5-dibromoantranilowy
Kwas 5-dibromoantranilowy to związek chemiczny o wzorze C₇H₅Br₂NO₂, będący pochodną kwasu antranilowego (kwasu 2-aminobenzoesowego) z dwoma atomami bromu w pozycji 5 pierścienia benzenowego. W medycynie i farmakologii pochodne kwasu antranilowego znajdują zastosowanie jako związki wyjściowe do syntezy różnych leków, w tym niesteroidowych leków przeciwzapalnych.
Związki bromopochodne kwasu antranilowego wykazują potencjalne właściwości przeciwbakteryjne i przeciwgrzybicze, co może być wykorzystywane w badaniach nad nowymi lekami przeciwinfekcyjnymi. Kwas 5-dibromoantranilowy jest stosowany głównie w laboratoriach chemicznych i farmaceutycznych jako substrat w syntezie organicznej bardziej złożonych związków o znaczeniu medycznym.
W kontekście klinicznym sam kwas 5-dibromoantranilowy nie jest bezpośrednio stosowany jako lek, lecz jego pochodne mogą wykazywać aktywność biologiczną istotną w leczeniu różnych schorzeń. Badania nad pochodnymi kwasu antranilowego obejmują poszukiwanie nowych związków o działaniu przeciwnowotworowym, przeciwzapalnym i przeciwdrgawkowym.
Powiązane wpisy
-
Leksykon leków
Ambroksol chlorowodorek, substancja czynna produktu Envil kaszel, charakteryzuje się korzystnym profilem farmakokinetycznym, który wpływa na jego skuteczność kliniczną. Po podaniu doustnym wykazuje szybkie wchłanianie z biodostępnością około 60%, z około ⅓ dawki metabolizowanej w pierwszym przejściu wątrobowym. Maksymalne stężenie we krwi (Cmax) osiągane jest po 2,5 godzinach na czczo, a terapeutyczne stężenie w osoczu wynosi 30 mg/ml przy dawkowaniu 2 × 30 mg/dobę. Po osiągnięciu stanu stacjonarnego stężenie utrzymuje się na poziomie 50 mg/ml, bez tendencji do kumulacji, co minimalizuje ryzyko działań niepożądanych związanych z akumulacją leku.
4-tetra-hydrochinazolina, 5-dibromoantranilowy, 6, 8-dibromo-3-(trans-4-hydroksycykloheksyl)-1, aktywność farmakologiczna, aktywny metabolit, ambroksol, ambroksol chlorowodorek, biodostępność, dystrybucja leku, działanie niepożądane, Envil kaszel, farmakokinetyka ambroksolu, glukuronian, kwas 3, maksymalne stężenie we krwi, metabolit ambroksolu, metabolizm pierwszego przejścia, okres półtrwania, podanie doustne, profil farmakokinetyczny, przemiana metaboliczna, stan stacjonarny, stężenie w osoczu, substancja czynna, wchłanianie z przewodu pokarmowego -
Leksykon leków
Ambroksolu chlorowodorek, substancja czynna syropu Envil kaszel junior (15 mg/5 ml), charakteryzuje się biodostępnością około 60% po podaniu doustnym oraz szybkim wchłanianiem, z osiągnięciem maksymalnego stężenia (Cmax) we krwi po około 2,5 godzinach na czczo. Stężenie terapeutyczne w osoczu wynosi 30 mg/ml przy dawkowaniu 2 x 30 mg na dobę, a w stanie stacjonarnym osiąga 50 mg/ml. Lek nie wykazuje kumulacji podczas długotrwałej terapii, co wskazuje na korzystny profil bezpieczeństwa. Okres półtrwania ambroksolu wynosi około 9 godzin, co determinuje schemat dawkowania.
4-tetra-hydrochinazolina, 5-dibromoantranilowy, 6, 8-dibromo-3-(trans-4-hydroksycykloheksyl)-1, aktywny metabolit, ambroksol chlorowodorek, biodostępność, biotransformacja ambroksolu, dawkowanie doustne, efekt terapeutyczny, Envil kaszel junior, faza eliminacji, glukuronian, kwas 3, kwas glukuronowy, metabolizm ambroksolu, metabolizm pierwszego przejścia, okres półtrwania, proces metaboliczny, stan stacjonarny, stężenie maksymalne ambroksolu, stężenie terapeutyczne, terapia długoterminowa
