Właściwości farmakokinetyczne
Sulbaktam

Sulbaktam, stosowany głównie w połączeniu z beta-laktamowymi antybiotykami takimi jak ampicylina czy cefoperazon, wykazuje specyficzne właściwości farmakokinetyczne, które wpływają na jego skuteczność kliniczną. Po podaniu doustnym w formie proleku (sultamycyliny) osiąga biodostępność na poziomie 80% dawki dożylnej, z molarnym stosunkiem sulbaktamu do ampicyliny 1:1. Maksymalne stężenie we krwi po dożylnym podaniu 1 g sulbaktamu wraz z 1 g cefoperazonu wynosi średnio 130,2 µg/ml. Sulbaktam charakteryzuje się dużą objętością dystrybucji (18,0-27,6 l), przekraczającą objętość dystrybucji cefoperazonu (10,2-11,3 l), oraz krótkim okresem półtrwania około 1 godziny u pacjentów z prawidłową funkcją nerek. Wydalany jest głównie przez nerki w postaci niezmienionej, stanowiąc 84% dawki przy podaniu z cefoperazonem i 50-75% przy podaniu z ampicyliną.

Właściwości farmakokinetyczne sulbaktamu

Sulbaktam jest substancją aktywną stosowaną najczęściej w połączeniu z antybiotykami beta-laktamowymi, takimi jak ampicylina czy cefoperazon, w celu zwiększenia ich spektrum działania przeciwbakteryjnego poprzez hamowanie beta-laktamaz. Właściwości farmakokinetyczne sulbaktamu charakteryzują się specyficznym profilem wchłaniania, dystrybucji, metabolizmu i wydalania, które determinują jego skuteczność kliniczną.1 2

Wchłanianie i dystrybucja

Sulbaktam charakteryzuje się dobrym wchłanianiem po podaniu doustnym w formie proleku (sultamycyliny), który podczas wchłaniania hydrolizowany jest do sulbaktamu i ampicyliny, osiągając w krążeniu ogólnym stosunek molarny obu substancji 1:1. Biodostępność po podaniu doustnym wynosi 80% równoważnej dawki sulbaktamu i ampicyliny podanej dożylnie. Co istotne, podanie leku po posiłku nie wpływa na układową biodostępność sultamycyliny.3

Po podaniu dożylnym lub domięśniowym sulbaktam osiąga duże stężenia we krwi. W badaniach farmakokinetycznych przeprowadzonych na zdrowych ochotnikach, po podaniu dożylnym produktu zawierającego 1 g sulbaktamu i 1 g cefoperazonu przez 5 minut, średnie maksymalne stężenie sulbaktamu wynosiło 130,2 µg/ml.4 5

Sulbaktam łatwo przenika do większości tkanek i płynów ustrojowych, w tym do żółci, pęcherzyka żółciowego, skóry i jej przydatków, jajowodów, jajników, macicy oraz innych. Przenikanie do mózgu oraz płynu mózgowo-rdzeniowego jest jednak niewielkie, jeśli nie występuje stan zapalny opon mózgowo-rdzeniowych.6 7 8

Objętość dystrybucji sulbaktamu jest znacząca i wynosi od 18,0 do 27,6 l, co jest wartością większą niż objętość dystrybucji cefoperazonu (Vd = 10,2-11,3 l), z którym jest często stosowany w preparatach złożonych.9 10

Metabolizm i eliminacja

Sulbaktam charakteryzuje się krótkim okresem półtrwania w organizmie, wynoszącym około 1 godziny u osób z prawidłową czynnością nerek. Po podaniu cefoperazonu z sulbaktamem średni okres półtrwania sulbaktamu wynosi około 1 godziny, natomiast po podaniu ampicyliny z sulbaktamem okres półtrwania również wynosi około 1 godziny.11 12 13 14 15

Sulbaktam jest wydalany głównie przez nerki w postaci niezmienionej. Po jednoczesnym podaniu sulbaktamu z cefoperazonem, około 84% dawki sulbaktamu jest wydalane przez nerki. W przypadku podania z ampicyliną, 50-75% sulbaktamu jest wydalane z moczem w postaci niezmienionej.16 17 18 19

Istotną obserwacją jest proporcjonalność stężeń występujących w surowicy do podanej dawki. Badania potwierdzają, że wyniki te są zgodne z opisywanymi wcześniej wynikami dla obu substancji podawanych osobno. Po podaniu wielu dawek nie stwierdzono istotnych zmian parametrów farmakokinetycznych sulbaktamu ani nie zaobserwowano jego kumulacji podczas podawania co 8 do 12 godzin.20 21

Farmakokinetyka w szczególnych grupach pacjentów

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek

Parametry farmakokinetyczne sulbaktamu ulegają istotnym zmianom u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. U tych pacjentów całkowity klirens sulbaktamu jest ściśle skorelowany z oszacowanym klirensem kreatyniny. U pacjentów ze schyłkową niewydolnością nerek wykazano znacznie dłuższy okres półtrwania sulbaktamu – w dwóch osobnych badaniach średnio 6,9 oraz 9,7 godzin.22 23

Hemodializa powoduje istotne zmiany okresu półtrwania, całkowitego klirensu kreatyniny oraz objętości dystrybucji sulbaktamu, a zatem u pacjentów poddawanych hemodializie należy odpowiednio dostosować dawkowanie.24 25

Warto zaznaczyć, że probenecyd zmniejsza wydzielanie cewkowe zarówno sulbaktamu, jak i ampicyliny. Jednoczesne stosowanie probenecydu i sultamycyliny (proleku sulbaktamu i ampicyliny) powoduje zwiększenie stężeń i dłuższe utrzymywanie się we krwi ampicyliny i sulbaktamu.26

Pacjenci w podeszłym wieku

Przeprowadzone badania parametrów farmakokinetycznych sulbaktamu u osób w podeszłym wieku z niewydolnością nerek i zaburzeniami czynności wątroby wykazały, że sulbaktam charakteryzował się dłuższym okresem półtrwania, mniejszym klirensem i większymi objętościami dystrybucji w porównaniu do parametrów uzyskanych u zdrowych ochotników. Stwierdzono korelację parametrów farmakokinetycznych sulbaktamu ze stopniem zaburzenia czynności nerek.27 28 29

Dzieci

Badania przeprowadzone u dzieci nie wykazały istotnych zmian parametrów farmakokinetycznych sulbaktamu w porównaniu do odpowiednich parametrów u dorosłych. U dzieci średni okres półtrwania sulbaktamu wynosi od 0,91 do 1,42 godziny, co jest wartością zbliżoną do obserwowanej u dorosłych.30 31

Interakcje farmakokinetyczne

Badania nie wykazały występowania farmakokinetycznych interakcji pomiędzy sulbaktamem a antybiotykami, z którymi jest stosowany w produktach złożonych (cefoperazon, ampicylina). Jest to istotna obserwacja kliniczna, ponieważ zapewnia przewidywalność działania terapeutycznego podczas stosowania tych połączeń.32 33

Parametr farmakokinetyczny Sulbaktam (wartość) Uwagi
Objętość dystrybucji (Vd) 18,0-27,6 l Większa niż objętość dystrybucji cefoperazonu (10,2-11,3 l)
Okres półtrwania około 1 godzina U osób z prawidłową czynnością nerek
Okres półtrwania u pacjentów ze schyłkową niewydolnością nerek 6,9-9,7 godzin Znaczne wydłużenie w porównaniu do osób z prawidłową czynnością nerek
Okres półtrwania u dzieci 0,91-1,42 godziny Wartość zbliżona do obserwowanej u dorosłych
Wydalanie nerkowe 84% dawki (z cefoperazonem)
50-75% dawki (z ampicyliną)
Główna droga eliminacji, w postaci niezmienionej
Maksymalne stężenie w surowicy po podaniu 1 g dożylnie 130,2 µg/ml Po podaniu łącznie z 1 g cefoperazonu w ciągu 5 minut

34 35 36

  1. 13.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl