Właściwości farmakokinetyczne produktu leczniczego Triplixam

Produkt leczniczy Triplixam zawiera trzy substancje czynne: peryndopryl, indapamid oraz amlodypinę. Jednoczesne podanie tych trzech składników nie wpływa na ich indywidualne właściwości farmakokinetyczne w porównaniu do sytuacji, gdy są podawane oddzielnie. Poniżej przedstawiono szczegółowe dane farmakokinetyczne dotyczące każdej substancji czynnej wchodzącej w skład produktu.¹

Farmakokinetyka peryndoprylu

Wchłanianie i biodostępność peryndoprylu

Peryndopryl charakteryzuje się szybkim wchłanianiem po podaniu doustnym, przy czym maksymalne stężenie w osoczu osiąga w ciągu 1 godziny od przyjęcia. Należy zaznaczyć, że peryndopryl jest prekursorem leku, a jego aktywnym metabolitem jest peryndoprylat. Okres półtrwania peryndoprylu wynosi zaledwie 1 godzinę. Istotnym aspektem farmakokinetyki peryndoprylu jest wpływ pokarmu na jego biodostępność – spożycie posiłku zmniejsza przemianę peryndoprylu do peryndoprylatu, a tym samym obniża jego biodostępność. Z tego powodu peryndopryl z argininą należy przyjmować rano, przed posiłkiem, w pojedynczej dawce dobowej.²

Dystrybucja peryndoprylu

Objętość dystrybucji niezwiązanego peryndoprylatu wynosi około 0,2 l/kg. Peryndopryl wiąże się z białkami osocza w 20%, głównie z enzymem konwertującym angiotensynę. Stopień wiązania jest zależny od stężenia leku w osoczu.³

Metabolizm peryndoprylu

Peryndopryl, będący prekursorem leku, podlega intensywnym przemianom metabolicznym. Jedynie 27% podanej dawki peryndoprylu dociera do krwiobiegu w postaci aktywnego metabolitu – peryndoprylatu. Oprócz czynnego peryndoprylatu, powstaje również 5 innych metabolitów, które są farmakologicznie nieaktywne. Maksymalne stężenie peryndoprylatu w osoczu jest osiągane po 3-4 godzinach od podania peryndoprylu.⁴

Eliminacja peryndoprylu

Peryndoprylat jest wydalany z organizmu głównie przez nerki z moczem. Końcowy okres półtrwania niezwiązanej frakcji peryndoprylatu wynosi około 17 godzin, co sprawia, że stan stacjonarny w organizmie jest osiągany po około 4 dniach stosowania leku.⁵

Liniowość/nieliniowość farmakokinetyki peryndoprylu

Wykazano liniową zależność pomiędzy dawką peryndoprylu a jego stężeniem w osoczu, co oznacza, że wzrost dawki powoduje proporcjonalny wzrost stężenia leku w osoczu.⁶

Farmakokinetyka peryndoprylu w szczególnych grupach pacjentów

Farmakokinetyka peryndoprylu różni się w zależności od stanu klinicznego pacjenta:

• Pacjenci w podeszłym wieku: wydalanie peryndylatu zachodzi wolniej u pacjentów w podeszłym wieku, a także u pacjentów z niewydolnością serca lub z zaburzoną czynnością nerek.⁷
• Zaburzenie czynności nerek: przy niewydolności nerek konieczne jest dostosowanie dawkowania w zależności od stopnia zaburzenia czynności nerek, określonego na podstawie klirensu kreatyniny.⁸
• Pacjenci dializowani: klirens peryndoprylatu podczas dializy wynosi 70 ml/min.⁹
• Pacjenci z marskością wątroby: u tych pacjentów farmakokinetyka peryndoprylu ulega zmianie – klirens wątrobowy macierzystej cząsteczki zmniejsza się o połowę. Jednakże ilość powstającego aktywnego metabolitu – peryndoprylatu nie ulega zmniejszeniu, dlatego modyfikacja dawkowania nie jest konieczna.¹⁰

Farmakokinetyka indapamidu

Wchłanianie indapamidu

Indapamid charakteryzuje się szybkim i całkowitym wchłanianiem z przewodu pokarmowego. Maksymalne stężenie w osoczu występuje w przybliżeniu po 1 godzinie od podania doustnego.¹¹

Dystrybucja indapamidu

Indapamid wiąże się z białkami osocza w wysokim stopniu, wynoszącym 79%.¹²

Metabolizm i eliminacja indapamidu

Okres półtrwania indapamidu w fazie eliminacji wynosi od 14 do 24 godzin (średnio 18 godzin). Podanie wielokrotne tego leku nie prowadzi do kumulacji w organizmie. Indapamid eliminowany jest głównie przez nerki z moczem (70% dawki) oraz z kałem (22% dawki), w postaci farmakologicznie nieczynnych metabolitów.¹³

Farmakokinetyka indapamidu w szczególnych grupach pacjentów

Właściwości farmakokinetyczne indapamidu pozostają niezmienione u pacjentów z niewydolnością nerek, co jest istotną informacją kliniczną.¹⁴

Farmakokinetyka amlodypiny

Wchłanianie i biodostępność amlodypiny

Po podaniu doustnym dawek terapeutycznych, amlodypina jest dobrze wchłaniana z przewodu pokarmowego. Maksymalne stężenie we krwi obserwuje się po dłuższym czasie niż w przypadku pozostałych substancji czynnych – po 6-12 godzinach od zastosowania dawki. Całkowita biodostępność amlodypiny jest wysoka i wynosi od 64% do 80%. Co istotne, biodostępność amlodypiny nie ulega zmianie pod wpływem przyjmowanego pokarmu.¹⁵

Dystrybucja amlodypiny

Objętość dystrybucji amlodypiny wynosi około 21 l/kg, co wskazuje na znaczną dystrybucję tkankową. W badaniach in vitro wykazano, że około 97,5% krążącej amlodypiny jest związane z białkami osocza.¹⁶

Metabolizm amlodypiny

Amlodypina podlega intensywnym przemianom metabolicznym w wątrobie, gdzie tworzone są nieaktywne metabolity. Z moczem wydalane jest 10% macierzystego, niezmienionego leku oraz 60% metabolitów.¹⁷

Eliminacja amlodypiny

Okres półtrwania amlodypiny w końcowej fazie eliminacji z osocza jest długi i wynosi około 35-50 godzin. Ta cecha farmakokinetyczna sprawia, że lek utrzymuje stałe stężenie przy dawkowaniu raz na dobę.¹⁸

Farmakokinetyka amlodypiny w szczególnych grupach pacjentów

Farmakokinetyka amlodypiny wykazuje pewne odmienności w określonych grupach pacjentów:

• Osoby w podeszłym wieku: czas do osiągnięcia maksymalnego stężenia amlodypiny w osoczu jest u osób starszych podobny jak u osób młodszych. Jednakże klirens amlodypiny u pacjentów w podeszłym wieku jest zmniejszony, co prowadzi do zwiększenia wartości AUC (pole pod krzywą stężenia leku w czasie) i wydłużenia okresu półtrwania w fazie eliminacji.¹⁹
• Pacjenci z zastoinową niewydolnością serca: u tych pacjentów obserwuje się zwiększenie wartości AUC oraz wydłużenie okresu półtrwania w fazie eliminacji, proporcjonalnie do wieku.²⁰
• Pacjenci z zaburzeniem czynności wątroby: dostępne dane kliniczne dotyczące stosowania amlodypiny w tej grupie są bardzo ograniczone. U pacjentów z niewydolnością wątroby występuje zmniejszony klirens amlodypiny, co skutkuje dłuższym okresem półtrwania oraz zwiększeniem wartości AUC o około 40-60%.²¹

Zestawienie parametrów farmakokinetycznych substancji czynnych produktu Triplixam