patofizjologia alergicznego nieżytu nosa

Patofizjologia alergicznego nieżytu nosa (ANN) opiera się na reakcji nadwrażliwości typu I według klasyfikacji Gella i Coombsa. Mechanizm choroby rozpoczyna się od ekspozycji na alergen i jego rozpoznania przez układ immunologiczny, co prowadzi do produkcji specyficznych przeciwciał IgE przez limfocyty B.

Przeciwciała IgE wiążą się z receptorami na powierzchni komórek tucznych i bazofilów. Przy ponownym kontakcie z alergenem dochodzi do degranulacji tych komórek i uwolnienia mediatorów reakcji zapalnej, takich jak histamina, leukotrieny, prostaglandyny oraz cytokiny prozapalne. To prowadzi do wystąpienia objawów natychmiastowych: obrzęku błony śluzowej nosa, zwiększonego wydzielania śluzu, kichania i świądu.

W fazie późnej reakcji alergicznej, rozwijającej się 4-8 godzin po ekspozycji na alergen, dochodzi do napływu komórek zapalnych (eozynofilów, bazofilów, limfocytów T) do błony śluzowej nosa. Ta faza odpowiada za długotrwałą obturację nosa i przewlekły stan zapalny, który może prowadzić do nadreaktywności błony śluzowej i nasilenia objawów przy kontakcie z niespecyficznymi bodźcami.

W patofizjologii ANN kluczową rolę odgrywają również mechanizmy neurogenne, z udziałem neuropeptydów i włókien czuciowych, które mogą nasilać lokalną odpowiedź zapalną. Przewlekły proces zapalny prowadzi do przebudowy błony śluzowej nosa i może predysponować do rozwoju astmy oskrzelowej w mechanizmie „marszu alergicznego”.

Powiązane wpisy

  1. 16.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl