Przeciwwskazania stosowania leku. Kiedy i w jakich warunkach odradzić pacjentowi stosowanie tego leku?

Stosowanie digoksyny w postaci roztworu do wstrzykiwań podlega ścisłym ograniczeniom wynikającym z profilu bezpieczeństwa leku i jego potencjalnego działania proarytmicznego. Digoxin WZF (0,25 mg/ml) jest przeciwwskazany w kilku określonych sytuacjach klinicznych, które wymagają szczególnej uwagi lekarza prowadzącego terapię.¹

Nadwrażliwość na składniki preparatu

Absolutnym przeciwwskazaniem do zastosowania leku jest występowanie nadwrażliwości na:

• digoksynę jako substancję czynną
• inne glikozydy nasercowe
• którąkolwiek substancję pomocniczą zawartą w preparacie

Należy zwrócić szczególną uwagę na zawarte w preparacie substancje pomocnicze o znanym działaniu, tj. etanol 96% (101,25 mg/ml), glikol propylenowy (E 1520) (414,8 mg/ml) oraz sód (0,58 mg/ml).²

Zaburzenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego

Digoxin WZF jest przeciwwskazany w następujących zaburzeniach przewodzenia:

• Okresowo występujący całkowity blok serca – ze względu na możliwość nasilenia zaburzeń przewodzenia
• Blok przedsionkowo-komorowy II stopnia – szczególnie jeśli w wywiadzie stwierdzono napady Stokesa-Adamsa

W tych przypadkach digoksyna może pogłębić istniejące zaburzenia przewodzenia, prowadząc do całkowitego bloku przedsionkowo-komorowego i zagrażających życiu zaburzeń rytmu serca.³

Zaburzenia rytmu serca

Digoksyna jest przeciwwskazana w następujących typach arytmii:

• Niemiarowości wywołane zatruciem glikozydami nasercowymi – zastosowanie digoksyny w takiej sytuacji może nasilić objawy toksyczności i pogłębić zaburzenia rytmu⁴
• Częstoskurcz komorowy – digoksyna może nasilać arytmie komorowe⁵
• Migotanie komór – podanie digoksyny w tej sytuacji jest bezwzględnie przeciwwskazane⁶

Zespoły preekscytacji

Szczególnej ostrożności wymaga stosowanie digoksyny u pacjentów z dodatkowymi drogami przewodzenia. Lek jest przeciwwskazany w:

• Niemiarowościach nadkomorowych z dodatkową drogą przewodzenia przedsionkowo-komorowego, takich jak zespół Wolffa-Parkinsona-White’a – chyba że przeprowadzono ocenę elektrofizjologiczną właściwości dodatkowej drogi przewodzenia i wykluczono jakikolwiek szkodliwy wpływ digoksyny na te cechy

Przeciwwskazanie dotyczy również sytuacji, gdy wiadomo lub podejrzewa się, że dodatkowa droga przewodzenia jest obecna, a pacjent nie ma w wywiadzie nadkomorowych zaburzeń rytmu serca.⁷

Kardiomiopatia przerostowa

Kardiomiopatia przerostowa ze zwężeniem drogi odpływu komory lewej stanowi przeciwwskazanie do stosowania digoksyny – z wyjątkiem sytuacji, gdy u pacjenta występuje migotanie przedsionków i niewydolność serca. Jednak nawet w tych przypadkach wymagana jest szczególna ostrożność podczas stosowania leku. Digoksyna, zwiększając kurczliwość mięśnia sercowego, może nasilać zwężenie drogi odpływu lewej komory i pogarszać stan hemodynamiczny pacjenta.⁸

Zawartość substancji pomocniczych o znanym działaniu

Przy podejmowaniu decyzji o stosowaniu leku należy uwzględnić zawartość substancji pomocniczych, które mogą mieć wpływ na bezpieczeństwo terapii, szczególnie u pacjentów z określonymi schorzeniami:

• Etanol 96% – każda ampułka (2 ml) zawiera 202,5 mg etanolu
• Glikol propylenowy (E 1520) – każda ampułka zawiera 829,6 mg
• Sód – każda ampułka zawiera 1,16 mg sodu

Te substancje mogą być istotne u pacjentów z chorobami wątroby, padaczką, chorobami alkoholowymi, kobiet w ciąży, dzieci oraz pacjentów stosujących dietę o kontrolowanej zawartości sodu.⁹