Właściwości farmakodynamiczne leku Aramlessa

Aramlessa to preparat złożony zawierający dwie substancje czynne: peryndopryl z argininą oraz amlodypinę. Lek został zakwalifikowany do grupy farmakoterapeutycznej preparatów złożonych zawierających inhibitory konwertazy angiotensyny i antagonistów wapnia (kod ATC: C09BB04). Poniżej przedstawiono szczegółowe właściwości farmakodynamiczne poszczególnych składników leku oraz ich działanie kliniczne.¹

Mechanizm działania peryndoprylu

Peryndopryl jest inhibitorem enzymu konwertującego angiotensynę I w angiotensynę II (inhibitor ACE). Działanie farmakodynamiczne peryndoprylu opiera się na hamowaniu aktywności enzymu konwertującego (kinazy), który odpowiada za dwa kluczowe procesy w organizmie:

• Przekształcanie angiotensyny I w naczyniokurcząca angiotensynę II
• Rozkład bradykininy (substancji rozszerzającej naczynia) do nieaktywnych heptapeptydów

²

Zahamowanie konwertazy angiotensyny prowadzi do szeregu efektów fizjologicznych:

• Zmniejszenia stężenia angiotensyny II w osoczu
• Zwiększenia aktywności reninowej osocza (poprzez zahamowanie negatywnego sprzężenia zwrotnego uwalniania reniny)
• Zmniejszenia sekrecji aldosteronu

³

Ponadto, inaktywacja bradykininy powoduje zwiększoną aktywność krążących miejscowych układów kalikreina-kinina, co prowadzi również do aktywacji układu prostaglandyn. Ten mechanizm prawdopodobnie przyczynia się do działania hipotensyjnego peryndoprylu oraz odpowiada za niektóre działania niepożądane, takie jak kaszel.⁴

Istotną cechą peryndoprylu jest fakt, że działa on za pośrednictwem swojego aktywnego metabolitu – peryndoprylatu. Pozostałe metabolity peryndoprylu nie wykazują aktywności hamującej ACE w badaniach in vitro.⁵

Skuteczność kliniczna peryndoprylu w nadciśnieniu tętniczym

Peryndopryl wykazuje skuteczność terapeutyczną we wszystkich stopniach nadciśnienia tętniczego:

• W nadciśnieniu łagodnym
• W nadciśnieniu umiarkowanym
• W nadciśnieniu ciężkim

Lek efektywnie zmniejsza zarówno ciśnienie skurczowe, jak i rozkurczowe, niezależnie od pozycji pacjenta (leżącej czy stojącej).⁶

Mechanizm przeciwnadciśnieniowego działania peryndoprylu polega na zmniejszeniu oporów obwodowych, co skutkuje obniżeniem ciśnienia tętniczego. Jednocześnie następuje poprawa przepływu naczyniowego, ale bez wpływu na częstość akcji serca.⁷

Wpływ leku na funkcję nerek charakteryzuje się zazwyczaj zwiększeniem przepływu nerkowego, podczas gdy wartość przesączania kłębuszkowego (GFR) pozostaje na ogół niezmieniona.⁸

Profil działania przeciwnadciśnieniowego peryndoprylu charakteryzuje się następującymi parametrami:

• Maksymalna aktywność hipotensyjna osiągana jest po 4-6 godzinach od przyjęcia pojedynczej dawki
• Działanie przeciwnadciśnieniowe utrzymuje się przez co najmniej 24 godziny
• Wskaźnik T/P (trough-to-peak ratio) wynosi 87-100%, co świadczy o równomiernym działaniu leku w ciągu doby

⁹

Kliniczna odpowiedź na leczenie peryndoprylem charakteryzuje się szybkim obniżeniem ciśnienia tętniczego. U pacjentów reagujących na terapię, normalizacja ciśnienia następuje w ciągu miesiąca i utrzymuje się w sposób trwały, bez rozwoju zjawiska tachyfilaksji (osłabienia odpowiedzi w miarę kontynuacji leczenia). Ważnym aspektem bezpieczeństwa jest brak efektu nadciśnienia „z odbicia” po przerwaniu terapii.¹⁰

Dodatkowe korzyści terapeutyczne peryndoprylu obejmują zmniejszenie przerostu lewej komory serca oraz poprawę struktury i funkcji naczyń krwionośnych. U ludzi potwierdzono naczyniorozszerzające właściwości leku, co objawia się poprawą elastyczności dużych tętnic oraz zmniejszeniem warstwy środkowej ściany małych tętnic.¹¹

Skuteczność kliniczna w stabilnej chorobie wieńcowej

Skuteczność peryndoprylu w leczeniu stabilnej choroby wieńcowej została potwierdzona w wieloośrodkowym, międzynarodowym badaniu klinicznym EUROPA. Było to randomizowane badanie kontrolowane placebo, przeprowadzone metodą podwójnie ślepej próby, trwające 4 lata.¹²

W badaniu wzięło udział 12 218 pacjentów w wieku powyżej 18 lat z potwierdzoną chorobą wieńcową, ale bez klinicznych objawów niewydolności serca. Pacjentów losowo przydzielono do dwóch grup:

• Grupa otrzymująca 8 mg peryndoprylu w połączeniu z tert-butyloaminą (równoważne z 10 mg peryndoprylu w połączeniu z argininą) – 6110 pacjentów
• Grupa otrzymująca placebo – 6108 pacjentów

¹³

Charakterystyka populacji badanej wskazywała, że 90% pacjentów przebyło zawał mięśnia sercowego i/lub rewaskularyzację naczyń wieńcowych. Większość uczestników badania otrzymywała badany lek jako uzupełnienie standardowego leczenia, które obejmowało:

• Inhibitory płytek krwi
• Leki zmniejszające stężenie lipidów
• Beta-adrenolityki

¹⁴

Główne kryterium skuteczności w badaniu EUROPA stanowiło złożone pierwszorzędowe punkty końcowe:

• Śmiertelność z przyczyn sercowo-naczyniowych
• Zawały mięśnia sercowego niezakończone zgonem
• Zatrzymania akcji serca zakończone skuteczną resuscytacją

¹⁵

Wyniki badania EUROPA wykazały, że leczenie peryndoprylem w dawce 8 mg w połączeniu z tert-butyloaminą (równoważne z 10 mg peryndoprylu w połączeniu z argininą) raz na dobę spowodowało znamienne zmniejszenie całkowitej częstości występowania pierwszorzędowego punktu końcowego o 1,9%, co odpowiada względnemu zmniejszeniu ryzyka o 20% (95% CI [9,4; 28,6], p<0,001) w porównaniu do placebo.¹⁶

Szczególnie znaczące efekty terapeutyczne odnotowano w podgrupie pacjentów z wywiadem zawału mięśnia sercowego i/lub rewaskularyzacją. W tej grupie całkowite zmniejszenie pierwszorzędowego punktu końcowego wynosiło 2,2%, co odpowiada względnemu zmniejszeniu ryzyka (RRR) o 22,4% (95% CI [12,0; 31,6], p<0,001) w porównaniu do placebo.¹⁷

Podsumowanie właściwości farmakodynamicznych

Aramlessa, jako preparat złożony zawierający peryndopryl z argininą oraz amlodypinę, łączy w sobie mechanizmy działania inhibitora ACE oraz antagonisty wapnia. Właściwości farmakodynamiczne peryndoprylu obejmują:

• Hamowanie aktywności enzymu konwertującego angiotensynę
• Zmniejszenie stężenia angiotensyny II w osoczu
• Zwiększenie aktywności reninowej osocza
• Zmniejszenie sekrecji aldosteronu
• Zwiększenie aktywności układów kalikreina-kinina i prostaglandyn

Efekty kliniczne tych mechanizmów prowadzą do:

• Skutecznego obniżenia ciśnienia tętniczego we wszystkich stopniach nadciśnienia
• Zmniejszenia oporów naczyniowych i poprawy przepływu naczyniowego
• Utrzymywania działania przeciwnadciśnieniowego przez co najmniej 24 godziny
• Poprawy elastyczności dużych tętnic i struktury małych tętnic
• Zmniejszenia przerostu lewej komory serca
• Zmniejszenia ryzyka sercowo-naczyniowego u pacjentów ze stabilną chorobą wieńcową

Badania kliniczne, w szczególności badanie EUROPA, dostarczyły silnych dowodów na korzystny wpływ peryndoprylu na redukcję ryzyka sercowo-naczyniowego, co stanowi istotny element działania farmakodynamicznego tego leku w kontekście jego zastosowania w terapii nadciśnienia tętniczego i stabilnej choroby wieńcowej.