Właściwości farmakokinetyczne leku Prestarium 10 mg

Peryndopryl z argininą, substancja czynna leku Prestarium 10 mg, wykazuje specyficzne właściwości farmakokinetyczne, które determinują jego działanie w organizmie. Poniżej przedstawiono szczegółową charakterystykę procesów, jakim podlega lek po podaniu doustnym.¹

Wchłanianie

Peryndopryl po podaniu doustnym charakteryzuje się szybkim wchłanianiem z przewodu pokarmowego. Maksymalne stężenie we krwi (Cmax) osiąga już po 1 godzinie od momentu przyjęcia leku. Okres półtrwania samego peryndoprylu wynosi 1 godzinę, co wskazuje na jego szybki metabolizm.²

Ważne jest podkreślenie, że peryndopryl jest prolekiem, który wymaga przekształcenia metabolicznego do formy aktywnej farmakologicznie. Tylko 27% podanej dawki peryndoprylu znajdującej się w krwiobiegu stanowi aktywny metabolit – peryndoprylat. Oprócz tego aktywnego metabolitu, powstaje jeszcze 5 innych metabolitów, wszystkie nieaktywne farmakologicznie.³

Maksymalne stężenie peryndoprylatu w osoczu pojawia się nieco później niż peryndoprylu, gdyż występuje w ciągu 3 do 4 godzin od przyjęcia leku.⁴

Istotnym czynnikiem wpływającym na biodostępność peryndoprylu jest pokarm. Spożywanie posiłków zmniejsza przemianę peryndoprylu do peryndoprylatu, a tym samym obniża biodostępność leku. Z tego powodu peryndopryl z argininą należy przyjmować doustnie, w pojedynczej dawce podawanej rano przed posiłkiem.⁵

W badaniach farmakokinetycznych wykazano zależność liniową pomiędzy dawką peryndoprylu a jego stężeniem w osoczu, co ułatwia przewidywanie efektów terapeutycznych w zależności od zastosowanej dawki.⁶

Dystrybucja

Po wchłonięciu i przekształceniu metabolicznym peryndoprylat ulega dystrybucji w organizmie. Objętość dystrybucji niezwiązanego peryndoprylatu wynosi około 0,2 l/kg masy ciała, co wskazuje na umiarkowane przenikanie do tkanek.⁷

Wiązanie peryndoprylatu z białkami osocza jest stosunkowo niewielkie i wynosi 20%. Co istotne, metabolit ten wiąże się głównie z konwertazą angiotensyny, a stopień wiązania zależy od stężenia leku we krwi.⁸

Eliminacja

Peryndoprylat jest wydalany z organizmu głównie przez nerki. Okres półtrwania w fazie eliminacji wolnej frakcji peryndoprylatu wynosi około 17 godzin, co zapewnia długotrwały efekt terapeutyczny. Stan stacjonarny (steady-state) osiągany jest w ciągu 4 dni regularnego przyjmowania leku.⁹

Farmakokinetyka w szczególnych grupach pacjentów

Właściwości farmakokinetyczne peryndoprylu i jego aktywnego metabolitu różnią się w określonych grupach pacjentów, co może wymagać dostosowania dawkowania:

• Pacjenci w podeszłym wieku – eliminacja peryndoprylatu przebiega wolniej niż u osób młodszych.¹⁰
• Pacjenci z niewydolnością serca – obserwuje się spowolnioną eliminację peryndoprylatu.¹¹
• Pacjenci z niewydolnością nerek – eliminacja peryndoprylatu ulega spowolnieniu, a dawkę należy dostosować odpowiednio do stopnia niewydolności, określonego na podstawie klirensu kreatyniny.¹²
• Pacjenci poddawani dializie – peryndoprylat jest usuwany w czasie zabiegu dializy, a klirens dializacyjny wynosi 70 ml/min.¹³
• Pacjenci z marskością wątroby – klirens wątrobowy cząsteczki macierzystej (peryndoprylu) jest zmniejszony o połowę. Jednakże ilość powstającego aktywnego peryndoprylatu nie ulega zmniejszeniu, dlatego nie ma konieczności dostosowywania dawki u tej grupy pacjentów.¹⁴

Parametry farmakokinetyczne peryndoprylu i peryndoprylatu