze współczynnikiem filtracji kłębuszkowej (GFR) od 30 do 70 ml/min zmiana dawkowania Prefaxine nie jest konieczna, jednak zalecane jest zachowanie ostrożności. U pacjentów wymagających hemodializ oraz pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (GFR <30 ml/min) dawkę należy zmniejszyć o 50%. Ze względu na zmienność osobniczą klirensu, konieczne może być indywidualne dostosowanie dawkowania<sup data-drug="Prefaxine" data-section="Dawkowanie i sposób podawania" title="Chociaż nie jest konieczna zmiana dawkowania u pacjentów ze współczynnikiem filtracji kłębuszkowej (ang. GFR) od 30 do 70 ml/min, jednak zaleca się zachowanie ostrożności. W przypadku pacjentów wymagających hemodializ oraz u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (GFR „14.

Sposób podawania leku Prefaxine

Prefaxine w postaci kapsułek o przedłużonym uwalnianiu przeznaczony jest do podania doustnego. Zaleca się przyjmowanie leku raz dziennie, podczas posiłku, najlepiej o stałej porze każdego dnia. Kapsułki należy połykać w całości, popijając płynem. Nie wolno ich dzielić, kruszyć, żuć ani rozpuszczać„15.

Przestawianie pacjentów z innych postaci wenlafaksyny

Pacjentów stosujących wenlafaksynę w postaci tabletek o natychmiastowym uwalnianiu można przestawić na Prefaxine (kapsułki o przedłużonym uwalnianiu), stosując dawkę równoważną. Na przykład, pacjentom przyjmującym tabletki wenlafaksyny o natychmiastowym uwalnianiu w dawce 37,5 mg dwa razy na dobę można przepisać Prefaxine 75 mg (kapsułki o przedłużonym uwalnianiu) raz na dobę. W niektórych przypadkach może być konieczne indywidualne dostosowanie dawkowania„16.

Odstawianie leku Prefaxine

Należy bezwzględnie unikać nagłego odstawiania Prefaxine. W przypadku konieczności zakończenia terapii zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki przez okres co najmniej 1-2 tygodni, aby zminimalizować ryzyko wystąpienia reakcji odstawiennych. Jeżeli po zmniejszeniu dawki lub przerwaniu leczenia wystąpią objawy nietolerowane przez pacjenta, należy rozważyć powrót do poprzednio stosowanej dawki. Następnie lekarz może kontynuować zmniejszanie dawki w sposób bardziej stopniowy„17.

Tabela dawkowania leku Prefaxine w poszczególnych wskazaniach

Wskazanie Dawka początkowa Zakres dawkowania Dawka maksymalna Schemat zwiększania dawki
Epizody dużej depresji 75 mg raz na dobę 75-375 mg/dobę 375 mg/dobę Zwiększanie co około 2 tygodnie lub dłużej; w przypadkach klinicznie uzasadnionych co najmniej co 4 dni
Uogólnione zaburzenia lękowe 75 mg raz na dobę 75-225 mg/dobę 225 mg/dobę Zwiększanie co około 2 tygodnie lub dłużej
Fobia społeczna 75 mg raz na dobę 75-225 mg/dobę 225 mg/dobę Zwiększanie co około 2 tygodnie lub dłużej
Lęk napadowy 37,5 mg raz na dobę przez 7 dni, następnie 75 mg raz na dobę 75-225 mg/dobę 225 mg/dobę Zwiększanie co około 2 tygodnie lub dłużej

Szczególne grupy pacjentów – podsumowanie zasad dawkowania

Grupa pacjentów Zalecenia dotyczące dawkowania Uwagi
Pacjenci w podeszłym wieku Standardowe dawkowanie Zachować szczególną ostrożność; uwzględnić możliwe zaburzenia czynności nerek i zmiany w przekaźnictwie nerwowym
Dzieci i młodzież poniżej 18 lat Nie zaleca się stosowania Brak dowodów na skuteczność w depresji i innych wskazaniach
Pacjenci z łagodnymi i umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby Zwykle zmniejszenie dawki o 50% Konieczne indywidualne dostosowanie dawki
Pacjenci z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby Zmniejszenie dawki o więcej niż 50% Ograniczone dane; rozważyć stosunek korzyści do ryzyka
Pacjenci z GFR 30-70 ml/min Standardowe dawkowanie Zalecana ostrożność
Pacjenci z GFR <30 ml/min lub wymagający hemodializ Zmniejszenie dawki o 50% Konieczne indywidualne dostosowanie dawki
  1. 16.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl