Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Solifenacin Stada 5 mg

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku Solifenacin Stada

Ocena bezpieczeństwa przedklinicznego bursztynianu solifenacyny przeprowadzona została w oparciu o szereg standardowych badań, które obejmowały badania farmakologiczne bezpieczeństwa, analizę toksyczności po podaniu wielokrotnym, ocenę wpływu na płodność, rozwój zarodka i płodu, badania genotoksyczności oraz potencjału rakotwórczego. Wyniki tych badań nie wykazały szczególnego ryzyka dla ludzi przy stosowaniu terapeutycznym solifenacyny.¹

Badania rozwoju prenatalnego i postnatalnego

W przeprowadzonym na myszach badaniu rozwoju prenatalnego i postnatalnego zaobserwowano, że podawanie solifenacyny samicom w okresie laktacji powodowało istotne klinicznie, zależne od dawki efekty obejmujące:

• Obniżenie odsetka przeżywających osesków
• Zmniejszenie masy ciała młodych osobników
• Spowolnienie rozwoju fizycznego

Wszystkie wymienione efekty występowały na poziomie istotnym klinicznie, co wskazuje na potencjalne ryzyko związane z ekspozycją na lek w okresie laktacji.²

Toksyczność u młodych myszy

Szczególnie istotne obserwacje dotyczyły badań przeprowadzonych na młodych myszach. Zaobserwowano zależną od dawki zwiększoną umieralność bez poprzedzających objawów klinicznych u młodych myszy, którym podawano solifenacynę w dawkach wywierających działanie farmakologiczne. Badanie przeprowadzono w dwóch grupach wiekowych:³

• Myszy otrzymujące solifenacynę od 10. dnia po urodzeniu
• Myszy otrzymujące solifenacynę od 21. dnia po urodzeniu

W obu badanych grupach wiekowych umieralność była wyższa niż u osobników dorosłych poddanych tej samej ekspozycji na lek.⁴

Różnice w ekspozycji na lek u młodych myszy

Badania farmakokinetyczne wykazały istotne różnice w ekspozycji na bursztynian solifenacyny w zależności od wieku myszy:

• U młodych myszy leczonych od 10. dnia po urodzeniu stężenia leku w osoczu były wyższe niż u myszy dorosłych
• U młodych myszy leczonych od 21. dnia po urodzeniu ekspozycja ogólnoustrojowa na solifenacynę była porównywalna do ekspozycji obserwowanej u dorosłych myszy

Ta różnica w farmakokinetyce może częściowo wyjaśniać zwiększoną toksyczność obserwowaną u bardzo młodych osobników.⁵

Implikacje kliniczne

Należy podkreślić, że dokładne znaczenie kliniczne zaobserwowanej zwiększonej umieralności wśród młodych myszy pozostaje nieznane i wymaga dalszych badań w kontekście stosowania leku u ludzi, szczególnie w populacji pediatrycznej. Fakt ten należy brać pod uwagę przy ocenie stosunku korzyści do ryzyka w przypadku stosowania bursztynianu solifenacyny u szczególnych grup pacjentów.⁶