Wskazania do stosowania leku Bibloc

Bisoprolol fumaranu w postaci preparatu Bibloc jest wskazany przede wszystkim w leczeniu stabilnej, przewlekłej niewydolności serca z zaburzoną czynnością skurczową lewej komory. Należy jednak podkreślić, że terapia tym lekiem powinna być prowadzona jako element leczenia skojarzonego, a nie monoterapia.¹

Schemat leczenia skojarzonego

Bisoprolol fumaranu w preparacie Bibloc powinien być stosowany w ramach kompleksowej terapii, która obejmuje następujące grupy leków:

• Inhibitory konwertazy angiotensyny (ACE) – stanowią podstawowy element terapii niewydolności serca, zmniejszając obciążenie następcze i hamując niekorzystne procesy przebudowy mięśnia sercowego²
• Leki moczopędne – umożliwiają kontrolę objawów związanych z przewodnieniem i retencją płynów, zmniejszając obciążenie wstępne serca³
• Glikozydy naparstnicy – stosowane w razie potrzeby, szczególnie u pacjentów z towarzyszącym migotaniem przedsionków lub przy utrzymujących się objawach pomimo optymalnej terapii podstawowej⁴

Dostępne dawki leku

Preparat Bibloc dostępny jest w czterech różnych dawkach, co umożliwia precyzyjne dostosowanie terapii do indywidualnych potrzeb pacjenta oraz zastosowanie schematu stopniowego zwiększania dawki:

Specyfika wskazania klinicznego

Należy podkreślić, że wskazanie do stosowania leku Bibloc dotyczy wyłącznie stabilnej, przewlekłej niewydolności serca z udokumentowanym upośledzeniem funkcji skurczowej lewej komory. Lek nie jest wskazany w ostrej niewydolności serca ani w przypadkach zdekompensowanej przewlekłej niewydolności krążenia.⁵

Zaburzona czynność skurczowa lewej komory, wyrażająca się obniżoną frakcją wyrzutową, stanowi kluczowy element wskazania do zastosowania bisoprololu. Skuteczność leku została potwierdzona w badaniach klinicznych, których wyniki wskazywały na poprawę rokowania pacjentów z niewydolnością serca przy zastosowaniu leczenia beta-adrenolitykiem.⁶

Uzasadnienie stosowania w niewydolności serca

Racjonalne zastosowanie bisoprololu w terapii niewydolności serca opiera się na jego zdolności do:

• Hamowania niekorzystnego wpływu przewlekłej aktywacji układu współczulnego na mięsień sercowy
• Redukcji częstości akcji serca, co prowadzi do poprawy ekonomiki pracy mięśnia sercowego
• Zmniejszenia zapotrzebowania mięśnia sercowego na tlen
• Spowolnienia niekorzystnej przebudowy (remodelingu) lewej komory
• Poprawy funkcji rozkurczowej lewej komory
• Redukcji ryzyka nagłego zgonu sercowego związanego z zaburzeniami rytmu serca

Należy pamiętać, że wprowadzenie bisoprololu do terapii niewydolności serca powinno odbywać się zgodnie z zalecanym schematem stopniowego zwiększania dawki, rozpoczynając od najmniejszej dostępnej dawki 1,25 mg, pod ścisłą kontrolą lekarską.⁷