Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku

Badania przedkliniczne dostarczają istotnych informacji na temat profilu bezpieczeństwa ampicyliny z sulbaktamem, obejmując dane dotyczące toksyczności ostrej, toksyczności po podaniu wielokrotnym oraz potencjalnego wpływu na reprodukcję. ^{10 g/kg u myszy po podaniu per os, podczas gdy wartość ta wynosiła około 3,6 g/kg po podaniu dożylnym. Odpowiednie wartości u szczurów wynosiły odpowiednio > 4 g/kg i 3,4 g/kg.”>1}

Toksyczność ostra

Badania toksyczności ostrej wykazały niski profil toksyczności składników produktu leczniczego. Dla sultamycyliny ustalono wartość LD50 na poziomie 7 g/kg masy ciała po podaniu doustnym (per os) u gryzoni. W przypadku sulbaktamu stosowanego w monoterapii, LD50 u myszy po podaniu doustnym wynosiła powyżej 10 g/kg, natomiast po podaniu dożylnym około 3,6 g/kg. Analogiczne wartości u szczurów wynosiły odpowiednio powyżej 4 g/kg po podaniu doustnym i 3,4 g/kg po podaniu dożylnym. ^{10 g/kg u myszy po podaniu per os, podczas gdy wartość ta wynosiła około 3,6 g/kg po podaniu dożylnym. Odpowiednie wartości u szczurów wynosiły odpowiednio > 4 g/kg i 3,4 g/kg.”>2}

Toksyczność po podaniu wielokrotnym

Toksyczność przewlekłą oceniano podczas wielokrotnego podawania sultamycyliny, sulbaktamu lub kombinacji sulbaktamu i ampicyliny przez okres do sześciu miesięcy u szczurów i psów. W przeprowadzonych badaniach zaobserwowano przede wszystkim wpływ na wątrobę, który manifestował się przez:³

• Podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych, w tym AspAT (aminotransferaza asparaginianowa), AlAT (aminotransferaza alaninowa), LDH (dehydrogenaza mleczanowa) i ALP (fosfataza alkaliczna)⁴
• Zależne od dawki i czasu magazynowanie glikogenu w wątrobie, które było odwracalne po zakończeniu podawania leku⁵

Istotne jest, że zaobserwowane magazynowanie glikogenu nie zostało powiązane z żadną znaną chorobą magazynowania glikogenu. Przeprowadzone badania nie wykazały istotnego wpływu sulbaktamu na metabolizm glukozy. Dodatkowo, w badaniach klinicznych u pacjentów z cukrzycą leczonych kombinacją sulbaktamu z ampicyliną przez ponad dwa tygodnie nie zaobserwowano klinicznie istotnego wpływu na dostępność glukozy.⁶

Biorąc pod uwagę osiągane stężenia leku w osoczu przy stosowaniu dawek terapeutycznych, nie przewiduje się wystąpienia zjawiska magazynowania glikogenu u ludzi podczas leczenia sultamycyliną.⁷

Podczas badań przedklinicznych obserwowano typowe reakcje związane z antybiotykoterapią, takie jak biegunka lub wymioty o łagodnym nasileniu, jednak nie stwierdzono dodatkowych oznak toksyczności.⁸

Potencjał rakotwórczy i mutagenny

Nie przeprowadzono długoterminowych badań na zwierzętach oceniających potencjał rakotwórczy ampicyliny z sulbaktamem. Jednak w licznych badaniach wykazano, że zarówno sulbaktam, jak i ampicylina nie wykazują znaczącego działania mutagennego.⁹

Wpływ na rozrodczość

Badania nad wpływem na reprodukcję przeprowadzono na myszach i szczurach z wykorzystaniem sultamycyliny, która jest doustnym prolekiem uwalniającym ampicylinę i sulbaktam po hydrolizie in vivo. Lek podawano w dawkach przekraczających dawki stosowane u ludzi. Badania te nie wykazały niekorzystnego wpływu na płodność ani uszkodzeń płodu.¹⁰