Właściwości farmakodynamiczne
Soreca 10 mg
Solifenacyna bursztynian, substancja czynna leku Soreca, jest wybiórczym, kompetycyjnym antagonistą receptorów muskarynowych podtypu M3, co prowadzi do rozkurczu mięśni gładkich wypieracza pęcherza moczowego. Lek dostępny jest w dawkach 5 mg i 10 mg w formie tabletek powlekanych i wykazuje wysoką selektywność wobec receptorów muskarynowych, minimalizując interakcje z innymi receptorami i kanałami jonowymi. W badaniach klinicznych, prowadzonych metodą podwójnie ślepej próby, solifenacyna wykazała statystycznie istotną poprawę objawów pęcherza nadreaktywnego już po tygodniu terapii, z utrzymaniem efektu terapeutycznego przez co najmniej 12 miesięcy. U około 50% pacjentów z nietrzymaniem moczu objaw ten ustąpił całkowicie po 12 tygodniach leczenia, a u 35% częstość mikcji zmniejszyła się do mniej niż 8 na dobę.
Właściwości farmakodynamiczne leku Soreca
Lek Soreca, zawierający substancję czynną solifenacynę bursztynian, należy do grupy farmakoterapeutycznej leków działających rozkurczowo na drogi moczowe (kod ATC: G04BD08). Lek jest dostępny w dwóch dawkach: 5 mg i 10 mg w postaci tabletek powlekanych.1
Mechanizm działania
Solifenacyna działa jako kompetycyjny, wybiórczy antagonista receptora cholinergicznego. Funkcjonowanie pęcherza moczowego jest regulowane przez przywspółczulne włókna nerwowe cholinergiczne. W procesie fizjologicznym acetylocholina powoduje skurcz mięśni gładkich wypieracza, oddziałując poprzez receptory muskarynowe, spośród których najistotniejszą rolę odgrywa podtyp M3.2
Badania farmakologiczne przeprowadzone zarówno w warunkach in vitro, jak i in vivo potwierdziły, że solifenacyna działa jako kompetycyjny inhibitor podtypu M3 receptora muskarynowego. Istotnym aspektem działania farmakologicznego solifenacyny jest jej wysoka selektywność – wykazuje ona małe powinowactwo w stosunku do innych badanych receptorów i kanałów jonowych lub nie wykazuje go wcale, co potwierdza jej status wybiórczego antagonisty receptorów muskarynowych.3
Działanie farmakodynamiczne
Skuteczność terapeutyczna solifenacyny w dawkach 5 mg i 10 mg na dobę została dokładnie przebadana w kilku randomizowanych badaniach klinicznych, prowadzonych metodą podwójnie ślepej próby, z grupą kontrolną, z udziałem zarówno mężczyzn jak i kobiet cierpiących na pęcherz nadreaktywny.4
Zarówno dawka 5 mg, jak i 10 mg solifenacyny wykazała statystycznie istotną poprawę w zakresie pierwszorzędowych i drugorzędowych punktów końcowych w porównaniu z placebo. Działanie terapeutyczne solifenacyny pojawia się szybko – skuteczność leczenia obserwowano już po upływie tygodnia od jego rozpoczęcia, a efekt terapeutyczny stabilizował się w ciągu 12 tygodni.5
W długoterminowym badaniu otwartym udowodniono, że skuteczność solifenacyny utrzymuje się przez co najmniej 12 miesięcy, co wskazuje na trwałość efektu terapeutycznego leku.6
Wyniki kliniczne
Badania kliniczne wykazały znaczącą poprawę w zakresie objawów pęcherza nadreaktywnego:
- U około 50% pacjentów, u których przed leczeniem stwierdzono nietrzymanie moczu, po 12 tygodniach terapii doszło do całkowitego ustąpienia tego objawu7
- U 35% pacjentów częstość oddawania moczu zmniejszyła się do mniej niż 8 mikcji na dobę8
Leczenie objawów pęcherza nadreaktywnego przy pomocy solifenacyny miało również korzystny wpływ na liczne parametry jakości życia pacjentów, takie jak:
- Ogólne poczucie zdrowia
- Wpływ nietrzymania moczu na jakość życia
- Ograniczenia pełnionej roli
- Ograniczenia natury fizycznej
- Ograniczenia społeczne
- Sfera emocjonalna
- Ciężkość i nasilenie objawów
- Jakość snu i/lub witalność9
Dane z badań klinicznych
Poniższa tabela przedstawia wyniki (zsumowane) czterech kontrolowanych badań III fazy z udziałem pacjentów leczonych solifenacyną, w których terapia trwała 12 tygodni:
| Parametr | Placebo | Solifenacyna 5 mg raz na dobę | Solifenacyna 10 mg raz na dobę | Tolterodyna 2 mg dwa razy na dobę |
|---|---|---|---|---|
| Liczba mikcji/dobę | ||||
| Średnia wartość początkowa | 11,9 | 12,1 | 11,9 | 12,1 |
| Średnie zmniejszenie względem wartości początkowej | 1,4 | 2,3 | 2,7 | 1,9 |
| % zmiany względem wartości początkowej | (12%) | (19%) | (23%) | (16%) |
| n | 1138 | 552 | 1158 | 250 |
| Wartości p* | – | <0,001 | <0,001 | 0,004 |
* Wartość p w porównaniu do placebo10
Jak wynika z przedstawionych danych, zarówno solifenacyna w dawce 5 mg, jak i 10 mg, wykazuje statystycznie istotną przewagę nad placebo w redukcji liczby mikcji na dobę. Solifenacyna w dawce 10 mg wykazuje najwyższą skuteczność, redukując liczbę mikcji o 23% względem wartości początkowej, w porównaniu do 12% w przypadku placebo.11
Należy zauważyć, że w 4 zasadniczych badaniach klinicznych stosowano solifenacynę 10 mg i placebo, natomiast w 2 spośród tych 4 badań stosowano również solifenacynę 5 mg, zaś w jednym z nich podawano także tolterodynę w dawce 2 mg dwa razy na dobę. Z uwagi na fakt, że nie wszystkie parametry i nie wszystkie badane grupy były oceniane w każdym z badań, liczba pacjentów może różnić się w odniesieniu do poszczególnych parametrów i leczonych grup.12
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania