Przedawkowanie
Solifenacin Stada 5 mg

Przedawkowanie solifenacyny bursztynianu, nawet do dawki 280 mg (56-krotność dawki terapeutycznej 5 mg), może wywołać poważne działania cholinolityczne, w tym zaburzenia OUN (omamy, pobudzenie psychoruchowe), drgawki, tachykardię z możliwym wydłużeniem odstępu QT, niewydolność oddechową, zatrzymanie moczu oraz rozszerzenie źrenic. Szczególnie narażeni na powikłania są pacjenci z ryzykiem wydłużenia odstępu QT, hipokaliemią, bradykardią, chorobami serca (niedokrwienie mięśnia sercowego, zaburzenia rytmu, zastoinowa niewydolność serca) oraz przyjmujący leki wydłużające QT. Objawy wymagają natychmiastowej interwencji, a hospitalizacja może być konieczna w przypadku ciężkich manifestacji klinicznych.

Przedawkowanie leku Solifenacin Stada

Przedawkowanie solifenacyny bursztynianu może prowadzić do wystąpienia poważnych działań cholinolitycznych. W praktyce klinicznej odnotowano przypadek jednorazowego przyjęcia dawki 280 mg leku (co stanowi 56-krotność dawki terapeutycznej 5 mg) w czasie 5 godzin. U pacjenta wystąpiły zmiany stanu psychicznego, jednak nie wymagały one hospitalizacji.1

Objawy przedawkowania

Działania cholinolityczne w przebiegu przedawkowania solifenacyny mogą manifestować się wieloma objawami, wynikającymi z blokady receptorów muskarynowych w układzie nerwowym, układzie krążenia i innych układach. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z rozpoznanym ryzykiem wydłużenia odstępu QT, w tym pacjentów z hipokaliemią, bradykardią oraz u osób jednocześnie przyjmujących produkty lecznicze wydłużające odstęp QT. Zwiększone ryzyko dotyczy również pacjentów z chorobami serca, takimi jak niedokrwienie mięśnia sercowego, zaburzenia rytmu serca czy zastoinowa niewydolność serca.2

Objaw przedawkowania Opis Uwagi kliniczne
Zaburzenia ośrodkowego układu nerwowego Omamy, pobudzenie psychoruchowe, zmiany stanu psychicznego Możliwe wystąpienie przy znacznym przedawkowaniu, wymaga natychmiastowej interwencji
Drgawki Napady drgawkowe Wymagają szybkiego leczenia benzodiazepinami
Zaburzenia rytmu serca Tachykardia, możliwe wydłużenie odstępu QT Szczególnie niebezpieczne u pacjentów z istniejącymi chorobami układu krążenia
Zaburzenia oddechowe Niewydolność oddechowa Może wymagać wspomaganej wentylacji
Zaburzenia układu moczowego Zatrzymanie moczu Wymaga cewnikowania pęcherza moczowego
Zaburzenia narządu wzroku Rozszerzenie źrenic Objaw działania antycholinergicznego, może utrzymywać się przez dłuższy czas

Postępowanie w przedawkowaniu

W przypadku przedawkowania solifenacyny kluczowe jest wdrożenie natychmiastowego, wielokierunkowego postępowania terapeutycznego, mającego na celu eliminację niewchłoniętego leku oraz opanowanie objawów klinicznych. Strategia leczenia obejmuje następujące działania:3

  1. Dekontaminacja przewodu pokarmowego:
    • Podanie węgla aktywowanego w celu zmniejszenia wchłaniania leku
    • Płukanie żołądka – zalecane tylko w przypadku, gdy od przedawkowania upłynęło nie więcej niż 1 godzina
    • Nie należy wywoływać wymiotów ze względu na ryzyko powikłań związanych z działaniem antycholinergicznym
  2. Leczenie objawowe w zależności od prezentacji klinicznej:4
    • W przypadku ciężkich objawów cholinolitycznych OUN (omamy, pobudzenie) – zastosowanie fizostygminy lub karbacholu
    • W przypadku drgawek lub pobudzenia – podanie benzodiazepin
    • W przypadku niewydolności oddechowej – wdrożenie sztucznej wentylacji
    • W przypadku tachykardii – zastosowanie betablokerów
    • W przypadku zatrzymania moczucewnikowanie pęcherza moczowego
    • W przypadku rozszerzenia źrenic – miejscowe podanie kropli z pilokarpiną i/lub umieszczenie pacjenta w ciemnym pomieszczeniu
  3. Monitorowanie czynności życiowych ze szczególnym uwzględnieniem:
    • Parametrów układu krążenia (tętno, ciśnienie tętnicze, EKG – ocena odstępu QT)
    • Funkcji układu oddechowego
    • Stanu neurologicznego
    • Równowagi elektrolitowej (zwłaszcza stężenia potasu)

Grupy szczególnego ryzyka w przypadku przedawkowania

Szczególną uwagę należy poświęcić pacjentom z rozpoznanym ryzykiem wydłużenia odstępu QT, w tym osobom z:5

  • Hipokaliemią – niskie stężenie potasu zwiększa ryzyko zaburzeń rytmu serca
  • Bradykardią – spowolnienie rytmu serca może predysponować do arytmii
  • Jednoczesną terapią lekami wydłużającymi odstęp QT
  • Współistniejącymi chorobami serca:
    • Niedokrwieniem mięśnia sercowego
    • Zaburzeniami rytmu serca
    • Zastoinową niewydolnością serca

U tych pacjentów konieczne jest intensywne monitorowanie, ze szczególnym uwzględnieniem parametrów elektrokardiograficznych oraz wdrożenie odpowiedniego postępowania farmakologicznego w przypadku wystąpienia nieprawidłowości.6

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl