Specjalne ostrzeżenia
CoAramlessa

Produkt leczniczy CoAramlessa, zawierający peryndopryl, indapamid i amlodypinę, wymaga szczególnej ostrożności w stosowaniu, zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, chorobami układu sercowo-naczyniowego oraz w kontekście potencjalnych interakcji lekowych. Przeciwwskazane jest stosowanie CoAramlessy u pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min) oraz u osób z umiarkowanym zaburzeniem czynności nerek (klirens kreatyniny <60 ml/min) w przypadku dawki 10 mg peryndoprylu i 2,5 mg indapamidu. Należy unikać jednoczesnego stosowania peryndoprylu z sakubitrylem i walsartanem, a także z litem, lekami oszczędzającymi potas lub suplementami potasu ze względu na ryzyko obrzęku naczynioruchowego i hiperkaliemii. Podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA) z inhibitorami ACE, AIIRA lub aliskirenu zwiększa ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii i ostrej niewydolności nerek i powinna być stosowana wyłącznie pod ścisłym nadzorem specjalisty z regularnym monitorowaniem czynności nerek, elektrolitów i ciśnienia tętniczego.

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Poniższe ostrzeżenia i środki ostrożności odnoszą się do produktu leczniczego CoAramlessa we wszystkich dostępnych dawkach oraz dotyczą poszczególnych substancji czynnych wchodzących w jego skład: peryndoprylu, indapamidu i amlodypiny. Właściwe stosowanie leku wymaga dokładnego zapoznania się z poniższymi informacjami przez personel medyczny.1

Przeciwwskazania dotyczące stosowania z innymi lekami

Jednoczesne stosowanie litu z CoAramlessą (zawierającą peryndopryl i indapamid) nie jest zalecane ze względu na potencjalne interakcje.2

Szczególnie istotne jest przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania peryndoprylu z produktami zawierającymi sakubitryl i walsartan z powodu zwiększonego ryzyka obrzęku naczynioruchowego. Między zakończeniem terapii peryndoprylem a rozpoczęciem leczenia produktem zawierającym sakubitryl i walsartan musi upłynąć co najmniej 36 godzin. Podobnie, między zakończeniem podawania produktu zawierającego sakubitryl i walsartan a rozpoczęciem terapii peryndoprylem należy zachować odstęp minimum 36 godzin.3

Podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA)

Jednoczesne stosowanie inhibitorów konwertazy angiotensyny (ACE), antagonistów receptora angiotensyny II (AIIRA) lub aliskirenu zwiększa ryzyko wystąpienia niedociśnienia, hiperkaliemii oraz zaburzeń czynności nerek, włącznie z ostrą niewydolnością nerek. Z tego powodu nie zaleca się podwójnej blokady układu RAA.4

Jeżeli zastosowanie podwójnej blokady układu RAA jest absolutnie konieczne, powinno odbywać się wyłącznie pod ścisłym nadzorem specjalisty. W takich przypadkach należy regularnie i dokładnie monitorować następujące parametry życiowe pacjenta:

  • czynność nerek
  • stężenie elektrolitów w surowicy
  • ciśnienie tętnicze krwi

5

U pacjentów z nefropatią cukrzycową nie należy jednocześnie stosować inhibitorów ACE oraz antagonistów receptora angiotensyny II.6

Leki oszczędzające potas i suplementy potasu

Nie zaleca się jednoczesnego stosowania peryndoprylu z lekami oszczędzającymi potas, suplementami potasu lub zamiennikami soli kuchennej zawierającymi potas z powodu ryzyka hiperkaliemii.7

Neutropenia, agranulocytoza, małopłytkowość i niedokrwistość

U pacjentów leczonych inhibitorami ACE obserwowano przypadki neutropenii, agranulocytozy, małopłytkowości oraz niedokrwistości. Ryzyko neutropenii jest niewielkie u pacjentów z prawidłową czynnością nerek i bez innych czynników ryzyka.8

Peryndopryl należy stosować ze szczególną ostrożnością u pacjentów:

  • z kolagenozą naczyń
  • leczonych lekami immunosupresyjnymi
  • leczonych allopurynolem lub prokainamidem
  • u których występuje kombinacja powyższych czynników, zwłaszcza przy istniejących zaburzeniach czynności nerek

9

U niektórych z tych pacjentów wystąpiły ciężkie zakażenia, w niektórych przypadkach oporne na intensywne leczenie antybiotykami. Jeżeli peryndopryl stosuje się u takich pacjentów, zaleca się okresowe kontrolowanie liczby krwinek białych. Pacjentów należy poinformować o konieczności zgłaszania wszelkich objawów zakażenia (np. ból gardła, gorączka).10

Nadciśnienie naczyniowo-nerkowe

U pacjentów z obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych lub zwężeniem tętnicy zaopatrującej jedyną nerkę, leczonych inhibitorami ACE, istnieje zwiększone ryzyko wystąpienia niedociśnienia tętniczego i niewydolności nerek. Leczenie lekami moczopędnymi może stanowić dodatkowy czynnik ryzyka. Zmniejszona czynność nerek może przebiegać z jedynie niewielkimi zmianami stężenia kreatyniny w surowicy, nawet u pacjentów z jednostronnym zwężeniem tętnicy nerkowej.11

Nadwrażliwość i obrzęk naczynioruchowy

Rzadko zgłaszano obrzęk naczynioruchowy twarzy, kończyn, warg, języka, głośni i/lub krtani u pacjentów leczonych inhibitorami ACE, w tym peryndoprylem. Obrzęk może wystąpić w dowolnym momencie terapii.12

W takiej sytuacji należy:

  1. Natychmiast przerwać podawanie peryndoprylu
  2. Obserwować pacjenta do całkowitego ustąpienia objawów

13

Obrzęk obejmujący wyłącznie twarz i wargi zazwyczaj ustępuje samoistnie, jednak zastosowanie leków przeciwhistaminowych może złagodzić objawy.14

Obrzęk naczynioruchowy krtani może prowadzić do zgonu. Gdy obrzęk obejmuje język, głośnię lub krtań, co może spowodować niedrożność dróg oddechowych, należy natychmiast podjąć odpowiednie działania ratunkowe, w tym:

  • Podać podskórnie roztwór epinefryny 1:1000 (0,3-0,5 ml)
  • Zapewnić drożność dróg oddechowych

15

U czarnoskórych pacjentów przyjmujących inhibitory ACE występuje zwiększona częstość obrzęku naczynioruchowego w porównaniu do pacjentów innych ras.16

Pacjenci z obrzękiem naczynioruchowym w wywiadzie, niezwiązanym z leczeniem inhibitorem ACE, mogą być narażeni na zwiększone ryzyko wystąpienia obrzęku naczynioruchowego podczas stosowania inhibitora ACE.17

Rzadko obserwowano obrzęk naczynioruchowy jelit u pacjentów leczonych inhibitorami ACE. Pacjenci mogą zgłaszać ból brzucha (z nudnościami lub wymiotami albo bez nich). W niektórych przypadkach objawy te nie były poprzedzone obrzękiem twarzy, a stężenie C-1 esterazy było prawidłowe.18

Obrzęk naczynioruchowy jelit diagnozowano przy użyciu:

  • Tomografii komputerowej
  • Badania ultrasonograficznego
  • Podczas zabiegu chirurgicznego

Objawy ustępowały po odstawieniu inhibitora ACE. Obrzęk naczynioruchowy jelit powinien być brany pod uwagę w diagnostyce różnicowej bólu brzucha u pacjentów otrzymujących inhibitory ACE.19

Zwiększone ryzyko obrzęku naczynioruchowego przy jednoczesnym stosowaniu z innymi lekami

Jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE z następującymi grupami leków może zwiększać ryzyko obrzęku naczynioruchowego (w tym obrzęku dróg oddechowych lub języka, z zaburzeniami oddychania lub bez nich):20

  • Inhibitory obojętnej endopeptydazy (NEP), np. racekadotryl
  • Inhibitory mTOR, np. syrolimus, ewerolimus, temsyrolimus
  • Gliptyny, np. linagliptyna, saksagliptyna, sitagliptyna, wildagliptyna

Należy zachować szczególną ostrożność rozpoczynając leczenie wyżej wymienionymi lekami u pacjentów już przyjmujących inhibitor ACE.21

Reakcje rzekomoanafilaktyczne podczas leczenia odczulającego

U pacjentów przyjmujących inhibitory ACE podczas leczenia odczulającego jadem owadów błonkoskrzydłych (pszczoły, osy) obserwowano pojedyncze przypadki przedłużających się, zagrażających życiu reakcji rzekomoanafilaktycznych.22

Inhibitory ACE należy stosować z ostrożnością u pacjentów z alergią poddawanych odczulaniu i należy ich unikać u pacjentów poddawanych immunoterapii jadem owadów. Reakcji tych można jednak uniknąć, czasowo odstawiając inhibitor ACE na co najmniej 24 godziny przed planowanym leczeniem odczulającym.23

Reakcje rzekomoanafilaktyczne podczas aferezy LDL

Rzadko u pacjentów otrzymujących inhibitory ACE podczas aferezy lipoprotein (LDL) o małej gęstości z użyciem siarczanu dekstranu obserwowano zagrażające życiu reakcje rzekomoanafilaktyczne. Reakcji tych można uniknąć poprzez czasowe odstawienie inhibitora ACE przed każdą aferezą.24

Pacjenci hemodializowani

U pacjentów dializowanych z użyciem błon o dużej przepuszczalności (high-flux, np. AN 69®) i jednocześnie leczonych inhibitorem ACE zgłaszano występowanie reakcji rzekomoanafilaktycznych. U tych pacjentów należy rozważyć zastosowanie innego typu błon dializacyjnych lub leku przeciwnadciśnieniowego z innej grupy.25

Pierwotny aldosteronizm

Pacjenci z pierwotnym hiperaldosteronizmem zazwyczaj nie reagują na leki przeciwnadciśnieniowe działające przez hamowanie układu renina-angiotensyna. Z tego względu nie zaleca się stosowania CoAramlessy u tych pacjentów.26

Ciąża

Nie należy rozpoczynać leczenia inhibitorami ACE podczas ciąży. U pacjentek planujących ciążę zaleca się zmianę na alternatywną terapię przeciwnadciśnieniową o ustalonym profilu bezpieczeństwa w ciąży. Po potwierdzeniu ciąży należy natychmiast przerwać podawanie inhibitora ACE i w razie konieczności rozpocząć leczenie alternatywne.27

Encefalopatia wątrobowa

W przypadku zaburzeń czynności wątroby, tiazydowe i tiazydopodobne leki moczopędne mogą powodować encefalopatię wątrobową, szczególnie gdy występują zaburzenia gospodarki wodno-elektrolitowej. Encefalopatia może prowadzić do śpiączki wątrobowej. W razie wystąpienia objawów encefalopatii należy natychmiast przerwać podawanie leku moczopędnego.28

Nadwrażliwość na światło

Po zastosowaniu tiazydowych i tiazydopodobnych leków moczopędnych odnotowano przypadki reakcji nadwrażliwości na światło. Jeśli podczas leczenia wystąpi taka reakcja, zaleca się przerwanie terapii. W przypadku konieczności ponownego podania leku moczopędnego, zaleca się ochronę skóry przed ekspozycją na słońce lub sztuczne promieniowanie UVA.29

Środki ostrożności dotyczące stosowania

Zaburzenia czynności nerek

W przypadkach ciężkiego zaburzenia czynności nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min) leczenie CoAramlessą jest przeciwwskazane.30

U pacjentów z umiarkowanym zaburzeniem czynności nerek (klirens kreatyniny <60 ml/min) przeciwwskazane jest stosowanie produktu leczniczego CoAramlessa zawierającego 10 mg peryndoprylu i 2,5 mg indapamidu (tj. o mocy 10 mg + 2,5 mg + 5 mg oraz 10 mg + 2,5 mg + 10 mg).31

U pacjentów z nadciśnieniem tętniczym bez uprzednich jawnych zaburzeń czynności nerek, u których badania krwi wykazały czynnościową niewydolność nerek, należy:32

  1. Przerwać leczenie
  2. Ewentualnie ponownie rozpocząć terapię od mniejszej dawki lub podając tylko jedną substancję czynną

Standardowa kontrola medyczna u tych pacjentów powinna obejmować regularne oznaczanie stężenia potasu i kreatyniny:33

  • Po 2 tygodniach od rozpoczęcia leczenia
  • Następnie co 2 miesiące w trakcie długotrwałego leczenia

Niewydolność nerek najczęściej występuje u pacjentów z ciężką niewydolnością serca lub z podstawową chorobą nerek, w tym ze zwężeniem tętnicy nerkowej.34

Stosowanie produktu CoAramlessa nie jest zalecane w przypadku obustronnego zwężenia tętnicy nerkowej lub jedynej czynnej nerki.35

Ryzyko niedociśnienia tętniczego i/lub niewydolności nerek

Wyraźny wpływ peryndoprylu na układ renina-angiotensyna-aldosteron obserwowano szczególnie w przypadkach:36

  • Znacznego niedoboru wody i elektrolitów (ścisła dieta z małą ilością sodu lub długotrwałe leczenie lekami moczopędnymi)
  • Niskiego wyjściowego ciśnienia tętniczego
  • Zwężenia tętnicy nerkowej
  • Zastoinowej niewydolności serca
  • Marskości wątroby z obrzękami i wodobrzuszem

Hamowanie układu renina-angiotensyna-aldosteron przez inhibitor ACE może powodować, zwłaszcza po pierwszej dawce i w ciągu pierwszych dwóch tygodni leczenia:37

  • Nagłe obniżenie ciśnienia tętniczego
  • Zwiększenie stężenia kreatyniny w osoczu wskazujące na czynnościową niewydolność nerek

W rzadkich przypadkach taki stan może wystąpić nagle i w dowolnym momencie leczenia. W takich sytuacjach leczenie należy rozpocząć od mniejszej dawki i stopniowo ją zwiększać.38

U pacjentów z chorobą niedokrwienną serca lub chorobą naczyń mózgowych znaczne obniżenie ciśnienia tętniczego może spowodować zawał mięśnia sercowego lub incydent naczyniowo-mózgowy.39

Skuteczność indapamidu i stosowanie u osób starszych

Tiazydowe i tiazydopodobne leki moczopędne są w pełni skuteczne u pacjentów z prawidłową lub tylko nieznacznie zaburzoną czynnością nerek (stężenie kreatyniny w osoczu <25 mg/l, tj. 220 μmol/l u osób dorosłych).40

U osób w podeszłym wieku należy zweryfikować stężenie kreatyniny w osoczu, uwzględniając wiek, masę ciała i płeć.41

Hipowolemia wtórna do utraty wody i sodu

Hipowolemia wtórna do utraty wody i sodu spowodowana początkowym podawaniem leków moczopędnych powoduje zmniejszenie przesączania kłębuszkowego, co może prowadzić do:42

  • Zwiększenia stężenia mocznika we krwi
  • Zwiększenia stężenia kreatyniny w osoczu

Ta przemijająca czynnościowa niewydolność nerek nie ma żadnych negatywnych następstw u osób z prawidłową czynnością nerek, natomiast może nasilić istniejącą już niewydolność nerek.43

Stosowanie amlodypiny u pacjentów z niewydolnością nerek

U pacjentów z niewydolnością nerek amlodypina może być stosowana w zwykłych dawkach. Zmiany stężeń amlodypiny w osoczu nie korelują ze stopniem niewydolności nerek.44

Należy podkreślić, że nie badano działania produktu złożonego CoAramlessa w zaburzeniach czynności nerek. W razie takich zaburzeń, dawki CoAramlessy powinny być dostosowane jak w przypadku podawania poszczególnych składników oddzielnie.45

  1. 25.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl