Właściwości farmakodynamiczne
Solifenacin Stada 5 mg

Solifenacyna bursztynianu, antagonista receptorów muskarynowych M3, jest skutecznym lekiem w terapii nadreaktywnego pęcherza moczowego, dostępna w dawkach 5 mg (3,8 mg solifenacyny) i 10 mg (7,5 mg solifenacyny). Mechanizm działania polega na kompetycyjnym blokowaniu receptorów cholinergicznych M3, co hamuje skurcze mięśni wypieracza pęcherza. W badaniach klinicznych fazy III, trwających 12 tygodni, wykazano istotną poprawę parametrów klinicznych u pacjentów obu płci, z redukcją liczby mikcji, epizodów naglącego parcia, nietrzymania moczu oraz nykturii. Efekt terapeutyczny pojawia się już w pierwszym tygodniu i stabilizuje się do 12 tygodnia, a długoterminowe obserwacje potwierdzają utrzymanie skuteczności przez co najmniej 12 miesięcy.

Właściwości farmakodynamiczne solifenacyny

Solifenacyna bursztynianu należy do grupy farmakoterapeutycznej leków urologicznych, stosowanych w przypadku częstego oddawania moczu i nietrzymania moczu (kod ATC: G04BD08). Substancja ta jest dostępna w tabletkach powlekanych zawierających 5 mg lub 10 mg solifenacyny bursztynianu, co odpowiada odpowiednio 3,8 mg i 7,5 mg solifenacyny.1

Mechanizm działania

Solifenacyna działa jako kompetycyjny swoistý antagonista receptora cholinergicznego. Pęcherz moczowy unerwiony jest przez parasympatyczne nerwy cholinergiczne, a acetylocholina powoduje skurcz mięśni gładkich wypieracza za pośrednictwem receptorów muskarynowych, głównie podtypu M3. Badania farmakologiczne in vitro i in vivo potwierdziły, że solifenacyna funkcjonuje jako kompetycyjny inhibitor podtypu M3 receptorów muskarynowych. Co istotne, wykazano również, że jest ona swoistym antagonistą receptorów muskarynowych, charakteryzującym się niskim powinowactwem lub brakiem powinowactwa do różnych innych badanych receptorów i kanałów jonowych.2

Skuteczność kliniczna i działanie farmakodynamiczne

Skuteczność solifenacyny w dawkach 5 mg i 10 mg na dobę została potwierdzona w szeregu randomizowanych kontrolowanych badań klinicznych prowadzonych metodą podwójnie ślepej próby. Badania te obejmowały zarówno mężczyzn, jak i kobiety z nadreaktywnym pęcherzem moczowym. Działanie terapeutyczne leku obserwowano już w ciągu pierwszego tygodnia leczenia, a stabilizacja efektu następowała w okresie 12 tygodni. Długoterminowe badania prowadzone metodą próby otwartej wykazały, że skuteczność terapeutyczna utrzymywała się przez co najmniej 12 miesięcy.3

Dane kliniczne wskazują, że u około 50% pacjentów cierpiących na nietrzymanie moczu przed leczeniem, po 12 tygodniach terapii epizody nietrzymania moczu całkowicie ustąpiły. Dodatkowo, u 35% pacjentów częstość mikcji zmniejszyła się do poziomu poniżej 8 dziennie. Leczenie objawów pęcherza nadreaktywnego za pomocą solifenacyny wywarło również korzystny wpływ na szereg parametrów oceny jakości życia, takich jak:4

  • postrzeganie ogólnego stanu zdrowia
  • wpływ nietrzymania moczu na codzienne funkcjonowanie
  • ograniczenia pełnionych ról społecznych
  • ograniczenia towarzyskie
  • stan emocjonalny pacjenta
  • nasilenie objawów chorobowych
  • jakość snu
  • witalność

Wyniki badań klinicznych

Efektywność solifenacyny została potwierdzona w czterech kontrolowanych badaniach klinicznych fazy III trwających 12 tygodni. Zarówno dawka 5 mg, jak i 10 mg solifenacyny wykazały statystycznie znamienną poprawę pierwszorzędowych i drugorzędowych punktów końcowych w porównaniu z placebo.5

Parametr Placebo Solifenacyna 5 mg/dobę Solifenacyna 10 mg/dobę Tolterodyna 2 mg 2×dobę
Liczba mikcji na dobę
Średnia wartość wyjściowa 11,9 12,1 11,9 12,1
Średnie obniżenie względem wartości wyjściowej 1,4 2,3 2,7 1,9
% zmiany względem wartości wyjściowej (12%) (19%) (23%) (16%)
n 1138 552 1158 250
Wartość p* <0,001 <0,001 0,004
Liczba epizodów naglącego parcia na mocz na dobę
Średnia wartość wyjściowa 6,3 5,9 6,2 5,4
Średnie obniżenie względem wartości wyjściowej 2,0 2,9 3,4 2,1
% zmiany względem wartości wyjściowej (32%) (49%) (55%) (39%)
n 1124 548 1151 250
Wartość p* <0,001 <0,001 0,031
Liczba epizodów nietrzymania moczu na dobę
Średnia wartość wyjściowa 2,9 2,6 2,9 2,3
Średnie obniżenie względem wartości wyjściowej 1,1 1,5 1,8 1,1
% zmiany względem wartości wyjściowej (38%) (58%) (62%) (48%)
n 781 314 778 157
Wartość p* <0,001 <0,001 0,009
Liczba epizodów nykturii na dobę
Średnia wartość wyjściowa 1,8 2,0 1,8 1,9
Średnie obniżenie względem wartości wyjściowej 0,4 0,6 0,6 0,5
% zmiany względem wartości wyjściowej (22%) (30%) (33%) (26%)
n 1005 494 1035 232
Wartość p* 0,025 <0,001 0,199
Objętość pojedynczej mikcji
Średnia wartość wyjściowa 166 ml 146 ml 163 ml 147 ml
Średni wzrost względem wartości wyjściowej 9 ml 32 ml 43 ml 24 ml
% zmiany względem wartości wyjściowej (5%) (21%) (26%) (16%)
n 1135 552 1156 250
Wartość p* <0,001 <0,001 <0,001
Liczba podpasek (wkładek) na dobę
Średnia wartość wyjściowa 3,0 2,8 2,7 2,7
Średnie obniżenie względem wartości wyjściowej 0,8 1,3 1,3 1,0
% zmiany względem wartości wyjściowej (27%) (46%) (48%) (37%)
n 238 236 242 250
Wartość p* <0,001 <0,001 0,010

Powyższa tabela przedstawia wyniki czterech kontrolowanych badań fazy III oceniających leczenie trwające 12 tygodni. W badaniach tych stosowano solifenacynę w postaci tabletek powlekanych o mocy 10 mg i placebo. W dwóch z tych badań stosowano także solifenacynę w dawce 5 mg, a jedno obejmowało również tolterodynę w dawce 2 mg dwa razy na dobę. Należy zauważyć, że nie wszystkie parametry i grupy lecznicze oceniano w każdym badaniu, co wyjaśnia różnice w liczbie pacjentów w zależności od parametru i grupy leczniczej.6

Szczegółowa analiza skuteczności

Analiza wyników badań klinicznych wskazuje na znamienną skuteczność solifenacyny w redukcji kluczowych objawów nadreaktywnego pęcherza moczowego. W porównaniu z placebo, solifenacyna w dawkach 5 mg i 10 mg dziennie wykazała statystycznie istotne zmniejszenie:7

  • Liczby mikcji dziennie (redukcja o 19% dla dawki 5 mg i 23% dla dawki 10 mg w porównaniu do 12% dla placebo)
  • Częstości występowania naglącego parcia na mocz (redukcja o 49% i 55% odpowiednio w porównaniu do 32% dla placebo)
  • Epizodów nietrzymania moczu (zmniejszenie o 58% i 62% odpowiednio w porównaniu do 38% dla placebo)
  • Epizodów nykturii (redukcja o 30% i 33% odpowiednio w porównaniu do 22% dla placebo)

Dodatkowo, leczenie solifenacyną prowadziło do istotnego zwiększenia objętości pojedynczej mikcji (wzrost o 21% dla dawki 5 mg i 26% dla dawki 10 mg w porównaniu do 5% dla placebo) oraz zmniejszenia liczby używanych dziennie podpasek/wkładek (redukcja o 46% i 48% odpowiednio w porównaniu do 27% dla placebo).8

Porównanie skuteczności solifenacyny z tolterodyną (2 mg dwa razy na dobę) również wykazało przewagę solifenacyny w zakresie większości ocenianych parametrów, co potwierdza jej wysoką skuteczność w leczeniu objawów pęcherza nadreaktywnego.9

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl