Właściwości farmakokinetyczne produktu CoAramlessa

Produkt leczniczy CoAramlessa stanowi połączenie trzech substancji czynnych: peryndoprylu z argininą, indapamidu oraz amlodypiny. Z punktu widzenia farmakokinetyki istotne jest, że jednoczesne podanie tych trzech składników nie wpływa na ich indywidualne profile farmakokinetyczne w porównaniu do sytuacji, gdy są one stosowane oddzielnie.¹

Właściwości farmakokinetyczne peryndoprylu

Peryndopryl jest prekursorem leku, który w organizmie przekształca się do aktywnego metabolitu – peryndoprylatu. Właściwości farmakokinetyczne peryndoprylu charakteryzują się szybkim wchłanianiem po podaniu doustnym, z osiągnięciem maksymalnego stężenia w ciągu 1 godziny. Okres półtrwania samego peryndoprylu jest stosunkowo krótki i wynosi około 1 godziny.²

Istotne jest, że przyjmowanie pokarmu wpływa negatywnie na przemianę peryndoprylu do peryndoprylatu, zmniejszając jego biodostępność. Z tego powodu zaleca się przyjmowanie leku CoAramlessa rano, przed posiłkiem.³

Dystrybucja peryndoprylu

Objętość dystrybucji niezwiązanej frakcji peryndoprylatu wynosi około 0,2 l/kg. W osoczu peryndoprylat wiąże się z białkami w około 20%, głównie z enzymem konwertującym angiotensynę, przy czym stopień wiązania zależy od stężenia substancji.⁴

Metabolizm peryndoprylu

W procesie metabolizmu peryndoprylu powstaje jego aktywny metabolit – peryndoprylat, który stanowi 27% dawki docierającej do krwioobiegu. Oprócz peryndoprylatu powstaje również 5 innych metabolitów, które jednak nie wykazują aktywności farmakologicznej. Maksymalne stężenie peryndoprylatu w osoczu osiągane jest po 3-4 godzinach od podania peryndoprylu.⁵

Eliminacja peryndoprylu

Peryndoprylat jest wydalany głównie przez nerki. Końcowy okres półtrwania niezwiązanej frakcji peryndoprylatu wynosi około 17 godzin, co prowadzi do osiągnięcia stanu stacjonarnego po około 4 dniach regularnego stosowania leku.⁶

W badaniach farmakokinetycznych wykazano liniową zależność pomiędzy dawką peryndoprylu a jego stężeniem w osoczu.⁷

Peryndopryl w szczególnych grupach pacjentów

• Pacjenci w podeszłym wieku: wydalanie peryndoprylatu jest spowolnione u osób starszych, a także u pacjentów z niewydolnością serca lub niewydolnością nerek.⁸
• Zaburzenia czynności nerek: w przypadku niewydolności nerek konieczne jest dostosowanie dawki w zależności od stopnia upośledzenia funkcji nerek, ocenianego na podstawie klirensu kreatyniny.⁹
• Pacjenci dializowani: klirens peryndoprylatu podczas dializy wynosi 70 ml/min.¹⁰
• Marskość wątroby: u pacjentów z marskością wątroby klirens wątrobowy peryndoprylu jest zmniejszony o połowę, jednak ilość powstającego peryndoprylatu pozostaje niezmieniona, dlatego modyfikacja dawkowania nie jest konieczna.¹¹

Właściwości farmakokinetyczne indapamidu

Indapamid charakteryzuje się szybkim i całkowitym wchłanianiem z przewodu pokarmowego. Maksymalne stężenie w osoczu osiągane jest w przybliżeniu po 1 godzinie od doustnego podania leku.¹²

Dystrybucja indapamidu

Indapamid w znacznym stopniu wiąże się z białkami osocza – wiązanie to wynosi 79%.¹³

Metabolizm i eliminacja indapamidu

Okres półtrwania indapamidu w fazie eliminacji jest stosunkowo długi i wynosi od 14 do 24 godzin (średnio 18 godzin). Pomimo to, wielokrotne podawanie leku nie prowadzi do kumulacji substancji w organizmie.¹⁴

Eliminacja indapamidu odbywa się głównie przez nerki (70% dawki) oraz z kałem (22% dawki), w postaci nieczynnych metabolitów.¹⁵

Indapamid w szczególnych grupach pacjentów

Właściwości farmakokinetyczne indapamidu nie ulegają zmianie u pacjentów z niewydolnością nerek.¹⁶

Właściwości farmakokinetyczne amlodypiny

Amlodypina po podaniu doustnym w dawkach terapeutycznych wykazuje dobrą absorpcję. Maksymalne stężenie we krwi jest osiągane po 6-12 godzinach od przyjęcia dawki. Całkowita biodostępność amlodypiny mieści się w przedziale od 64% do 80% i nie jest modyfikowana przez jednoczesne spożywanie pokarmu.¹⁷

Dystrybucja amlodypiny

Objętość dystrybucji amlodypiny wynosi około 21 l/kg. Badania in vitro wykazały, że około 97,5% krążącej amlodypiny wiąże się z białkami osocza.¹⁸

Metabolizm amlodypiny

Amlodypina jest w znacznym stopniu metabolizowana w wątrobie, przy czym powstające metabolity nie wykazują aktywności farmakologicznej. Z moczem wydalane jest około 10% macierzystego leku oraz 60% metabolitów.¹⁹

Eliminacja amlodypiny

Okres półtrwania amlodypiny w końcowej fazie eliminacji z osocza jest dość długi i wynosi około 35-50 godzin, co pozwala na stosowanie leku raz na dobę.²⁰

Amlodypina w szczególnych grupach pacjentów

• Osoby w podeszłym wieku: czas do osiągnięcia maksymalnego stężenia amlodypiny w osoczu jest podobny u osób starszych i młodszych, jednak klirens amlodypiny u osób starszych jest zmniejszony, co prowadzi do zwiększenia wartości AUC i wydłużenia okresu półtrwania w fazie eliminacji.²¹
• Pacjenci z zastoinową niewydolnością serca: u tych pacjentów obserwuje się zwiększenie wartości AUC i wydłużenie okresu półtrwania amlodypiny, proporcjonalnie do wieku.²²
• Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby: dane kliniczne dotyczące stosowania amlodypiny w tej grupie są bardzo ograniczone. U pacjentów z niewydolnością wątroby obserwuje się zmniejszenie klirensu amlodypiny, co skutkuje wydłużeniem okresu półtrwania i zwiększeniem wartości AUC o około 40-60%.²³

Porównanie parametrów farmakokinetycznych składników produktu CoAramlessa